Leviathan

Spirit için...

2012-01-25T15:29:00.003+02:00

Spirit filmindeki sahneleri bu müzikle aklımda canlandırmaktan yoruldum ve dedim ki, "neden aklımdaki sahneleri videolaştırmıyorum ki?"

Umarım beğenirsiniz. Bu küçük videoyla 6 saatten fazladır uğraşıyorum :)

Moda, Internet Mem'leri ve Birbirinin Aynısı İnsanlar Üzerine...

2012-01-23T11:55:00.005+02:00

Düşünce, Mizah: Sürekli tekrar edilen ve zamanla kalıplaşan esprilere Mem deniyor. Mimic kelimesinden doğduğu söyleniyor bu kelimenin, yani "taklit".

4chan merkezli espri ve çizimlerin kullanılarak yeni espriler üretildiği bir site var, 9Gag adında. Uzun süredir bu sitenin takipçilerindenim. Komik bir olay anlatılırken, espri muhakkak bu yüz ve mimik çizimleri ile canlandırılıyor. Facebook üzerinde bu esprileri Türkçeye çeviren kişiler de mevcut, 9Gag'den haberi olmayan insanların bile bu yüz ifadelerini kullanarak espri yaptıklarını gördüm ben.

Moda: Sokakta yürüyen bir kız gördüm, bol, büyük ve dökümlü bir kazak giymişti üzerine ve altında da tayt çorap ve yüksek topuklu ayakkabı vardı sadece.

Bu senenin modası bu. Hollywood ünlülerini giydiren modacıların tarzlarını sıkı takip eden moda yazarlarının "Bu sene böyle giyineceksiniz" diye not düştüğü moda dergilerini takip eden modasever kızların sokağa birbirinin aynısı şeklinde çıkmalarının sebebi bu işte. Neredeyse bu kalıba göre giyinmeyenler küçümseniyor, "3 yıl öncenin modasıydı o" diye aşağılanıyor doğru(!) "kombin"leri yapmayanlar.

Bu iki ayrı başlığı birbirine bağlayalım şimdi:

1984 adlı kitapta Newspeak denen yeni bir dil tanımlanır. Oldukça basit bir dildir. Gün geçtikçe kelime haznesi daraltılır, böylelikle insanların düşünme yeteneği azalır. Örneğin "Hızlı" kelimesinin zıttı olarak "Yavaş" kelimesine ihtiyaç duyulmaz, "Yavaş" kelimesi sözlükten çıkartılır, bir şeyin yavaş olduğu "Hızlıdeğil" kelimesi ile ifade edilir. Gün geçtikçe küçülen dil ile istenmeyen düşüncelerin tanımlanması engellenir, böylece insanlar düşünemediği için daha kolay kontrol altında tutulur.

Özetle;

Aynı şekilde düşünüyor, aynı esprilere gülüyor, aynı şekilde giyiniyoruz artık.

Bölüm 8 - Zifir'in Zihni : (Bonus)

2012-01-10T03:16:00.007+02:00

Natrix isyanı bastırıldıktan birkaç gün sonra, Tal-Amera'nın çadırına girdi Zifir.

"Beni emretmişsiniz, lordum?"

Tal-Amera durgundu, dalgın düşüncelerden uyanmış gibi baktı Zifir'e.

"Lord Holler'i öldürmüşsün."

Zifir sessiz kaldı.

"Benden habersiz bu işe kalkışman hoşuma gitmese de... Sen yapmamış olsaydın, ben yapacaktım." dedi Tal-Amera yavaşça. "Adamlarıma emrettim. O cesedin bir mezarı olmayacak. O kopuk başın yerini bile değiştirmek isteyen, en ağır şekilde cezalandırılacak. Lord Holler'in çürümüş leşine bakanlar, bir daha isyana kalkışamayacaklar."

"Emredersiniz lordum." dedi Zifir.

"Bu iş bitti o zaman." dedi Tal-Amera masasından kalkıp çadır dışına doğru yönelerek. "En kısa sürede başkente geri döneceğiz."

Tal-Amera çadırı terk ettikten kısa süre sonra, çadırın içinde siyah bir şimşek çaktı. Gözleri kamaşan Zifir tekrar görebildiğinde, çadırın içinde beliren Tılsım'la göz göze geldi.

"Seni sorumsuz, aptal, dişi iblis!" diye bağırdı Tılsım Zifir'e doğru. Gözbebeği kan kırmızısı rengine bürünmüştü ve siyah bir aura yayılıyordu bedeninden. "Olayı öğrenmemem için saraydaki herkesi büyülemişsin! Bunu ne kadar süre ertelemeyi düşünüyordun, beyaz çiyan?"

Zifir gözlerini kapatıp başını eğdi.

"27 şehir lordu! Bu resmen Leviathan tarihinde bir ilk!" dedi Tılsım, dişlerini gösteren saldırgan bir kurt gibi hırlıyordu. "Tanrılar şahidim olsun ki Çağlayan bile bu kadar büyük bir gerzeklik yapmamıştı ülkeden sorumlu olduğu süre boyunca!"

Zifir nefes aldı derin derin.

"Buraya kadar!" diye haykırdı Tılsım, öyle öfkeliydi ki çadır birazdan alev alacaktı sanki. "Artık güvenilmezsin! Ülkeyi daha büyük bir felakete sürüklemeyeceğinden emin olamayız! Leviathan yönetiminden ayrılman için derhal kraliçeyle konuşacağım!"

Zifir gözlerini açtı. "Yeter!" diye çığlık attı dayanamayarak.

Tılsım durakladı ve Zifir'e baktı gözleri kısarak. Bu yanıtı beklemiyordu.

"Seni kendini beğenmiş, sürekli haklı olduğunu sanan, korku üzerine inşa edilmiş saygıyla beslenen mahluk!" diye bağırdı Zifir, artık daha fazla sabredemeyerek.

Tılsım "Nasıl cüret edersin..." diye tısladı, saldırmaya hazırlanan bir kartal gibi kabararak.

"Sen sürekli doğru kararlar mı verdin ki beni eleştirme yetkisini kendinde bulabiliyorsun?" dedi Zifir, genç yüzü aniden yaşlanmış ve derisi kafatasının kemiklerini zorlukla örtüyormuş gibi incelmişti. Öfkesi yüzünden dalgalanan beyaz saçları, onu lanetli bir ruh gibi, bir banshee gibi gösteriyordu.

"Eğer bunu burada bitirmek istiyorsan..." dedi Tılsım, katanasına uzanarak.

"Seni lanet cadı!" diyerek Tılsım'ın üzerine yürüdü Zifir. "Bu olayda tüm sorumlu ve hatalı olan benmişim gibi davranmayı iyi biliyorsun! Madem Lord Holler iyi bir tercih değildi, neden onun atanmasına onay veren imzalardan biri de sana ait?"

"Ülke yönetimi konusunda sorumluluk isteyen sendin, aşağılık yaratık!" diye yanıtladı Tılsım, artık gözbebekleri görünmüyordu ve göz akına dek kana bulanmıştı gözleri. "Sana güvenmem için bana yalvardığını hatırlıyorum!"

"Bana patronluk taslamana izin vermeyeceğim, yılan dilli!" diye bağırdı Zifir, gözbebekleri soluk maviye dönmüştü ve gözlerine bakmak bile oldukça ürkütücüydü artık. "Hatayı işleyen de benim, onu düzelten de! Buna rağmen bana ülke yönetimi konusundaki hakkımın kaldırılmasından söz edemezsin!"

İki cadı da Tal-Amera'nın çadırında birbirlerini öldürmek üzerelerdi ki, "Durun," dedi muhafız lideri sakince. Tılsım da, Zifir de birbirleri ile uğraşmayı bırakıp çadır girişinde duran muhafız liderine baktılar. Tal-Amera ifadesiz bir yüzle onlara bakıyordu.

"Birbirlerimizi gırtlaklamanın ölen 27 adama faydalı olabileceğini sanmıyorum." dedi muhafız lideri, keyifsizce. "Bu olayı düzeltmek istiyorsak, her güç budalası adamı katletmek yerine, bundan sonraki seçimlerimizde daha da dikkatli olmalıyız."

Tılsım iç çekti ve gözlerinin önüne düşen bir tutam siyah saçı parmaklarıyla tarayarak düzeltti. "Neredeyse koca bir şehri kaybedecektik." diye mırıldandı, göz ucuyla Zifir'i süzerken öfkesini bastırmaya çalışarak.

"Buna bir daha izin vermeyeceğim." dedi Zifir, güzel yüzü yine eski haline geri dönmüştü ama göz bebeklerinin derinliklerinde hala soluk mavi ışıltılar vardı. "27 adamı kaybetmek, büyük bir faciaydı."

"Biliyorum," deyip çadırın girişine çıktı Tal-Amera. Sırtı onlara dönük, masmavi gökyüzüne çevirdi yüzünü. "27 adamın boşu boşuna ölmesi gerçekten büyük bir facia. Üstelik ölenlerden 8'i Yıldız Klanı lordu ve 4'ü de nice savaşta omuz omuza çarpıştığım adamlarımdandı."

Muhafız liderinin yanağından kayan su damlasını gören Zifir, "Lordum?" dedi endişeyle.

"Yağmur başlayacak lordum." dedi Tılsım büyük bir ciddiyetle. "Bir an önce yola çıksanız iyi olur. Zifir ve ben başkente önceden gidip sizi ve adamlarınızı karşılayacağız."

Sanki sözleşmişler gibi, Tılsım ve Zifir aynı anda yok oldular çadırdan. Büyü sayesinde kısa sürede başkentteki sarayda belirdiklerinde, "Gökyüzünde tek bir bulut yok." dedi Zifir Tılsım'a. "Lordun yüzündeki yağmur damlası değildi ki?"

"Yaşlanıyor." diye mırıldandı Tılsım.

Over the misty mountains cold...

2012-01-05T03:20:00.001+02:00

far over the misty mountains cold,
to dungeons deep and caverns old,
we must away, ere break of day,
to seek our pale enchanted gold.

the dwarves of yore made mighty spells,
while hammers fell like ringing bells,
in places deep, where dark things sleep,
in hollow halls beneath the fells.

for ancient king and elvish lord
there many a gleaming golden hoard
they shaped and wrought, and light they caught,
to hide in gems on hilt of sword.

on silver necklaces they strung
the flowering stars, on crowns they hung
the dragon-fire, on twisted wire
they meshed the light of moon and sun.

far over the misty mountains cold,
to dungeons deep and caverns old,
we must away, ere break of day,
to claim our long-forgotten gold.

goblets they carved there for themselves,
and harps of gold, where no man delves
there lay they long, and many a song
was sung unheard by men or elves.

the pines were roaring on the heights,
the wind was moaning in the night,
the fire was red, it flaming spread,
the trees like torches blazed with light.

the bells were ringing in the dale,
and men looked up with faces pale.
the dragon's ire, more fierce than fire,
laid low their towers and houses frail.

the mountain smoked beneath the moon.
the dwarves, they heard the tramp of doom.
they fled the hall to dying fall
beneath his feet, beneath the moon.

far over the misty mountains grim,
to dungeons deep and caverns dim,
we must away, ere break of day,
to win our harps and gold from him!

the wind was on the withered heath,
but in the forest stirred no leaf:
there shadows lay be night or day,
and dark things silent crept beneath.

the wind came down from mountains cold,
and like a tide it roared and rolled.
the branches groaned, the forest moaned,
and leaves were laid upon the mould.

the wind went on from west to east;
all movement in the forest ceased.
but shrill and harsh across the marsh,
its whistling voices were released.

the grasses hissed, their tassels bent,
the reeds were rattlingon it went.
o'er shaken pool under heavens cool,
where racing clouds were torn and rent.

it passed the lonely mountain bare,
and swept above the dragon's lair:
there black and dark lay boulders stark,
and flying smoke was in the air.

it left the world and took its flight
over the wide seas of the night.
the moon set sale upon the gale,
and stars were fanned to leaping light.

under the mountain dark and tall,
the king has come unto his hall!
his foe is dead, the worm of dread,
and ever so his foes shall fall!

the sword is sharp, the spear is long,
the arrow swift, the gate is strong.
the heart is bold that looks on gold;
the dwarves no more shall suffer wrong.

the dwarves of yore made mighty spells,
while hammers fell like ringing bells
in places deep, where dark things sleep,
in hollow halls beneath the fells.

on silver necklaces they strung
the light of stars, on crowns they hung
the dragon-fire, from twisted wire
the melody of harps they wrung.

the mountain throne once more is freed!
o! wandering folk, the summons heed!
come haste! come haste! across the waste!
the king of friend and kin has need.

now call we over the mountains cold,
'come back unto the caverns old!'
here at the gates the king awaits,
his hands are rich with gems and gold.

the king has come unto his hall
under the mountain dark and tall.
the worm of dread is slain and dead,
and ever so our foes shall fall!

farewell we call to hearth and hall!
though wind may blow and rain may fall,
we must away, ere break of day
far over the wood and mountain tall.

to rivendell, where elves yet dwell
in glades beneath the misty fell.
through moor and waste we ride in haste,
and whither then we cannot tell.

with foes ahead, behind us dread,
beneath the sky shall be our bed,
until at last our toil be passed,
our journey done, our errand sped.

we must away! we must away!
we ride before the break of day!

Bölüm 7 - Zifir'in Zihni : Adaleti (Final)

2011-12-06T17:18:00.002+02:00

Bölüm 6 - Zifir'in Zihni : Merhameti

2011-12-06T09:10:00.003+02:00

Lord Holler'ın teslim olmaya niyeti yoktu ancak sadece 3 gün sürebildi Natrix isyanı. Üçüncü günün gün batımında, Lord Holler yaka paça Tal-Amera'nın şehrin önüne kurduğu ordu kampına getirildi ve çadırlardan birinde hapsedildi. En kısa süre içinde başkent Leviathan'a götürülüp kendisi hakkında karara varılacak olan mahkemeye çıkarılacak ve büyük ihtimalle sürülecekti. O çadırda elleri bağlı bir şekilde beklerken, Lord Holler'i ziyaret eden tek bir kişi oldu.

Bu ziyaretçi, gizlice kampa sızmış olan Zifir'di.

"Demek lordlarımızın celladı sensin?" diye seslendi Zifir, elleri zincirlenmiş ve boynuna demir bir tasma geçirilmiş halde uyuklayan adama seslenerek. Lord Holler sesi duyunca irkildi ve başını kaldırdı kendisine seslenenin kim olduğunu görmek için. Tal-Amera ve askerleri tarafından biraz hırpalandığı için gözleri şişmiş, yüzü morarmış ve görüşü bulanmıştı, yine de çadır girişinde duran beyazlar içindeki kadını seçebiliyordu.

Lord Holler "Leydim, yardım edin!" diye yalvardı Zifir'e. Acı çekiyormuşcasına inleyerek çıkıyordu sesi. "Tuzağa düşürüldüm. Bana sizi gururlandırmazsam valilik görevimin fazla uzun sürmeyeceğini ve sizi etkilemem için de güç gösterisi yapmam gerektiğini söylediler. İnanın, tek isteğim sizi hoşnut etmekti leydim."

"Beni Tılsım ile karıştırıyor olmalısın," dedi Zifir. "Tanışmadık henüz, Zifir, benim adım. 'Zifiri karanlık'taki Zifir. Aslında Azize Zifir, tam olarak. Bol Z harfli, evet. Ayrıca beni güç gösterileriyle etkileyemezsin, gerçi Tılsım'ın bile ülkedeki liderleri öldürülünce etkileneceğini sanmıyorum."

"Affedin leydim, ben sadece... Sadece birkaç danışmanımın etkisi altında kaldım." dedi Lord Holler başını eğerek. "Yükselişimize mani olan herkes, alçalmamıza sebep olan düşmanlardır. Bu Kara Leydi'nin lafıydı ve ben de ülkenin ilerlemesine engel olanları ortadan kaldırarak bu konuda ülkeye katkıda bulunanlardan olmak istemiştim. Cezalandırılmaya değer bir suç işlediğimi bile düşünmüyordum. Lütfen yardım edin bana."

"Merak etme, sana yardım edeceğim." dedi Zifir ve adamın zincirlerine ufak bir büyü yaparak onu serbest bıraktı. Lord Holler gözlerine inanamayarak kelepçelerden ötürü uyuşmuş bileklerini ovuşturdu ve nöbetçiler tarafından duyulmayacak kadar alçak bir sesle ama yine de coşkuyla "Çok teşekkür ederim, leydim! Minnettarım!" diye fısıldadı.

"Senden bir ricam var," dedi Zifir. "Bana o 27 lordu nasıl öldürdüğünü ve olayın nerede gerçekleştiğini anlatacaksın. Hatta daha da iyi bir fikrim var, beni oraya götür."

Bölüm 5 - Zifir'in Zihni : İşleri Karıştırma Yeteneği

2011-12-05T09:05:00.001+02:00

Ufak bir bilgi: Natrix, Leviathan'ın şehirlerinden biridir ve bulunduğu bölgenin merkez şehri olarak geçer. Merkez şehirler büyüklüklerine bağlı olarak, en az 20 civar şehrin yönetiminden sorumludurlar. Natrix'e bağlı 28 şehir bulunmaktadır. Bir merkez şehre bağlı olan şehirlerin lordları, merkez şehir lordunun (ya da diğer deyişle valisinin) emirlerine uymak zorundadır; aksi halde görevinden alınır ya da sürgüne gönderilirler. Merkez şehir lordlarıysa ince eleyip sık dokumayla seçilen kişiler olduğu için, bu tür bir cezalandırılmaya nadiren maruz kalırlar.

Azize Zifir'in henüz bilmediği şey ise, Lord Holler'in güç tutkunu bir biri olduğu ve uzun zamandır yükselmek için can attığıydı. Ancak Lord Holler, onun hırslı ve tehlikeli biri olduğunu düşünen Çağlayan tarafından uzun zamandır engelleniyordu. Nihayet vali olarak Natrix'in başına atandığında, Lord Holler gözünü daha da yukarıya diktiğini ve civar şehirlerin lordlarının da gücünü kullanarak daha büyük bir şehrin yönetimine gelmek istediğini itiraf etti kendisine.

Ve ilk iş olarak, bu konuyu görüşmek üzere Natrix'e bağlı şehirlerin lordlarını toplantıya çağırdı.

-----------

Zifir taht odasına girdiğinde, muhafız liderini savaş konseyi liderlerinden bazılarıyla konuşurken buldu. Tal-Amera'nın üzerinde sadece sefere çıkarken giydiği, üzeri şahin işlemeli zırhı vardı. Onu ilk kez savaş zırhı içinde gören Zifir "Bir sorun yok, değil mi kralım?" diye sordu endişeyle, zira Leviathan ile diğer ülkeler arasında barış rüzgarları esiyordu ve ortada bir savaş hazırlığı yoktu.

Tal-Amera "Natrix lordu, kendisine itaat etmeyi reddeden 27 civar şehir lordunu katletmiş." diye yanıtladı Zifir'i asık suratlı bir halde. "Üstelik bunlardan 8 tanesi, Yıldız Klanı lorduydu."

Zifir öyle dehşete düşmüştü ki, ağzından fısıltı gibi bir "Ne?" çıkabildi.

Tal-Amera savaş konseyi üyelerine dönerek "Toplantı bitmiştir, beyler." dedi sertçe. Savaş konseyi üyeleri Tal-Amera'yı saygıyla selamlayarak taht odasını terk ettikten sonra, Tal-Amera Zifir'e döndü ve onun şok içindeki haline bakıp "Niye şaşırıyorsun ki? Seçtiğin adamın geçmişini hiç kontrol etmeden vali yaparsan böyle sürprizlere hazır olman gerekir!" dedi öfke içinde. "27 lord! Su tanrıları adına, vali olarak bir akıl hastasını seçmişsin!"

"Bilmiyordum," dedi Zifir kendini toparlamaya çalışarak. "Özür dilerim."

"Özür dilemenin bu noktadan sonra işe yarayacağını sanmıyorum," dedi Tal-Amera, süvari kılıcını son kez kontrol edip kınına sokarken.

"Peki bu savaş hazırlığı ne için?" diye sordu Zifir, çaresizce. "Bu hazırlıklara gerek yok, bunu düzeltebilirim."

"Natrix'in kapılarını kapatıp şehirde direnme başlatırsa, direnişi kıracağız ve o adamı ölü ya da diri ele geçireceğiz. Adamlarım yola çıkmaya hazır." dedi Tal-Amera, buz gibi bir sesle.

"Durun lütfen," dedi Zifir aceleyle. "Lordum, lütfen, bırakın benim sebep olduğum bu hatayı yine ben düzelteyim."

"İşler senin sorumluluğundayken olanları gördük, Zifir" diye yanıtladı Tal-Amera taht odasını terk ederken.

Zifir, yüzüne kapanan taht odası kapısına bakarken, gözlerinde eflatun renginde bir öfke alev aldı. "Bunu çözeceğim," dedi kendi kendine. "Hoşuna gitse de, gitmese de..."

Hayat...

2011-12-01T09:27:00.002+02:00

Kısacık ve tek seferlik hayatımız için, istemediğimiz şeylerle vakit öldürmek, büyük bir lüks.

Bölüm 4 - Zifir'in Zihni : Sorumsuzluğu

2011-11-30T10:17:00.003+02:00

Odasındaydı. Saatlerdir çalışıyordu ve en son ne zaman ara verdiğini anımsamıyordu Tılsım. Bir anlığına gözlerini kapattı ve kısacık bir molanın tadını çıkarmaya çalıştı ki kapısı tıklandı. Ağrıyan şakaklarını ovuşturarak "Bu sefer ne istiyorsun Zifir?" diye seslendi Tılsım. Zifir neredeyse her gün odasını tıklatıp tuhaf şeyler istemeye başlamıştı.

Zifir başını kapı aralığından uzattı ve "Vaktini almayacağım. Bana cetvel, süt ve bir imzan gerekiyor." dedi hızlıca. Tılsım başını kaldırdı bu tuhaf istekler üzerine ve Zifir'e baktı hem kızmış, hem de şaşırmış bir ifadeyle. Zifir, açıklama yapma gereği hissederek "Şey, arkadaşlarla oynadığım şu oyun için, yine. Bu arada sana sarılabilir miyim? Ama sanırım ilişkimizin buna izin vereceğin bir seviyeye geldiğini sanmıyorum." dedi gergin bir gülümsemeyle.

Tılsım, Zifir'in bu acınası durumundan onun yerine utanarak yüzünü kapattı. Sonra iç çekti ve "Bana ülke konusunda yardım edeceğini söylemiştin." dedi kendisini sakinleştirmeye çalışarak. "Şu anda tüm şehirlerden toplanan vergi rakamları ile ben uğraşıyorum ve sana verdiğim hiçbir görevi yerine getirmemişsin!"

Zifir "Yanılıyorsun, sorumluluklarımı yerine getiriyorum" dedi aceleyle. "Ama raporları teslim etmem için biraz daha zamana ihtiyacım var."

"Son teslim ettiğin raporlar üzerinde halka şeklinde kahve lekeleri vardı, sanırım onların üzerine koymuşsun bardağını?" dedi Tılsım kollarını kavuşturarak.

"Hayır," dedi Zifir yüzsüzce. "Onlar dikkat çekmek istediğim verileri yuvarlak içine alarak işaretleme şeklimdi."

"Odamdan çık," dedi Tılsım, Zifir'in yüzüne bakmaya tenezzül etmeden elini sinek kovalar gibi sallamıştı. "Daha fazla sabredebileceğimi sanmıyorum. Ayrıca Natrix şehir yönetimiyle ilgili sorunu çözmüşsündür umarım?"

Zifir "Ee, şey, tabii ki, ne sanıyordun?" diye kekeledi. Natrix'e yeni bir vali atamak, Tılsım'ın en kısa sürede halledilmesi gereken işler listesinin başındaydı. Ne yazık ki Zifir şu son oyunla ilgilenirken, bu konu üzerine düşünmeyi es geçmiş olabilirdi.

Tılsım bu cevap üzerine Zifir'e döndü ve "Şaşırtıcı!" dedi gözleri parlayarak. Belki de Zifir o kadar da umutsuz durumda değildi. "Peki, vali olarak kimi seçtin?"

"Lord Holler" deyiverdi Zifir. Aklına ilk gelen ismi savurmuştu üzerinde fazla düşünmeden. "Talon şehrinin lordlarından biri. Bence Natrix'e yakışacaktır. Gidip onun atamasıyla ilgili belgeleri imzalayayım ben." deyip sıvıştı odadan.

Tılsım işine dönecekti ki, kapı tekrar aralandı. Tılsım gözlerini devirdi önce, ardından işine devam ederken "Cetvel karşı masanın çekmecesinde, imzalı kağıt şurada ve hayır, sütü kahveme koyuyorum, o yüzden alamazsın." dedi sıkıntılı bir sesle.

Bukalemun...

2011-11-28T01:50:00.000+02:00

30.07.2008 tarihli yazımdan.

Niye değişmek ister ki insan? Eski kendisinden kaçmak için mi, yoksa eski kendisinden sıkıldığı için mi?

Sıkıldıysa eğer, "Yeni bir ben, yeni bir kişilik, yeni bir kader" diye düşünüyor olabilir. Toplar pılısını pırtısını, çevresini değiştireceğine kendisini değiştirir. Yepyeni olaylarla karşılaşmak istiyordur, eski kendisinin monotonlaştığına ve kendisine daha fazla yenilik sunamayacağına inanıyordur belki de? İmzasını, el yazısını değiştirir; alın yazısını da değiştireceğine yürekten inanarak. Yepyeni bir bakış açısına kavuşmaya çalışır, gözlerini değiştirmeden. Eski dostlarını şaşırtacağına inanıyordur yeni kişiliğinin; bir anda kendisine verilen tepkiler de değişecektir, hatta kendisine dair yeni yorumlar duyacağını umut etmektedir eski tanıdıklarından.

Kaçmaktaysa eğer, "Yeni bir çevre, yeni bir kişilik, yeni bir kader" diye düşünüyor olabilir. Toplar pılısını pırtısını, kendisini değiştireceğine çevresini değiştirir. Yepyeni olaylarla karşılaşmak istiyordur, eski çevresinin monotonlaştığına ve kendisine daha fazla yenilik sunamayacağına inanıyordur belki de? Çevresindeki binaları, baktığı çimenliği, gökyüzünde süzülen kuşu değiştirir; yeni çevrenin kendisine yeni bir kişilik kazandıracağına inanarak. Yepyeni bir manzaraya kavuşmaya çalışır, gözlerini değiştirmeden. Yeni çevresini şaşırtacağına inanıyordur yepyeni bir başlangıca sahip olduğunda; geçmişini bilmeyenlerin ona vereceği tepkileri merak ediyordur, hatta kendisine dair yeni yorumlar duyacağını umut etmektedir yeni insanlardan.

Eski kendimizi de yanımızda götürüyoruz kendimizden kaçmaya çalışırken, yeni bir kişiliğe sahip olmaya çalıştığımızda ise eskisinin renklerini kopyalıyoruz farkında olmadan. Yeni çevrede eski insanların benzerlerini buluyoruz ve yeni insanlardan eski yorumlar duyuyoruz ya da eski insanlar arasında yeni kişiliğimiz zımparalanarak yine eski haline dönüşüyor. Sıkılıyoruz ya da kaçmak istiyoruz mütemadiyen.

Gerek yok buna. Bukalemundur insanoğlu, çevresini değiştirdiğinde yeni renkleri olur sırt derisinde. Değişmek kolay, yeter ki yeni bir kişilik yerine eskisindeki hataları görüp iyi yönde değiştirebilmeyi öğrensin insan. Yeni bir çevre yerine eski çevredeki yeni insanlara ulaşmaya çabalasın. Yepyeni bir gündoğumu hediye etsin her sabah kendisine...

Bölüm 3 - Zifir'in Zihni : İksir Hazırlama Yeteneği

2011-11-11T04:37:00.003+02:00

Şimşekler çakıyordu ardı ardına.
Gökyüzü yarılıyordu adeta.

Bu karanlık günde, Zifir odasındaydı ve yüzünde gergin bir ifadeyle bakıyordu önündeki iksir şişelerine. Zor bir büyüydü hazırlaması gereken. Elleri titriyor, şakağındaki damar hafifçe atıyordu endişeyle. Uzak diyarlardan getirdiği özel bir bitkinin tohumlarını ezdi önündeki ufak çömleğin içinde. İyice kıyıldığından emin olduğunda, beyaz su diye tabir edilen yaşam özütünden damlattı üzerine. Biraz da birkaç minik kristalimsi taş... Tüm içerik bir kalp atışı gibi karıştığında, hazırdı artık.

Muhafız lideri doğruldu tahtından ve Zifir'in kendisine uzattığı iksir şişesine baktı. "Bunun bana iyi geleceğini söylüyorsun yani?" dedi tuhaf sıvıya irkilmiş gözlerle bakarak. "Deneyin," dedi Zifir sadece. "Bu karışım işe yararsa, size sunacağı hayat enerjisine inanamayacaksınız."

Muhafız lideri istemeye istemeye aldı iksir şişesini. Önce tedirgin bir şekilde kokladı sıvıyı. Bu mucizevi iksirden yükselen dumanlar, güzel bir kadının saçlarındaki kıvrımlar gibi dalga dalga karışıyordu havaya. Kokunun bile içini tazelediğini hissetti muhafız lideri. Biraz daha rahatlamış bir şekilde, bir yudum aldı iksirden.

Bir kuş uçuşu kadar süre geçmemişti ki, taht odasından "TANRILAR ADINA! BUNU ULUSAL İÇKİMİZ İLAN ETMELİYİZ!" diye bir ses yükseldi. Muhafız lideri damarlarına yayılan bu iksirin gücüne inanamıyordu gerçekten. "Kendimi tanrı gibi hissediyorum, nedir bu cadı işi?" dedi iksirin son damlasını da yuttuktan sonra. Adeta ruhu yükselerek bulutlara değmişti.

"Doğa ananın bir lütfu." dedi Zifir. "Bu tuhaf bitkinin büyülü gücüne hayran kalmamak imkansız. Ölüyü bile diriltebilir."

Muhafız lideri, bir bağımlılığın pençesine düştüğünden bihaber, "Bana bu iksirden her gün hazırlayacaksın, Zifir. Hatta her saat başı hazırlayacaksın. Aslında daha iyi bir fikrim var, git ve bütün Leviathan okyanusunu bu iksire dönüştür, ben de içinde yüzeceğim." dedi Zifir'i omuzlarından sarsarak.

"Aslında her büyülü nesne gibi, bu iksirin de fazla alınması vücuda verdiği tüm olumlu etkileri tersine çevirir, saygıdeğer kralım. Kararında kalsanız daha iyi." diye yanıtladı Zifir.

"Bu gerçekten çok etkili, bana kral demene rağmen öfkelenemiyorum!" dedi muhafız lideri hayranlıkla. "Cidden neydi o; ejderha yumurtası mı, Leviathan kanı mı, denizkızlarının gözyaşları mı, neydi?"

"Geldiği topraklarda adı Káifeh diye geçen bir bitki, lordum." diye gülümsedi Zifir. "Ama sanırım bizim dilimizdeki tam karşılığı Kahve olsa gerek."

Şal Satışı...

2011-11-10T14:05:00.004+02:00

Kayınvalidemin "En iyi işim" dediği, siyah kuğu kanatlarıyla tanıştırayım sizi. Bu el işi şal öyle özel ki onu abiye kıyafetlerinizin üzerine bir pelerin gibi almanızı öneriyorum ama günlük kullanım için de gayet şık. Bu şal kendiliğinden simli olduğu için yıldızlı geceler kadar ışıl ışıl görünüyor ve bir kuzgunun kanatları kadar siyah. Ne yazık ki fotoğraf makinem bu güzelliği yansıtmakta yetersiz.

Şu an elimde yalnızca 3 adet var, bu muhteşem pırıltılı kanatlar sipariş veren ilk üç kişiye ait olacak.

Fiyatı 39 TL. Kargo ücreti size ait.

Belinize kadar dökülen bu güzelliği omuzlarınıza aldığınızda herkesin gözleri sizin üzerinizde olacak.

Aşağıdakiler de peri kanatlarımız :) Bu krem şallardan 2 adet var.

Son olarak kan kızılı şallardan da iki adet mevcut.

Şal fiyatı 39 TL'dir. Kargo ücreti size aittir. Elimdekiler son ürünler, zira kayınvalidem bu sene şal örmüyor :)

The Sims Medieval...

2011-11-09T07:16:00.010+02:00

Size bugün bir aşk hikayesi anlatacağım. Sims Medieval'dan...

Sims Medieval, ortaçağda geçen ama The Sims ile zerre alakası olmayan, bambaşka bir oyun. Kahramanlarınız, onların yaşadıkları olaylar, anılar, maceralar, ejderhalar, büyüler, tehlikeli sıçanlar var oyunda. Ama oyunu anlatmayacağım şimdi, oyundaki kralımın başına gelenleri anlatacağım.

Ülkeyi yönetecek kralı şekillendirdiğimiz ekranda, birkaç deneme sonra ortaya çıkan yakışıklı adamın, Soul Reaver'dan hastası olduğum Raziel'e fena halde benzediğini hayranlıkla fark edince, kralımın adı Raziel oldu tabii ki. Zalim olmasının yanı sıra şövalye ruhlu bir kral olarak yarattım Lord Raziel'i. Böyle bir kral için elbette yalnızlık farzdı, zira hiçbir hatunu onun tahtına yakıştıramazdım.

Sonra bir gün, krallığa bir cadı geldi. Dedikodular başladı krallıkta, bu kadının tehlikeli olduğuna dair fısıltılar yayıldı etrafa. 3 şansım vardı; ya onu öldürecektim, ya güçlerini zayıflatıp kovacaktım ya da... evlenecektim! Şeytan mı dürttü bilmiyorum, Raziel'i evlendirmeye karar verdim. Ne de olsa evleneceğim kadın kötü kıyafetler içindeyse yeniden giydirir ve üstünü başını düzeltip krallığa uygun hale getiririm, çok çirkin bir hatunsa öldürürüm diye düşünüyordum.

Cadı cezalandırılma alanındaydı, danışmanım böyle demişti bana. Cezalandırılma alanındaki tahta işkence aletlerinde 2 kadın vardı, ikisi de idare ederdi. "Hangisi şu cadı acaba, sağdaki mi, soldaki mi?" diye bakınırken...

Onu gördüm.

Kırmızılar içindeydi, saçları kadar elbisesi de kan kırmızısıydı. Hele gözleri... Zalim bir kral yarattığım için kan kırmızısıydı Raziel'in gözleri ve işte, evleneceği kadının gözlerine bakıyordu ülkemin kralı, en az kendisininkiler kadar kızıl gözlere.

Onu çirkin bulmak ne haddimeydi! Değil üstüne başına yeniden kıyafet seçmek, onu değiştirmeye kıyamayacağım kadar güzeldi. "Celeste" idi adı, Cadı Celeste.

Aşık olmuştum.

Raziel aşık olmuştu evet ama oyunun başındaki ben -bir elinde fare ile bu simsleri yöneten ve diğer eli sıkıntılı bir şekilde çenesine dayanmış olan ben- daha büyük bir şok içindeydim. Bu kadar güzel bir kadınla karşılaşacağımı hiç beklemiyordum zira. Gözlerimi ondan alamadan, tuttum ellerini, gözlerine baktım ve eşim olmasını teklif ettim.

Kabul ettiğinde içim içime sığmıyordu.

Ama önce onu lanetleyen eski belalısını yenmem gerekiyordu büyülü bir karşılaşmada. Aşkın gücü her şeye yeterdi. Aşkımın belalısı yenilip önümde diz çöktüğünde; güzeller güzeli sevgilim, hayatımın baharı, biricik müstakbel eşim o adamın canını bağışlamamı istedi benden. Nasıl kırabilirdim ki onu?

Jacoban Katedrali'nde, meleklerin ve İzleyen'in şahitliğinde evlendik. Bana 2 oğul verdi sevgili eşim, iki prensin ismini de meleklerin isimlerinden seçtik.

Artık zalim bir hükümdar değil Raziel. Kraliçe Celeste ile evlendiğinden beri daha bilge ve alçakgönüllü bir kral oldu. Kraliçesi ile birlikte ülkeyi yönetiyor ve artık geceleri kabuslar görmüyor.

Güzel bir oyun bu.

Bölüm 2 - Zifir'in Zihni : Paranoyaklığı

2011-11-02T21:00:00.002+02:00

(Yazarın notu: Aslında hiçbir şey yazmak istemiyorum. Bu ülkede yaşamak dahi istemiyorum, yaşanan son olaylardan ötürü. Ama fazlasıyla geç kaldım yazı serisi konusunda, bu yüzden kısa bir devam hikayesi çıktı ortaya.)

"Bence benden nefret ediyor."
"Saçmalama, Zifir! Sana sadece veda etmiş, hepsi bu. Niye büyütüyorsun?"
"Saçmalamıyorum, sıradan bir veda değildi bu, "Yakında görüşürüz" dedi! Resmen bana karşı duyduğu nefreti, bilinçaltı yoluyla kelimelere döküldü."
"Ne alakası var?! Kendisinden değil de kasabadaki manavdan elma aldın diye eski manavın neden sana öfke duysun? "Güle güle", "hoşçakal", "elveda", "kendine iyi bak", "su tanrıları seni kutsasın" gibi bir veda cümlesi bu, başka bir şey değil!"
"Bence benden gerçekten nefret ediyor."

Muhafız lideri iki eliyle yüzünü kapattı, tartışmadan bıktığı için. Zifir, "Yakında görüşürüz" gibi masum bir cümle yüzünden saatlerdir somurtuyordu ve muhafız lideri, bu cümlenin altında bir başka anlam yatmadığına onu inandırmak için saatlerdir dil döküyordu.

Kapı muhafızları duruşlarını düzelttiler ve Tılsım'ın geldiğini anons ettiler. Taht odasının kapısı aralandı ve cadı girdi içeriye. Muhafız lideri ellerini yüzünden çekti, resmen yüzü aydınlanmıştı. "Seni gördüğüme sevineceğim hiç aklıma gelmezdi. Zifir'e bakma sırası sende." dedi muhafız lideri bir çırpıda ve Tılsım'ın bir şey söylemesine izin vermeden apar topar taht odasından çıktı.

"Nesi var bunun?" diye mırıldandı Tılsım, muhafız liderinin çıktığı kapıya bakakalırken. Zifir "Canını sıkmış olmalıyım. Ama ne dedim de bu kadar kızdı anlamadım." diye iç çekti. "Zaten geçen gün de ben odaya girdiğimde bakışları değişmişti. Sanırım verilen şölende ona ayrılmış olan tatlıyı yediğim için hala bana kızgın."

Taht odasının kapalı kapısının ardından kapıyı bile sarsan bir ses yükseldi: "SANA KAÇ DEFA SÖYLEDİM! KIZGIN FALAN DEĞİLİM! TATLI KONUSUNU UMURSAMADIM BİLE! SANA KIZ-GIN DE-Ğİ-LİM!"

Tılsım Zifir'e döndü ve "Muhafız lideri keçileri kaçırmadan önce şu paranoyaklığın konusunda bir şey yapmalıyız, Zifir." dedi sakince. Zifir "Madem kızmadı, neden bağırıyor? Kızmış işte?" dedikten sonra korkunç bir çatırdama duyuldu.

Tılsım ve Zifir korkuyla sıçrayarak taht kapısına baktılar, korkmuş kapı muhafızları ile birlikte. Taht kapısının tahtaları, kendisine saplanan keskin cisim yüzünden çatlamıştı ve çatlağın kaynağında bir savaş baltasının keskin ucu parıldıyordu.

31 Ekim'de Radyo Yayını...

2011-10-10T19:58:00.003+03:00

Bir radyo yayını yapabilirim bu Cadılar Bayramı'nda. Link yine bu siteden yayınlanacak. Beklemede kalın. Çalınacak parçalar Cadılar Bayramı temalı olacak.

Uzaktopraklar.blogspot.com'da saat 18.30'da buluşalım.

Vanilya Club

2011-10-03T01:47:00.000+03:00

Ayda 15 TL karşılığı Sephora'dan Watsons'a, Sevil'den Tekin Acar'a, onlarca kaliteli markadan deneme ürünü yollanacak kapınıza. Benim gibi deneme ürünü sevenlerdenseniz, bu siteye mutlaka üye olmalısınız.

Vanilya Club'a hemen üye olun, şanslı ilk müşterilerden olma fırsatını kaçırmayın. Tıklayın

Bir Süre Yeni Yazı Yok...

2011-09-30T15:11:00.004+03:00

Çünkü sağ elimi cam kesti ve 7 dikiş atılan yaramın iyileşmesini beklediğim için bu aralar yeni blog yazısı yazamayacağım. Arada enfeksiyon kaptı, dikişler acı dolu bir şekilde yenilendi ve şu aralar da alerjik reaksiyon gösteriyor.

Elimin son hali: http://i56.tinypic.com/2v99202.jpg

Dikkat! İğrenç bir kare, rahatsız olacaksanız tıklamayın.

Bölüm 1 - Zifir'in Zihni : Alışveriş Tutkusu

2011-09-08T02:53:00.010+03:00

Taht odasının kapısı sonuna kadar açıldı gürültüyle. Tahtın yumuşak yastıklarına gömülmüş, horlayarak şekerleme yapan Muhafız Lideri, bu ani gürültüyle en tatlı rüyalarından korkuyla sıçrayarak ayıldı ve daha kendine gelememişken, "Muhafız lideri ve Leviathan'ın kralı saygıdeğer efendimiz Tal-Amera, kraliçenin yeni başdanışmanı Leydi Azize Zifir huzurunuza çıkıyor!" diye kükredi taht odasının muhafızlarından biri.

"Salak! Seni kaç defa o kelimeyle bana hitap etmeyeceksin diye uyardım?!" diye çattı Muhafız Lideri, muhafıza. "Kral" kelimesi ona paladinleri hatırlatırdı ve paladinlerden nefret ederdi. Paladinlerin o yapış yapış kuralcılıklarının, burnu havada tavırlarının ve abartılı adalet takıntılarının bunda etkisi büyüktü. Geçmişinde "Silahsızsın yaşlı adam, silahımı bırakıyorum ben de, artık adil bir şekilde savaşabiliriz" diyen gerizekalı bir paladinin kafasına acımadan dev bir alev topu yollayan bir büyücüyü, sırf bu hareketi yüzünden ödüllendirmişti.

Muhafız "Efendim, Leydi Azize Zifir böyle emretmişti" diye kekeleyecekti ki, o sırada içeriye Zifir girdi. "Muhafız efendisi, bakın taht odası için ne aldım!" diye neşeyle şakıdı beyaz saçlı kadın, arkasından gelen 5 muhafızın zorlukla taşıdığı kadın heykelini göstererek.

Tal-Amera hayal kırıklığı içinde yüzünü örttü eliyle. "Zifir, bu hafta içinde taht odasına getirdiğin 5. heykelin bu. Kendimi saray odası yerine sanat galerisinde hissetmeye başladım. Üstelik bu heykelleri yapan heykeltraşlara şekerle ödeme yapmıyoruz, para benim hazine odasından çıkıyor sürekli. Kraliçenin yokluğundan faydalanıp beni soyuyorsun gibi geliyor bana."

Zifir ellerini beline koydu, "Ne büyük bir ayıp!" dedi yüzünü buruşturarak. "Ülkenin liderinin estetik ve güzellik anlayışının olmaması ne acı. Oysa bu bir heykel değil sadece, Tanrıça Ariel'in anıtı. Şu zerafete, mermer işçiliğine, şu ayrıntılara bakar mısın? Yüzünü bile ne ince işlemişler, resmen canlı gibi."

"Güzelliğine lafım yok," dedi Muhafız Lideri, heykele göz ucuyla bile bakmadan. "Ama ülke lideri bile olsan, kraliyet heykeltraşları 'ama mami meymey buğğ, çok değeğliğğğ!' diye mızmızlanarak ödeme talep ediyorlar. Bu seferkinin bedeli ne?"

"Şey, bu çok değerli bir parça cidden." diye kekeledi Zifir. "Ama indirim yaptılar bu kez, iki gün önce aldığım De Joule heykelin bedelinin sadece iki katı...cık."

Tal-Amera sol kolunun uyuşmaya başladığını hissetti.

"Ee, şaka. Şey, De Joule'den biraz az. Baştan pahalı fiyat söyledim ki, gerçek fiyatı duyunca rahatlayasın." dedi Zifir aceleyle.

"Korkuyorum Zifir," dedi Tal-Amera, sol kolunu ovuşturarak. "Böyle devam ederse, yakında 'Bak, bu ipek böceklerinin tanrısı', 'Bak, şu da tarladan domates toplayan çiftçilerin tanrıçası ama kendisi biber toplayan çiftçileri pek sevmez', 'İşte bu da savaşta muz kabuğuna basarak düşen askerlerin tanrısı' gibi bir sürü saçma bahane öne sürerek, oyulmuş taş yığınları ile dolduracaksın bu odayı."

Zifir'in gözleri doldu. "Nasıl söylersin bunu?" diye titredi dudakları. "Tek isteğim, bu sıkıcı odayı biraz daha güzelleştirmekti. Zaten kimseye yaranamıyorum!" diye isyan etti titreyen sesiyle. "Ne yapsam, olmuyor işte!"

Tal-Amera endişeyle kalktı yerinden ve elini Zifir'in omzuna koyarak "Dur, dur tamam, üzülme, lütfen kırılma. Ben öyle demek istemedim, sadece, hani biraz fazla oldu gibi gelmişti bana, tamam Ariel'i de şu köşeye koyarız, üzülme artık" diye teselli etmeye çalıştı hızlıca. Zifir'in çabuk incinen biri olduğunu unutmuş, patavatsızlık etmişti.

"Daha iyiyim," diyerek gözlerini ovuşturdu Zifir. Ariel heykelinin kalacağını duyunca neşeyle ışıldamıştı gözleri. "İnan bana, bu son, gerçekten. Başka anıt heykel getirmeyeceğim."

O hafta bitmeden 17 heykel daha geldi taht odasına.

Yazar'ın notu: Bunu uydurulmuş bir hikaye sanıyorsunuz, değil mi?

Yeni Hikaye Serisi Başlıyor...

2011-09-06T12:02:00.001+03:00

Çağlayan gideli ve Zifir onun yerine geçeli birkaç ay oluyor. Benim kafamda Zifir ne kadar belirginse, bu blogu okuyan insanların aklında da o kadar bulanık. Zifir kim, neyi simgeliyor, neden Çağlayan gitti... bunları açıklamak lazım.

Çağlayan ve Tılsım ikiz kız kardeşler olarak doğdular, 2003 yılında. Bazen birinin diğerinden büyük olduğunu düşünmüşümdür, bazen de ikisini bir elmanın iki yarısı olarak hayal ederim. Üvey kız kardeşler diye de hayal ettim onları, hatta ikiz değil de "birbirinden farklı ebeveynleri olan" iki kardeş bile olabilirlerdi. Kısaca, onlar aklımdaki ying ve yang idi. Biri bunalımlı geçirdiğim 2003 yılını "Hayatı yaşa! Sev!" felsefesiyle şekillendirmeye çalıştı, öteki de "Arzula, elde et, güçlü ol" felsefesiyle. Biri aşkı, diğeri gücü simgeliyordu; biri kalbi, diğeri aklı; biri duyguları ve hisleri, diğeri de mantığı. Klişe, evet, sonuna kadar klişe. Sıradan "Beyin ile yüreğin çatışması" kalıbı belki. Ama bu, benim yazmayı çok sevdiğim bir hikaye ve yazmaya devam edeceğim, okuyan kimse olmasa bile.

Tılsım "İyi bir kariyer yapabilme" amacıyla doğmuşken, Çağlayan'ın amacı "Birine karşılıksız güvenebilmek ve sevebilmek" idi. Birine kapılarınızı sonuna kadar açarsanız, onlar ülkenizin içinde diledikleri gibi gezinirken bazı hassas biblolarınızın kırılmasını, bazı evlerinizin zarar görmesini de göz önüne alıyorsunuz. Kalp kırılması da çok acıtan bir şey ve Tılsım gibi güç budalası biri için de kalp kırılması = acizlik iken, Çağlayan ile aralarının bu kadar kötü olmasını beklememek saçma olurdu.

Ama Çağlayan haklı çıktı değil mi? Evliliğimin üzerinden 1 sene geçti ve geçmişe baktığımda, hayatımın en mutlu günlerini bu sene yaşadığımı görebiliyorum. Çağlayan'ın gittiği yerden bana "Doğru kişiye güvenmekte haksız değilmişim, değil mi?" diyerek böbürlendiğini hayal edebiliyorum. Tılsım'ın, Çağlayan giderken ağıt yakması ve aslında içten içe ona saygı duyduğunu fark etmesi de bu yüzden.

Ama şimdi yeni bir karakter var: Zifir. Onu henüz tanımıyoruz ama hakkında en iyi bildiğim bir kaç şeyi sıralayayım. O bir öğretmen. Konuşmayı, anlatmayı, öğretmeyi çok seviyor. Bazı takıntıları var. Bir öğretmenden beklenmeyecek kadar sabırsız. Biraz ukalalık yapabiliyor. İkna yeteneği çok kuvvetli. Tılsım'la baş edebilecek kadar kurnaz, bazen ona yenilmiş gibi görünebiliyor. Bazı sürprizleri de mevcut.

Onu daha iyi tanımam ve tanımanız için, bu aralar yeni bir hikaye serisine başlayacağım. "Zifir'in Zihni" serisiyle onu daha da sevebileceğimizi düşünüyorum.

Takip ettiğiniz ve desteğiniz için teşekkürler. Beklemede kalın.

Atanamadım...

2011-08-27T06:08:00.005+03:00

Şok oldum, bi kendime geleyim.

NASI YANİ? Bir saniye, şunu bir açıklığa kavuşturalım. Sınıf öğretmenliğinden 2600 kişi alınacakken 88.5 puan alarak ilk 400'e girdiğim halde, üstelik iç anadolu ve batının dağ köylerini tercih etmeme rağmen ATANAMADIM MI?! NASIL OLUYO BU YANİ? NASI?!

Son Bölüm - Çağlayan'ın Ölümü : Ölüm.

2011-08-04T10:58:00.001+03:00

Bölüm 9 - Çağlayan'ın Ölümü : Barış.

2011-08-04T06:52:00.004+03:00

Köylüleri geri getirme görevi sonrası, Tılsım taht odasından çıktı ve kendisine sadece saray koridorlarında yankılanan yüksek ökçeli çizmesinin sesi eşlik ederken çalışma odasına yöneldi. Kendi yürüyüş sesine bir çift topuklu ayakkabı sesi daha eklendiğinde, Tılsım durdu ve eli katanasının kabzasında, omzunun üzerinden geriye baktı. Azize Zifir, koridorun başında, Tılsım'ı takip ediyordu.

"Senden pek beklemezdim," diye konuştu Zifir, melodik bir sesle. "Şu kafasız köylü esprisi... Sende az da olsa mizah varmış, şaşırtıcı."

Tılsım başını öne eğdi, sırtı hala Zifir'e dönük, bekledi Azize'nin biraz daha yaklaşmasını. Beklediği an geldiğinde, aniden yakaladı beyaz saçlının boynundan ve hızla onu saray koridorunun taş duvarına çarptı, daha Zifir ne olduğunu anlamadan.

Tılsım "Ne istiyorsun?" diye sordu buz gibi bir sesle, Zifir'in boynunu biraz daha sıkarak. Zifir "Biraz daha çalışmalısın bence," dedi kesik kesik. Nefes alması zorlaşsa da devam etti sözüne. "Esprilerin Asporia topraklarından bile soğuk. Ama başlangıç için fena sayılmaz."

Tılsım'ın gözleri kısıldı, Zifir'in o beyaz ve narin gırtlağını sıkıp havaya kaldırırken "Sence hala komik miyim?" diye sordu tıslayarak. "Sence tüm bunlar bir şaka mı, küçük böcek?"

Zifir kıvrandı, kısacık bir nefes almak için Tılsım'ın pençelerini boğazından çekmeye çalıştı çaresizce. Sonra gözlerini kapattı Zifir, yeniden açtığında gözbebekleri eflatun bir alevle yanıyordu. Tılsım'a baktı, doğrudan onun kan kırmızı gözbebeklerine dikti gözlerini.

"Devam et," dedi, hiç nefes sorunu yaşamıyor gibi düzgün bir şekilde. "Haydi, öldürsene beni Tılsım. Bitir işimi."

Tılsım'ın tereddütünü görünce devam etti Zifir. "Senin gibi mantıklı birinin, sonrasını düşünmeden hareket etmesi ne ironik. Başka bir olasılık daha var, blöf yapıyorsun. Çünkü beni öldürürsen Leviathan'da dengelerin senin lehinde bozulacağını ve su tanrılarının bunu düzeltmek için seninle eşdeğer güçte birini daha Leviathan'a göndereceklerini biliyorsun. Belki de bu seferkinin adı Şelale olur, kimin umrunda?"

Tılsım "Ölümü arzulayacağın yöntemlerim var," dedi soğukkanlılığından zerre kaybetmeden. "Sadede gelelim. Ne istiyorsun?"

"Barış," dedi Zifir, gözlerindeki eflatun yangın sönüp gözbebekleri tekrar eski haline dönerken. "Ben de senin gibi su tanrıları tarafından, ülkeyi daha da ilerilere taşımak için gönderildim. Beni Çağlayan'ın katili ya da ülkeyi ele geçirmek isteyen bir iç mihrak olarak görmezsen, bence güzelce anlaşırız."

"İkna konusunda başarılısın, yılan dilli" diye söylendi Tılsım. Ancak Zifir'in boğazını sımsıkı kavrayan eli gevşedi ve beyaz saçlıyı yere indirdi. "Yine de yanlış bir hareket yapmamaya dikkat etsen iyi olur."

Koridorun sonuna ilerleyen Tılsım'ı izlerken boynunu ovuşturan Zifir, "Ne inatçı bu be?" dedi yüzünü buruşturarak. Sonra kendi kendine "Şu gözden ışık saçma numarası da epey etkiliymiş hani." diye mırıldanarak, keyifli ıslıklar eşliğinde odasına doğru yola koyuldu.

Yaradılış Hikayesi...

2011-07-13T01:00:00.000+03:00

"Büyükbaba!"

Büyükbaba zorla açtı gözlerini. Gözkapakları sanki kalelerin demir kapıları gibiydi. Uyumaya devam etmek istiyordu, ancak bıcırık torunları yaşlının etrafını sarmışlardı ve ufaklıklar olanca güçleriyle bağırıyorlardı.

"Büyükbaba! Hadi bize hikaye anlat! Lütfen!"

Yaşlı esnedi ve doğruldu. Ağzını şapırdatarak "Pekala, sizi haylazlar!" dedi keyifle. Bu ufaklıkları eğlendirmek için tatlı öğle uykusunu feda edecekti yine. "Size koca bir orduyu tek başıma alt ettiğim savaşı anlatayım mı?"

"Hayır büyükbaba!" dedi en büyük torun mızıldanarak. "O hikayeyi belki bin defa dinlemişizdir. Yeni bir şey anlat."

Bu huysuz isyan büyükbabanın pek hoşuna gitmedi ancak en sevdiği büyük torununu kırmak da istemedi yaşlı. Gerindi ve "Peki, size bu toprakların yaradılış efsanesini anlatmış mıydım?" diye sordu çenesini kaşıyarak.
Torunlar birbirine şaşkın ifadelerle bakınca, büyükbaba "Öyleyse toplanın yamacıma" dedi, onları bunca yıldan sonra hala şaşırtabilmenin hazzıyla.

"Tanrılar bu toprakları yaratırken, her biri ayrı bir bölümü yapmak üzere sözleşti ve yarattıklarına kendilerinden bir parça katmaya karar verdiler. Bu sayede tanrısal ruh parçalarıyla donatılan gezegeni hiç bir tanrı tek başına ele geçiremeyecek veya yok edemeyecekti.

İşte böylece başladı yaradılış. Her tanrı kendi sorumluluğunda olan yapıtına kendi ruhundan üfledi. İşte bu yüzden her yapboz parçası kendi yaratıcısından izler taşıyordu.

Denizleri yaratan Leviathan, kendisi gibi hırçın ve tahmin edilemez yarattı suları. Su, elementlerin en hayat dolu olanı, nimetlerini sınırsızca sunarken, hiçbir neden olmadan aniden yıkım ve ölüm getirebiliyordu doğaya. Leviathan kıskançtı, bazen mahrum bırakırdı bereketinden ve koca toprakları çatır çatır çatlatırdı kuraklıkla; bazen de öfkesini kusar ve yıkar geçerdi her yeri dev dalgalarıyla.

Dağları yaratan Krom, kendisi gibi sert ve yenilmez yarattı kayaları. Kendi kibri gibiydi dağlar, burnu havada ve yüksekte. Dağların içlerini de sadece kendi kadar sabırlı, güçlü ve inatçı olanları ödüllendirecek kıymetli taşlar ve altın damarları ile doldurdu. Onun sunacağı zenginliklere ulaşmayı hedefleyenler, Krom'un yarattığı kayalar kadar dayanıklı olmalıydı.

Ormanları yaratan Mielikki, kendi güzelliğiyle giydirdi ağaçları. Onun merhameti ve bereketi ağaçların dallarını donattı. İlkbaharda neşelenip bir gelin gibi süsledi ormanı ve kışın sert soğuklarında ölen her orman canlısı için ağaçlar soyunup yas tuttular tanrıçaları adına.

Daha bir çok tanrı nefesinden üfledi gezegenin dört bir yanına. Saymaya ömrüm yetmez; kelebekleri koruyanından rüzgarların efendisine, gece yaratıklarının sahibinden ölülerin bekçisine... Ama her tanrı ve tanrıça, bu topraklardan yararlanacak son varlığa kendisi can vermek istiyordu: İnsanoğlu'na. Bilgelik tanrısı Sonis, gezegene katkıda bulunan tüm yüce varlıklara seslendi ve insanoğlunu hep birlikte yaratmayı önererek tartışma ve kavgalara son verdi. Herkes kendi kutsal enerjisinden bir parçayı sunacak ve Krom'un dövdüğü devasa kazanda bu gücü birleştirip şekillendireceklerdi.

Bütün nefesler kazanda birbirine karışıp en mükemmel ruhu oluştururken; karanlığın ve kargaşanın tanrısı Kain, kendi sırası geldiğinde insanoğluna hükmedebilmek için kazana kendi nefesiyle birlikte yeraltının kan ateşinden de attı. Ancak bunu fark eden Sonis ile gizemin ve aşkın tanrıçası Pandora, Kain'in oyununa engel olmak için gizlice kan ateşini dengeleyecek miktarda su, akıl ve aşk eklediler karışıma.

Kaynayan ruhun saflığı bozulmuş, bu yüzden yaratılan insanoğlu kontrolden çıkmıştı. Artık mutlak itaat ile dinlemeyecekti efendilerini. Ömrü boyunca aklı karışık olacak; bilgelik, aşk ve kötülüğe dair yaptığı seçimlerle kaderi belli olacak ve asla huzuru bulamayacaktı."

"Vay canına!" dedi torunlardan biri hayretle. "Demek insanlar bu yüzden bu kadar sinir bozucu?"

"Ve belki de bu yüzden bu kadar lezzetliler," dedi büyükbaba, esneyip kanatlarını gererken. Yaşlı ejderha, sırtına vuran öğle güneşini kemiklerinde hissederken, minik ejderha yavruları sessizce uzaklaşıp başbaşa bıraktılar onu uykusuyla.

Banyo Vakti...

2011-07-08T14:43:00.004+03:00

Bu güzel resmi muhafızım göndermiş bana, bayıldım! Daha bir yavru düşünmüyoruz ama günün birinde Leviathan yumurtlarsa, minik kertenkelesini böyle bıcı bıcı yaptırırdı sanırım. Her ufaklığın banyo oyuncaklarına ihtiyacı olur, evet. Kulaklarının arkasını da yıka.

Bu da orijinali. Üzerine tıklayın, resim kocaman olsun.

Bu arada muhafızın yeni bir blogu var, arayan bulur :)

Evliliğimizin ilk yılı özeti...

2011-07-05T20:58:00.002+03:00

Kabuslar...

2011-06-28T11:48:00.001+03:00

Türkçe, Çeviriler ve "Resim değil, Fotoğraf" Üzerine...

2011-06-22T00:52:00.002+03:00

"Resim değil, fotoğraf" diyenleri eleştirirken verimli bir Türkçe tartışmasına döndü bu durum iletim. Sizinle de paylaşmak istedim tüm tartışmayı.

Tılsım: TDK'ya göre "resim" = "fotoğraf" demekmiş. "Resim çekildik" deyince "Fotoğraf olmasın o?" diyenlere duyurulur.

Efe: Bu da popomda patlar afedersin :D

Ekrem: TDK'yı da çok sallıyoruz ya :D

Tılsım: Valla ben tüm yazılarımı TDK'yı esas alarak yazmaktayım, zira KPSS Türkçede bizi oradan sorumlu tutacaklar.

Ekrem: senin için olabilir ama insanların ne kadarı, özellikle günlük konuşmalar için, TDK'yı açıp bakıyor ki?:)

Tılsım: Ne kadarının baktığı umrumda değil. Benim rahatsız olduğum kişiler, millete laf sokmak için Türkçeyi çok biliyormuş gibi "Fotoğraf o! Resim değil!" diye düzeltenler. Madem Türkçe öğretecekler, buyursunlar öğretsinler. Hatalı olduğum noktanın düzeltilmesini severim. Ama amaç bir yanlışı düzeltmek yerine ayar vermekse, işte buna sinir oluyorum.

Ekrem: Öyle de insan her bildiği kelimeyi teker teker TDK'dan kontrol edemez ki? Doğrunun o olduğunu sanıyor olabilir.

Yamaç: evet ama amaç laf sokmak işte. böylelerini

Ekrem: belki ben denk gelmedim de çok ciddi olarak manyakça bir saplantıyla söylenmediyse büyütülecek şeyler olduğunu düşünmüyorum böyle lafların. Yok öyle bi saplantıyla söylüyosa zaten ciddiye almaya değmez:)

Yamaç: aslında bana da böyle uyuzluk yapan olmadı daha önce.ama yine de düşününce var böyle tipler.durduk yerde patladım ben de ya neyse.

Berkant: TDK'ya göre otobüs de oturmaçlı götürgeç. TDK'nın fail olduğunu biliyoruz, onların kurallarına göre konuşacaksak, yanlış bilmeye devam edelim.

Tılsım: Ekşi'de (ara: fotoğraf* resim) yaz. Milletin bu konuda ne kadar saplantılı olduğunu kendin gör. Şu ana dek hiç fotoğrafa resim demedim ve bu açıdan ayar yemedim ama bunu yapan o kadar çok insan gördüm ki. Dediğim gibi, bunu ayar vermek için yapıyorlarsa sinir oluyorum.

Tılsım: Berkant, TDK'yı aç ve otobüs yaz lütfen.

Tılsım: http://www.sondakika.com/haber-tdk-baskani-akalin-cok-oturgacli-goturgec-gibi-bir-2146370/

Ekrem: ekşi zaten uzun süre ayar üstüne yürümüş bi güruh, internet üstünden tartışmalarda insanların tavırlarının değişmesi de cabası. her halukarda, bi kelime üstüne saplantı yaratan adamı ciddiye alıp cevap vermye gerek yok zannımca

Faruk: Bu arada geçtiğimiz dönem yazarlık teknikleri dersinde (elektrik mühendisliğiyle alakasını çözemedim ama zorunluydu) bu "oturgaçlı götürgeç" mevzusunu tartıştık da cumhuriyet tarihinde bu yönde resmi bir karar/öneri olmadığını söyledi hocamız. Kendisini başka bazı konulardan ötürü çok güvenilir bulmuyorum ama bu tarz saçma kelime uydurmalarının kara propaganda olma ihtimali ağır basıyor gerçekten.

Tılsım: Bu olaya nette nasıl tanık olmadın, şaşırdım aslında Ekrem. Belki 50 defa görmüşümdür "Resim" diyeni "Fotoğraf oo!" diye uyaranı. Yani bu iki kelimenin kullanılışına karışılması artık rahatsız edici bir noktadaydı. Dediğim gibi, bir hata varsa bunu insan gibi yaparsın. Ama "Fotoğrafa resim diyen salak" şeklinde başlık açanların da biraz düşünmesi gerekiyor bence, "Biz dili mükemmel kullanıyor muyuz ki başkasına laf sokuyoruz" diye.

Ekrem: valla ekşiyi ciddiye almayı bırakalı uzun yıllar oldu, bilimum sözlük de bun dahil.

Berkant: Bu durumda ben yıllarca resim çekip, çocukluğumda da bol bol fotoğraf mı yapmış oluyorum? Aydınlatın beni, kafam çok karıştı.

Tılsım: Bu arada çok oturgaçlı götürgeç olayı sadece karalamadır. Aslında karalama da sayılmaz. Bir internet sitesinde TDK'nın ürettiği yeni kelimeleri komik bulan birinin "TDK yeni kelimeler üretmiş" diye başlık atarak uydurduklarının ciddiye alınması sonucu oldu bu. TDK'nın her zaman düzgün kelime ürettiğini savunmuyorum bu arada.

Tılsım: Resim kapsar fotoğrafı. Yani bir fotoğrafa resim diyebilirsin ama resme en fazla "fotoğraf gibi" diyebilirsin.

Ekrem: tuvale yapılan resimi özel olark belirte bi kelime var mı peki

Tılsım: Yine de yabancı kelimelerde ısrar etmek yerine TDK'nın kelime üretmesini takdir ediyorum. Yani conventional yerine konvansiyonel diye kelime uydurmaktansa geleneksel demek daha mantıklı.

Faruk: TDK'nın bozulan itibarının temel sebepleri arasında Atatürk'ün de sonradan vazgeçtiği (ancak bunun için ne yazık ki geç kaldığı) Güneş Dil Teorisi gibi bir saçmalıkla uzun zaman uğraşmak zorunda kalmış olması ve seksen darbesi sonrası Kenan Evren'in kuruma zorla soktuğu ideolojik temelli çalışan bazı uzmanlar(!) gibi unsurlar da var.

Yıllarca "yazım klavuzu" yerine inatla "imla klavuzu" basmış bir kurumdan bahsediyoruz neticede.

Tılsım: Ekrem, o sanırım teknik kelimeye giriyor ama tuvaldeki resmin boya türüne hareketle belirtebiliriz. Akrilik ya da yağlı boya tuval çalışması gibi.

Ekrem: eğer ayrı bir kelime yoksa, resim=fotoğraf da olsa fotoğrafa fotoğraf , resime resim demek daha doğru olur o zaman zannımca.

Berkant: Resim yabancı kelime değil mi? Arapça'dan geliyor resim de. Öte yandan resim fotoğrafı kapsarsa, resim = fotoğraf değil; resim > fotoğraf oluyor. Yabancı kelime kullanmayacağız dersek, el kolla anca anlaşırız çünkü Türkçe diye bir dil yok günümüzde. Türklerin müslümanlığı kabul etmesiyle beraber tarihe gömüldü.

Tılsım: Benim dediğim de o zaten. Resim kelimesini fotoğraf için de kullanabiliriz ve fotoğraf kelimesini kullanmayalım demiyorum. "Resim çekildik" ya da "resimde çok güzel çıkmışsın" gibi tanımlar hatalı değil yani.

Tılsım: Benim taktığım kısım, bu tür kullanımları da "fotoğraf diyeceksin!" diye düzeltenler. Gerek yokmuş buna.

Ekrem: dil niye tarihe gömülsün yahu, dil kültür gibi adaptasyonla, genişleyerek, tabir-i caizse içine alarak büyür. ingilizceye bak, ciddi bi kısmı yabancı dillerden. e onun bişeyler aldığı dillere bak, kökeninde mutlaka eski başka bir dil olacak. ona bakacaksın o daha eski bir dilden... dil diyebileceğimiz ilk şey neyse ondan sonra dil yok o mantıkla

Emel Bilge: Fotoğraf çekenlerin rollerini büyütme gibi bir saplantıları var. Tabii bu tatsız bir genelleme, mutlaka böyle davranmayanlar da vardır. Ama benim tanıştıklarımın, birlikte iş yaptıklarımın, ister amatör olarak uğraşsın, ister bundan ciddi büyük paralar kazansın fotoğraf çekme işini, dünyada herkesin yapamayacağı bir yetenek olarak görmeye ve böyle yansıtmaya eğilimleri var. Bu resim değil fotoğraf tutturmasının da aynı ruh halinden kaynaklandığını düşünüyorum. Misal Ara Güler'in bir demeci var: "Fotoğrafı sanat olarak görmüyorum" diye. Sırf bu lafı yüzünden Ara Güler'den nefret eden, ama Ara Güler'in sanatçılığına "bok süremeyeceğini" iddia ederek, yine fotoğrafçılığı kutsayan adamlar var. Fotoğrafçılık sanattır, kutsaldır, değildir bunları tartışmak benim yetkin olduğum birşey değil. Sanattan çok zanaat olarak değerlendirilebilecek tarafları olduğu gibi, sanatın kralını görebileceğimiz fotoğraf kareleri de var. Ama beni rahatsız eden özellikle Türk fotoğrafçılardaki bu kokuşmuş, tripli, hırslı ve salakça tavırlar. O yüzden resim değil fotoğraf diye tutturanlarla özellikle tartışmaya girmekten büyük zevk alıyorum.

Berkant: dil öldü derken, saf türkçe'den bahsediyorum. türkçe evrildi, şimdiki haline geldi gayet, bana sorarsan kullanıldığı sürece konvansiyonel kelimesi de türkçenin içindedir. babil kulesinden beri neler değişti yoksa, diller ölmedi, hepsi evrildi =)

Tılsım: Mesela TDK'nın en başarılı çeviri kelimesi "Bilgisayar"mış. Ben de bunu başarılı buluyorum; driver yerine sürücü, scanner yerine tarayıcı vs demek daha hoşuma gidiyor. Türkçesi yoksa uygun bir şey bulursun, halk bunu kabul ederse kullanır zaten. Mesela entry yerine giri kelimesini kullanıyor İtü ve takdir ediyorum bunu.

Ve Emel Bilge, ağzına sağlık. :)

Emel Bilge: Ayrıca dil konusunda da birşey söylemek istiyorum. Konvansiyonel kelimesi Türkçe değildir. Türkçe olması için, o dili konuşan herkes tarafından, sözcüğün ilk anlamı ile sınırlı olmak üzere ortak bir kavramın anlaşılması gerekir. (İkincil, üçüncül anlamlarda böyle bir şart yok.) Konvansiyonel kelimesini conventional'ı bildiğimiz için anlıyorsak, bu sözcüğün Türkçe'ye geçişi henüz gerçekleşmemiş demektir. Örnek vermek gerekirse, market, süper vb. kelimelerin İngilizce kökenli olması ile konvansiyonelin İngilizce kökenli olması arasında dağlar kadar fark var. Üstelik ben çok manyak İngilizce konuşurum, konvansiyonel ne demek bilmiyodum ulan :)

Tılsım: ‎"Yeni jenerasyon" olayı nasıl :D İşin kötü kısmı, bunu yapanın bizzat medya olması. Ana haber bülteninde bu tür alakasız ve zorla çeviri kelimelere rastlıyorsak, işimiz iş cidden.

Tılsım: Bu arada Faruk, Güneş Dil'in amacı Türkçeyi bilim dili yapabilmekti ama ülkede bilim yapılamayınca biilim dili hayal oldu diye biliyorum ben.

Emel Bilge: Mesela medya için basın sözcüğü de yeterli değil, ama medya bence Türkçe. Bana kalırsa gerçekten manasız olmadığı sürece, yabancı kökenli sözcük kullanılmasında hiçbir sakınca yok. Türkçe'de bazı eksiklikler var ki, ne yapsan dolmuyor. Spoiler olsun, ne bileyim bi awkward olsun, tam çeviremiyorsun. Batshit crazy'i çevirmeye çalıştım, birşey bulamadım. Ama geleneksel lafı misler gibi dudurken konvansiyoneli kullanıma sokmaya çakışmak, üstelik bu kelimenin telafuzunun da anlamsızca zor olması gerçekten salakça birşey. Ama konvansiyonel silah var mesela,, bu bir kalıp olmuş. Geleneksel silah deyince şık durmuyor. Medyamız çaresiz :)

Tılsım: Spoiler için en güzel öneri "Eser içeriği" idi ama tutmadı sanırım.

Emel Bilge: Çünkü çok resmi, hukuksal bir kavram gibi duruyor. İki sözcükten oluşuyor. Türkçeleştirmedeki en büyük sorun bu bence. Özet geçemiyoruz çevirirken :)

Emel Bilge: Piçerik olsun mesela. İçeriği izleme zevkinizi piç eder. :)

Tılsım: Ohoh süper oldu bu! :D

Emel Bilge: Yaygınlaştıralım işte ya. Böyle böyle komik olmak için Spoylır yazan adamlardan da kurtulmuş oluruz :)

Tılsım: Yeter ki güzel çeviri bulalım, insanlar güzel çeviriyi seviyor ve sahipleniyorlar.

Ben "Piçerik" şeklinde paylaşmaya başlıyorum bundan sonraki eser içeriği bilgilerimi ^_^

Ahmet: Fotoğrafa resim denildiği zaman "Ama onun adı fotoğraf! Salak, lol!" diyen insanların farkında olmadıkları şey şu: Diller, insanlar için vardır. İnsanlar dil için değil. Ve dil kuralları da ifade edilenlerin kolay anlaşılır bir şekilde ifade edilebilmesi, anlam karmaşasını gidermek için vardır. Şimdi "resim çektirdik" deyince "resim" dedik diye insanların aklına gerçekten de fotoğraf olarak nitelendirilemeyecek bir görüntüyü elde ettiğimiz mi geliyor? Hayır.

Tılsım: Çok güzel demişsin. Tamam, yanlış kullanımları düzeltiriz, bu normal. Mesela çekimser ile çekingen kelimesini birbirine karıştıranları gördüm. Ama zaten resim dediğinde insanın aklında doğru bir imge beliriyor dediğin gibi.

Ahmet: Ama resmin fotoğrafla aynı şey olduğunu da söylemek hatalıdır. "Klasörde 6 tane fotoğraf var" denildiği zaman aklıma gelen şey o 6 resmin de gerçekten fotoğraf olduğudur, sonra o 6 şeyin aslında birer çizim veya fraktal olduğunu görünce, ben bu hatalı bilgiye dayanarak önemli bir karar vemişsem o kişinin kafasına tükürme hakkım doğmalı.

Vuslat: Araya karışmak gibi olmasın ama kendi bildigimi söyleyeyim konu hakkinda: öncelikle eylem ve nesneyi karistirmamak lazım sanırım. Nesne olan fotograf bir resimdir ama eylem resim değildir. Yani "resim çektirdik" yanlışken "bu resimde güzel cikmissin" doğrudur. Ve eklemek isterim ki, nasıl sorumlu olduğumuz tarih kitaplarindaki resmi tarihi aslında ciddiye almıyorsak, sorumlu olunan tdk'nin durumu da böyle bence. Şahsen Dil Derneği'ni tavsiye ederim. Bir de ipod'dan yazdım, kusura bakmayın türkce karakter hataları için.

Tılsım: En başta benim gireceğim sınavın Türkçe bölümünü TDK'ya uygun hazırlayacaklar. Bu açıdan ben onu öncelik alıyorum an itibariyle. Resim çekmek de TDK'da "fotoğraf makinesiyle bir şeyin biçimini kâğıda geçirmek." diye açıklanmış ve bana mantıksız gelmedi. Ama önerdiğin Dil Derneği de oldukça başarılı görünüyor, muhakkak inceleyeceğim.

Tılsım: http://www.dildernegi.org.tr/TR/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EFE79B29C5BA7F364B Güzel.

Emel Bilge: Resim fotoğrafla aynı şey değil. O bir kavram. Resim, fotoğraf ile eş anlamlı bir kelime. Eş anlamlı kelimeler, birbirleri yerine kullanılabildikleri durumlarda kullanıldığı takdirde eş anlamlı olur.

Türkçe'de yaygın olan kullanım fotoğraf için resim, resim için çizimdir. Buna yanlış diyemeyiz.

Bugüne kadar "Resimlerini görebilir miyim?" yerine "Çizimlerini görebilir miyim?" sorusuyla daha sık karşılaşmamız, resim yerine çizim lafının kullanılamayacağı anlamına gelmez.

Belki ben patates baskı ile resim yaptım, ama klasördekilerden çizim olarak bahsediliyor. Bu durumda patates baskısıyla yapılan çalışmalar için özel bir sözcük mü türeteceğiz?

Fotoğraf vs. resim durumunda, bu kullanımın ilk sebebi resimin fotoğraf yerine kullanılabiliyor olması, ki bu dil açısından doğrudur, ikincisi resimin sadece belirli durumlarda sanat dalı olan resim için kullanılıyor olmasıdır.

O yüzden kimsenin kafasına tükürmemeliyiz bence. Çünkü bize göre dilin yetersiz kaldığı durumlar, başkaları için kullanım kolaylığı, anlaşılabilirlik sağlıyor olabilir.

Ahmet: İyi de zaten "Bugün resimdik" denmiyor ki, "resim çekmek" kalıplaşmış bir yapı (tam ismini hatırlayamadım bu kalıp türünün, neyse). "Namaz kılmak", "yemek yemek" gibi. "Resim"in bir nesne olduğunu biliyoruz.

Vuslat: Önceliklerin yanlış değil, demek istediğim nasıl bir sınavda "osmanli söyle iyiydi böyle iyiydi" yazıp normal hayatta gercekten neler olduğu üzerine konuşuyorsak, dilbilgisi de öyle. Not almak için onların dediğini yapmak lazım ama konunun aslının öyle olup olmadıgı tartışılabilir ve yanlislanabilir.

Ekrem: TDK'nın türkiyedeki en iyi bilişim kaynaklarına sahip olması lazım ki insanları uzaktan izleyip kim nyle uğraşıyo ne yapıyo farkında olsunları, "trendleri" görsünler ve çevirilecek kelimeleri zamanında yakalasınlar.

Formspring Kullanıcı Tipleri...

2011-06-13T22:27:00.004+03:00

Bir süredir Formspring'de vakit harcıyorum ve sorduğum sorulara gelen yanıtlara göre Formspring kullanıcılarını kendimce sınıflayabildim. Sorduğum sorular, çoğu Formspring kullanıcısının sorduğu sorulardan daha farklıydı. Belki de bu farklılığı yüzünden rahatsız ediciydi, bilmiyorum.

Mesela sorduğum sorulardan bazıları:

Evsizlere, mendil satan çocuklara vs. nasıl yardım edebiliriz? Ya da devletin bu konuda nasıl önlemleri olmalı? (Para yardımı yapmak gibi önlemlerin, kötü niyetli kişiler tarafından sömürüleceğini düşünerek fikir üretin.)
Size göre, "Pozitif ayrımcılık" nedir?
Eğitim sistemini yeterince eleştirdik, şimdi öneriler sunalım. Eleştirmek kolaydır, çözüm getirmek zor. İyi düşünün, "sınavsız giriş" deyip geçmeyin, üniversitelere sınavsız girişin getireceği sıkıntıları hayal edin. Eğitim bakanı olsanız, ne yaparsınız?
İlk yardım yapmayı biliyor musunuz?

Bu tür sorular sordum genellikle. Aralarında "Naber lan?" ya da "Mal mısın sence?" tarzı sorular yok, dikkat ederseniz. Abartmıyorum, Formspring bu tür amaçsız ve gereksiz sorularla dolu gerçekten. Ama Formspring'i bu şekilde kullananları yargılamıyorum, kullanıcı sırf geyik yapmak için de Formspring hesabı açmış olabilir. Benim sinir olduğum kullanıcı tipleri başka:

1- "Yaaeaa yanıt verirdim de şimdi uğraşamayacağım" tipi yanıt verenler: Cidden komik geliyor böyleleri. "Vaktim yok, meşgul biriyim ben" havalarında takılıyorsan niye Formspring'te vakit öldürüyorsun diye sormazlar mı adama? Ya da madem şu an uğraşamayacaksın, neden hemen yanıtlıyorsun? Beklet soruyu, eğer cidden soruyu ciddiye aldıysan daha sonra yanıtlarsın. Yanıtlamak istemiyorsan da tek yapman gereken sorunun sağ üst kısmında çıkan çarpıya basıp soruyu silmek. Nedir bu "Biliyorum da uğraşamayacağım" havaları? Bilmiyorsun işte.

2- "." ile yanıt verenler: İlkinden de sinir bozucu bu grup. Ne kadar saçma ya da ne kadar ciddi bir soru sormuş olursanız olun, tek yanıtları "." ya da "ok" hatta bazen "fqfqfq" falan oluyor böylelerinin. Bunun anlamı şu bence: "Ben Formspring açtım ama burada soru sormak veya sorulara yanıt vermek amacıyla bulunmuyorum. Sorularla dalga geçerek geyik bile yapmıyorum. Maksat sürekli nokta koyayım ki birileri beni görsün, takip etsin, kısmet bulayım buradan. "

3- Soru soranları küçümseyenler: Bunlar genellikle çok takipçisi olan şımarık internet ünlüleri oluyor. "Dur ukalaca yanıt vereyim ki zeki olduğum düşünülsün" diyorlar ancak çoğu sosyal paylaşım sitesinde de "Soru sorun lütfen" deyip formspring linki vererek adeta soru dilenciliği yapıyorlar. Soru soranları kendisine muhtaç hissetmeleri ve bu yüzden karşısındakileri ezerek ego tatmini yapmaya çalışmaları bana çok zavallıca geliyor.

4- "Bana soru sorma" diyenler: Kimisi tematik çalıştığı için (sadece bilgisayar içerikli, sadece makyaj içerikli vs) benim şu yukarıda örnek verdiğim türden soruları görmek istemiyorlar gelen sorular kısmında. Ama çok saçma soruları bile yanıtlamış bazı insanların, "ben soru cevaplamayı sevmem aslında" tarzı davranması ve soru sorulmamayı rica etmesi komik geliyor bana. En basit olarak, Formspring benim gibi çok soru soran ve soru sorulmak istemeyenleri rahatsız eden kişilerden kurtulmak için engelleme tuşunu eklemiş sitesine. Bunu kullanmak gerek.

5- Düzadamlar: Ne sorulduysa o kadarına yanıt verenler. Mesela "Eğitim sistemimizi çocuk yetiştirmede yeterli buluyor musunuz?" sorusunda gizli olan "Bulmuyorsanız nedenini belirtiniz" kısmını görmezden gelir ve "Bulmuyorum." diye yanıtlayıp geçerler bunlar. Formspring'teki her soruyu sınav sorusu gibi görür ve "bitse de gitsek" dercesine davranırlar.

6- "Her soruyu cevaplamalıyım"cılar: "Bilmiyorum" demeyi seven kişilerdir. Ama bilmiyorum diyen herkes bu gruba dahil değil. Mesela d'hondt sistemine dair sorduğum bir soruya "Sen söyleyene kadar hangi sistemi kullandığımızı bile bilmiyordum. Sen sorunca araştırdım." diye yanıt vereni takdir ederim, çünkü sorum bir işe yaramıştır benim gözümde ve sorduğum soru birini araştırmaya yöneltmiş diye sevinirim. Ama aynı soruya "Bilmem", "Bilmiyorum" diye kuru kuru yanıt verenler işte bu "Her soruya yanıt vermeliyim"ciler grubuna giriyorlar.

7- Alakasız bir yanıt verenler: "O değil de senin kaçıncı soru oldu bu?", "Trafik kazalarının nedenini bilemem de o saç rengi sana hiç yakışmamış bence" diye soruyla alakasız yanıt verenler işte.

8- Soruya saçma soru muamelesi yapanlar: Soruyla dalga geçerler ya da "of, nelerle uğraşıyorum" falan yazarlar bunlar. Okuduğunu anlamıyor olsa gerek. Soruları kaydırıyor da olabilir bak, bilemedim şimdi.

9- "Soru çok uzun, okuyamadım, sıkıldım" kişileri: Hayatlarında okudukları en uzun metin "Cin Ali Top Oynuyor" olan kişiler olsa gerek. Zaten en uzun sorum 255 karakter uzunluğunda, daha ne diye "üşendim" havaları yapıyorsun?

Daha bir sürü FS kullanıcı tipi eklenebilir bu listeye. Bunlar ilk aklıma gelenler. Ama şunu tekrar ve tekrar yazmak istiyorum:

Formspring'te birilerine soru soruyorsanız, o kişinin görüş ve cevaplarını merak ettiğiniz için ona soru yöneltmişsinizdir.
Formspring'te toplu soru soruyorsanız, insanların o soru hakkındaki görüşlerini öğrenmek istiyorsunuzdur.
Formspring soru sorma ve yanıt verme amacıyla açılmış bir yerdir.
Formspring'te sorulara yanıt verme zorunluluğu yoktur, cevap vermek istemediğiniz soruları silebilir hatta soru soranı engelleyebilirsiniz.
Bunları göz önüne alarak Formspring'i kullanırsanız, siteyi amacına uygun kullanmış olursunuz. Elbette siteyi amacına uygun kullanmama hakkınız da var, bunu dipnot düşeyim. Ama amacına uygun kullananları da engellemeyin en azından.

Not: Sorularımı ciddiye alıp yanıtlayan ve "Niye soru soruyorsun?" diye sorgulamayan herkese teşekkür ederim.

KPSS yaklaşıyor...

2011-05-31T14:44:00.002+03:00

Stresliyim ve bir süre uzak kalmalıyım bilgisayardan.

Yürek Isıtan Bir Hikaye...

2011-05-25T02:09:00.003+03:00

1986 yılında, Peter Davies isimli genç bir adam Kenya'ya tatile gitmişti.

Çalılar arasında yürüyüşteyken, karşısına iri bir fil çıktı. Fil tek bacağını havaya kaldırmıştı ve sakin görünüyordu, bu da Peter'a hayvana yaklaşmak için cesaret verdi.

Oldukça dikkatli yaklaştı file, diz çöktü ve filin ayağının altına baktı. Hayvanın ayağına iri bir tahta parçası saplanmıştı. Peter, elinden geldiğince nazik bir şekilde, yanına aldığı çakısının da yardımıyla tahta parçasını filin ayağından çıkartmayı başarabildi. Fil ayağını yavaşça yere indirdi, sonra Peter'a baktı. Gözleriyle onu uzun uzun inceledi, meraklı bir şekilde. Peter hareketsizce durdu, hayvanı ürkütüp saldırıya uğramaktan korkuyordu. Fil hortumunu kaldırdı ve kısa bir haykırış sonrası arkasını dönüp gitti. Peter o gün yaşadıklarını ve o fili asla unutamadı.

Tam 20 yıl geçmişti, Peter oğluyla beraber Chicago Hayvanat Bahçesi'nde geziniyordu. Fil kafesine yaklaştıklarında, kafeste bulunan yaşlı bir fil onların durduğu parmaklıkların önüne doğru yaklaştı ve Peter'a uzun uzun baktı. Ardından ön ayağını kaldırıp indirerek hortumuyla sesler çıkardı.

Aklına 1986'da yaşadığı anı gelen Peter, bunun aynı fil olup olmadığını düşünmeye başlamıştı. Birden kararını verdi, filin tanıdık tavırları ile cesaretlenerek parmaklıkları aştı ve filin yanına koştu. Hayvanın sağ yanına yanaştı Peter ve hayvana meraklı bir şekilde baktı uzun uzun. Fil yine haykırdı, hortumunu Peter'in bacağına dolayarak onu kaldırıp hızla yere çarptı ve böylece onu öldürdü.

Büyük ihtimalle aynı fil değildi.

Bana yürek ısıtan saçma hikayeler gönderen tüm arkadaşlarım için...

Alıntıdır. Çeviri bana aittir.

Tik Tak...

2011-05-24T15:53:00.001+03:00

Yaşamak için kalan son 5 dakikasında, gerçekten önemli olan şeylere önem vermeye başlıyor insan.

Gece Çöken Hüzün...

2011-05-23T05:57:00.003+03:00

Gündüz güvenlidir, kalabalıktır, gürültülüdür. Gece ise alabildiğine yalnız, sessiz ve korkutucu. Gece geç saatlerde korkarsınız ölümden. Gündüz ise asla ölmeyeceğiniz yanılgısına kapılırsınız.

Gece size öyle yalnız hissettirir ki, şu koca gezegende tek siz uyanıksınız sanarsınız. Tek siz hayattasınız sanki. Koskoca dünyada tek başınızasınız.

Hüzün çöker elbet. Çaresiz ve yalnız hissettiğinde insan, üzülür inceden.

Geceleri bu yüzden ince ince hüzünlenir insan.

Evren...

2011-05-20T06:55:00.001+03:00

"Evrenin ufak bir haritası çıkarıldığında, bu resmin bir beyin hücresine bire bir benzediğini fark etmiş başhekim."

Yaratıcı'nın ufak bir esprisi olamaz mı bu? Belki de sonsuz evrenin bir haritasını çıkarabilsek, bir insan beyni gibi göründüğünü keşfedeceğiz. Belki de şu mesajı vermeye çalışıyordur:

"Evreni keşfetmek için aklınızı keşfedin. Zira aklınıza bir evren gizledim."

Bu Dünya'da milyonlarca insan var.

...ve bir insanda milyonlarca dünya.

Arkadaşlarımızın yanında farklı, ailemizin yanında farklı, dışarıda farklı, kendimizle başbaşa kalınca farklı karaktere bürünüyoruz. Her bir karakter bir "dünya", her bir karakter keşfedilecek gizeme sahip. Her farklı insanın yanında farklı özelliklerimizi, zevklerimizi, dünyalarımızı keşfediyoruz. Bazı davranışlarımız karşısında biz bile şaşırıp "Bu ben miyim?" demiyor muyuz? Daha biz kendi içimizde fetihe çıkamamışken başkalarından bizi çözmelerini nasıl bekleriz ki?

Tek bir dünya değil, tek bir galaksi değil, koskoca bir evrendir insan ruhu; daha keşfedilmemiş milyonlarca yıldıza ev sahipliği yapan. Gittiğiniz okulda ya da işyerinde, yaşadığınız mahallede, şehirde, ülkede ya da kıtada ne çok insan bulunuyor. Yanınızdan geçip gidiyor mucizeler, kalabalık bir sokakta yürürken. Bu Dünya'da tanışınca yıldızlarına hayranlık duyabileceğimiz ne çok insan, keşfedilmeyi bekleyen ne çok evren var halbuki, değil mi?

Leviathan yıldızına hoşgeldiniz...

Artist...

2011-05-11T13:25:00.001+03:00

ÖSYM Skandalları...

2011-05-10T14:19:00.001+03:00

Tek istediğim huzur içinde yaşamak.

Bir vatandaş başka ne ister ki?

Kim olursa olsun iktidarda. Umurumda değil. İnsan gibi yaşamak istiyorum. Adaletsiz sınavlardan, kendi gibi düşünenleri kayıranlardan, geleceğe umutsuzca bakmamıza neden olanlardan, yasaklardan uzak bir hayat istiyorum sadece. Çalışabilmek, borçlarımı ödeyebilmek, geleceğe umutla bakmak ve bu ülkeye yararlı olmak istiyorum. Öldüğümde basit bir istatistik olmak istemiyorum kayıtlarda. İnsan muamelesi görmek istiyorum.

Sadece, temel hak ve özgürlüklerimi istiyorum.

Yeter artık deme vakti gelmedi mi?

Hile, adaletsizlik, sadece özellikle seçilmiş insanların yerleştirilmesi, ösym çalışanlarının 150'sinin birbiriyle akraba olması, şifreli kitapçıklar, sınava girerken suçlu muamelesi görmek, hatalı basılmış soru kitapçıkları sebebiyle 8 ilde iptal edilen ama şifre skandalı unutturulan sınav, beceriksizlik, birileri tarafından bolca yazılan özür mektupları ama bir türlü yazılmayan istifa mektubu, bir zamanların en güvenilir kurumlarından biri diye bahsedilen ösym ve ona duyulan bu güvenin 1 sene içinde yerle bir edilmesi, geleceğe umutsuzluk içinde bakan gençler, atanamadığı için intihar eden öğretmen adayları, şike karıştığı herkesçe bilinen polislik sınavları, birilerine önceden satılan sınav soruları...

Birilerinin işine geldiği için seçilen, yerleştirilen ve atananlarla dolu bir ülke bekliyor bizi. Gelecekte kimlere muayene olacağınızı, kimlere çocuğunuzu emanet edeceğinizi, hangi polislere canınızı emanet edeceğinizi düşünüyor musunuz?

1 - Haber linki
Kurum çalışanlarından 350 kişi, birbiriyle birinci ya da ikinci dereceden 'akraba'. Bunun yanında, ÖSYM'den emekli olan pek çok kişi METEKSAN'da işe başlamış. ÖSYM çalışanlarının 58'i arasında eş ya da kardeş ilişkisi olduğu, 100 kişiden ise ikinci ya da üçüncü derecede akraba olduğu açıklanmıştı. Bunun yanında ÖSYM'den emekli olan 50 kişinin METEKSAN'da işe başladığı iddiaları da dikkat çekici diğer noktalardan biri.

ÖSYM'nin bünyesinde çalışan 350 kişiden sadece 3 kişinin doktorası bulunduğu, 34'ü açıköğretim olmak üzere 124'ünün lisans mezunu olduğunu öğrenildi. Çalışanlardan 18'inin ise yabancı dil bildiği belirtildi. Kurumda çalışan 58 kişinin yakın derece akraba olmaları kafalarda soru işareti oluşturdu.

2 - Haber linki
İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde yapılan ALES'te sınava giren yaklaşık 500 kişi, hatalı soru kitapçığı yüzünden sıkıntı ve panik yaşadı. Saat 09.30'da başlaması gereken sınav, görevlilerin, soru kitapçıklarının hatalı basıldığını, soruların eksik, tekrarlı ve bazı sayfaların boş olduğunu fark etmesiyle 1 saat başlayamadı. Sınav sorumlularına konunun aktarılmasının ardından çözüm olarak yedek kitapçıklar getirildi. Ancak 100 yedek kitapçık yetmeyince, Manisa Celal Bayar Üniversitesi'nden yedek kitapçıklar istendi. Kitapçıkların gelmesiyle 10.30'da sınav başlarken, kitapçık yetmediği için bazı öğrencilere boş kağıt verdiği iddia edildi.

Haber linki 2
Akademik Personel ve Lisanüstü Eğitimi Giriş Sınavı’nın İzmir ayağında soru kitapçığı krizi yaşandı. ÖSYM'den açıklama gelirken, Başkan Ali Demir yine mektup yazacak.

3 - Haber linki
Denizli Çivril’de ortaya çıkan son olayda Kadriye Yöndem ve Ömer Çetinkaya adlı adayların eşit ağırlık YGS-5 puanlarının ve YGS-5 başarı sırasının aynı olduğu ortaya çıktı. Buna göre farklı netler yapan her iki adayın YGS-5 puanları 385.788 ve YGS-5 başarı sıraları da 0048656 olarak hesaplandı.

4 - Haber linki
Sınav soru kitapçıklarını basan METEKSAN hakkında yeni iddialar gündeme geldi. CHP'li Serter, METEKSAN’a geçici işçi olarak alınan kişilerin, ÖSYM Bilgi İşlem ve Test Araştırma biriminde çalıştığını söyledi.

27 Mart’ta yapılan YGS sınavının cezaevlerinde iki saat geç başladığını da söyleyen Serter, "Sınavın ortasında fen bilimleri ders kitabının cevap şıklarının olmadığı görüldü -ne ilginçtir bütün cezaevlerinde- yeni kitapçıklar getirtildi. ÖSYM Başkanının bunu kamuoyundan özenle gizlenmesi ve bu konuda hiçbir soruşturma açmaması da dikkat çekicidir" diye konuştu.

5 - Haber linki
Kahramanmaraş'ta, Parasız Yatılılık ve Bursluluk Sınavı'nda 6. sınıflar için yanlışlıkla 9., 10. ve 11. sınıf kitapçığı gönderildi.

6 - Haber linki
Lise son sınıf öğrencisinin YGS sonucu, ÖSYM'nin internet sitesinde ilk gün "kazanamadığı" şeklinde açıklandı ancak ertesi gün durum değişti!

7 - Haber linki
Mersin'in Erdemli ilçesinde Erdemli lisesi son sınıf öğrencisi 18 yaşındaki Sıdıka Soydan, açıklanan YGS 'de düşük puan almasından sonra girdiği bunalım sonucu kendisini iple asarak yaşamına son verdi.

8 - Haber linki
ÖSYM'nin skandalları adeta çığ gibi büyüyor. YGS sonuçları açıklandı ama bu sefer de puan hesaplamaları kafaları karıştırdı. Çünkü bir çok aday beklediğinden düşük puanlarla karşılaştı. Adaylar ve aileleri ne yapacağını şaşırmış durumda. Bu nedenle ÖSYM'nin önündeki itiraz kuyruğuna her dakika yeni biri ekleniyor. ÖSYM ise yine sessiz.

9 - Haber linki
Bursa'dan sınava giren Ece Akyüz adlı öğrencinin sonuç formunda puanı 133 yazıyordu ve LYS'ye bile giremiyordu. Hastanede lösemi tedavisi gören genç kız, sonucu öğrenince sinir krizi geçirdi. Bir gün sonra ÖSYM ile görüşüldü ve yeni bir form alındı. Bu kez puan 427'ydi.

10 - Haber linki
YGS som kitapçıklarında şifre olduğunu ortaya çıkaran Artvinli dershaneci Fahri Akyüz hakkında İl Milli Eğitim Müdürlüğü izin almadan basına açıklama yaptığı için soruşturma açmaya hazırlanıyor. Akyüz, YGS'-nin sayısal kısmında şifreleme olduğunu basma dağıtılan kitapçık üzerinde kanıtlamış, ÖSYM önce bunu yalanlamış, sonra da soru kitapçıklarmdaki şifreyi kabul etmişti.

Akyüz, HABERTÜRK'e Artvin İl Milli Eğitim Müdürü Hamza Köşker'in "Sen dershane yöneticisisin. Kanuna göre basma konuşmak için Vali'den izin alman gerekiyordu. İzin almadan konuştun. Hakkında soruşturma başlatmak zorundayım" dediğini açıkladı.

11 - ÖSYM'nin kopyayı örtbas etmesi: 12 Kasım 2010 günü saat 14.00 itibariyle daha önce kopya iddiaları nedeniye iptal edilip 31 Ekim 2010 günü yapılan eğitim bilimleri sınavının sonuç açıklamasına bakabiliriz. Bu sefer sonuçlar kişiselleştirilmiş ve TC kimlik no dışında adayların sadece kendisinin bildiği şifre istenmiştir. Bu çok net bir şekilde devlet kurumunun kopya çekenlere yardım ettiğini ve kopya çekenlerin ekmeğine yağ sürdüğünü gösterir. Demek ki artık vatandaşların otokontrolü ortadan kaldırılacak ve birilerinin en iyi görevlere hak etmeden gelmesi devlet tarafından gizlenecek.

12 - Haber linki
Kpss'de kopya skandalı, Ygs'deki şifre iddialarının ardından bir skandal da açıköğretim sınavlarında patlak verdi. Yurdun doğusunda bir okulda yapılan sınavda, sınav sorumlusu bütün sınıfa doğru cevapları tek tek okuyarak veriyor.

13 - Haber linki
KPSS Eğitim Bilimleri Sınavı’nda ortaya çıkan kopya skandalının ardından dönemin ÖSYM Başkanı Prof. Dr. Ünal Yarımağan’ın istifa etmesi üzerine geçtiğimiz eylül ayında göreve gelen Prof. Dr. Ali Demir’in dönemindeki yanlışlar, skandallar zincirine dönüştü.

14 - Haber linki
İstanbul Eyüp Silahtarağa İlköğretim Okulu'nda dün YGS'ye girenlerin tamamı kız öğrenciydi. Sınava girecek hiç erkek öğrenci olmaması şaşkınlık yarattı.

15 - Haber linki
"YGS"ye soru hazırlayan birimde çalışan ÖSYM personelinin dershanelere iş yaptığı iddia edildi. İddia, Devlet Denetleme Kurulu'nun 2009 yılında hazırlattığı rapora dayandırıldı.

16 - Haber linki
CHP Grup Başkanvekili Muharrem İnce, ÖSYM'yi yeniden yapılandıran kanunla, ÖSYM'nin "AKP kadrolarını yerleştirme merkezine dönüştürüldüğünü" belirtti, "Kanunla, 'Türkiye'nin namusudur' diye tanımladığımız bir kurum yok edilmiştir" dedi.

17 - Haber linki
Ataması yapılmayan öğretmenler Meclis'e gitti ama içeri giremedi. CHP'li Çetin Soysal dışında kimse ile görüşemediler. Onlar da Meclis kapısının önünde diplomalarını yırttılar. 174 bin öğretmen açığına rağmen atamalarının yapılmamasına tepki gösterdiler, "21 arkadaşımız intihar etti sesimizi duymanız için daha kaçımız ölmeli?" diye sordular.

18 - Haber linki
Kopya skandalı yaşanan KPSS nedeniyle aylardır ertelenen öğretmen atamaları sonunda yapıldı. Türk Eğitim Sen ise, yaklaşık 30 bin kadroya yapılan atamalarla öğretmen olanlar arasında, kopya skandalında tam puan alan şüphelilerin de bulunduğunu iddia etti.

19 - Haber linki
Ankara polisi, 6 ay önce Polis Meslek Yüksekokulu Sınavı'nda kopya çekildiği ihbarı ile başlattığı teknik takip sonucu ÖSYM'nin yaptığı 5 sınavda daha kopya çekildiğini ortaya çıkardı.

20 - Haber linki
Öğrenci Seçme Yerleştirme Merkezi ve Milli Eğitim Bakanlığı'nın yaptığı sınavlarda adayların yerine sahte kimliklerle sınava girdiği iddia edilen zanlılar sağlık kontrolünden geçirildi. 37 kişinin yarın adliyeye sevkedilmesi bekleniyor.

10 ilde yapılan eşzamanlı baskınlarda gözaltına alınan 37 kişi arasında öğretim görevlileri, kamu görevlileri ve öğretmenler de var.

21 - Haber linki
KPSS'deki düğüm çözülemeden, bir kopya iddiası daha geldi. 11 Nisan'daki Yükseköğretime Geçiş Sınavı'nda bazı soruların yanıtlarının, cep telefonu mesajlarıyla 108 adaya gönderildiği belirlendi. Cevapların Diyarbakır'dan 16 ile dağıtıldığı iddia ediliyor.

22 - Haber linki
Şifre skandalıyla gündeme oturan Yükseköğrenime Geçiş Sınavı'na (YGS) giren 19 yaşındaki İ.P, evde kendini kabloyla tavana asarak intihar etti.

23 - Haber linki
Çeltik Lisesi son sınıf öğrencisi S.K, (18) iddiaya göre geçtiğimiz pazar günü girdiği YGS’de başarısız olduğu gerekçesiyle okulda 4 kutu hap içerek intihar etmek istedi.

24 - Haber linki
Ygs'deki şifre skandalının ardından istifası istenen Ösym başkanı'nın akademik kariyerini de intihal yaparak elde ettiği ortaya çıktı.

25 - Haber linki
ÖSYM ve RANT: ÖSYM her yıl dört milyon kişiye sınav uygulamakta ve bu sınavların meydana getirdiği toplam ekonomik cironun 5 milyar TL’yi bulduğu belirtilmektedir. Sınav giriş ücretlerini belirlerken öğrencilerin görüşünü almayan ÖSYM, artık YGS soru çözümleri için 100 bin TL, sınav sonuçlarına itiraz edenlerin itirazlarına ise 5 TL bedel biçerken, kendi oluşturduğu güvensizlik ortamından da rant sağlamış olmaktadır.

26 - Haber linki
ÖSYM'de şimdi de ‘kişiye özel kadro’ iddiası ortaya atıldı. ÖSYM'de geçici personel statüsünde işçi olarak görev yapan 3 personelin, açılan bir sınav sonucunda kurum personeli olmaya hak kazandığı iddia edildi.

27 - Haber linki
Birçok öğrencinin sınav sonucunu yanlış hesapladığı ortaya çıkan ÖSYM, itiraz eden adayları gece yarısı arayarak “Yanlışlık oldu. Düzelttik, tekrar kontrol edin” dedi.

28 - Haber linki
YGS için bir dava daha açıldı. Sınava giren öğrencinin, Fen Bilimleri testinde hiç işaretleme yapmadığı halde 6 yanlışı çıktı.

29 - Haber linki
420 puan aldı ama cevap kağıdı boş. Cevap kartlarını görmek için ÖSYM’nin internet sitesine giren adayların pek çoğu şok üstüne şok yaşıyor. Kimine cevaplamadığı testlerden puan gelirken, sınavda 420’li puanlar alan H.N.’nin cevap kartında hiçbir seçenek işaretli görünmüyor.

30 - Barkın Karslı'nın yazısı: Yazı linki

Devletin acizlik sergilediği ve yurttaşlarını çok çeşitli haksızlıklara maruz bıraktığı konulardan biri hiç şüphesiz üniversiteye giriş sınavları. Öğrenci Seçme ve Yerleştime Merkezi (ÖSYM) eli ile yaşanan skandallar, bu kurumun daha önce de parlak sayılamayacak sicilinin mercek altına alınmasına yol açtı. Bu yazıda kısa kısa ‘dokunulmaz’ devlet kurumlarından biri olan ÖSYM’nin neden haksızlıklar yapagelmiş bir kurum olduğu çoğu yine devlete ait verilerle açımlanacaktır.

ÖSYM ve TEKELCİ İLİŞKİLER: Sınav uygulamada devlet tekeli olan ÖSYM’nin 2010 yılında çıkan bir habere göre 450 çalışanı vardır, aynı habere göre ÖSYM başkanının salt 400TL geliri olduğuna inanmamız beklenmektedir. ÖSYM’nin en son açıklanan faaliyet raporu 2009 tarihlidir. Bu rapora göre ÖSYM’nin 2009′da yaptığı 203milyon TL’lik harcamanın 104milyon TL’si mal ve hizmet alım giderlerine gitmiştir. Söz konusu kalemde kayda değer bir payı 1975′ten beri ÖSYM ile çalışan, İhsan Doğramacı’nın kurucusu olduğu Meteksan Şirketi almaktadır.

Şirket 2011 YGS basım ihalesini de 3.4 milyon TL’ye almıştır. Kemal Gürüz’ün YÖK Başkanlığı yaptığı dönemde ÖSYM’nin kendi matbaalarının kapatılması ile Meteksan ÖSYM’nin tek tedarikçisi konumuna yükselmiş, ÖSYM ihalelerini kazanagelmiştir. ÖSYM’nin en büyük kâr kalemi üniversiteye giriş sınavları olagelmiştir 1 Geçmişine ilişkin birçok intihal savı dile getirilen ÖSYM Başkanı Ali Demir’e göre ¨Meteksan güvenilir işini iyi yapan bir firma¨dır, ¨çok fazla yatırım yap”mıştır. Çeşitli nedenlerle iptal edilip yinelenen sınavlar ÖSYM’nin zarar, Meteksan’ın kâr hanesine yazılmaktadır.

Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu’nun ÖSYM’ye yönelik 2009 ve 2010 yıllarını kapsayan araştırmasındaki bazı belirlemeler şunlardır:

* ¨Yükseköğretim Kurulu’nun baskı ve yayın gereksinimlerini karşılamak amacıyla kurulan basımevinin, bu görevini yapmasına ortam hazırlanmadığı, işçilerinin SSK ve Gelir vergisi gibi ödemelerini bile karşılayamaz duruma düşürüldüğü, sonuçta; Kırgızistan Manas Üniversitesi’ne devredilerek Yasa ve Yönetmelikle verilen görevlerin yapılması olanağının ortadan kaldırıldığı görülmektedir.¨

* “(2008 KPSS) Sınavın(ın) sözleşme bedeli 59.294 bin TL, yaklaşık maliyet 60 milyon TL ve görev alacak kişilere ödemeler 36 milyon TL’dir. 36 milyonluk ödemenin idare hesaplarına göre 24.857.672’si kişilere ödenmekte aradaki fark firmaya kâr olarak aktarılmaktadır. Bu rakam ise yaklaşık 11 milyon liradır. Böyle bir kâr oranı önemli hiçbir hizmet yapmayan, maliyeti bulunmayan Meteksan için yüksek bir rakamdır. İdare tarafından haksız menfaat sağlanmıştır. Ödenen paraların yaklaşık maliyet hesaplamalarına göre yaklaşık yüzde 41.82’lik bölümü kamu zararıdır ve firmaya sağlanmış haksız kazançtır. Bu oran 2010 yılı ihalesinde yüzde 38’dir.”

* ¨Sınavlara ilişkin sürecin bütününün tek ihale kapsamına alınmasının da etkisiyle, tekel oluşumunu önleyecek bir politika güdülemediği ve idarenin seçeneksiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu alanda tek alıcılı tek satıcılı bir piyasa oluştuğu görülmektedir. Böyle bir ortamda, ihale sürecinin; en iyi hizmetin en uygun bedelle satınalınması biçiminde özetlenebilecek olan temel amacı, bürokratik işlemler zincirinin tamamlanmasına indirgenmiş olmaktadır¨

ÖSYM ve LİYAKAT: ÖSYM’ye 2010 yılında 1169 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile istisnai olarak, diğer devlet kurumlarına sağlanmayan bir biçimde, istihdam olanağı sağlanmıştır: ¨Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı, toplam sayısı 20’yi geçmemek kaydıyla ek 2 hükümlerine bağlı olmaksızın 2011 yılı sonuna kadar, Yüksek Öğretim Kurulunca belirlenecek esaslara göre sözleşmeli personel alabilir.¨ Bu olanak sonrasında ÖSYM’nin söz konusu istisnai madde ile istihdam sağladığı belirtilmektedir. Kurumda çalışan kişilerin %77′sinden fazlasının birbiri ile akraba olduğu, emekli olan onlarca ÖSYM çalışanının da Meteksan şirketi tarafından istihdam edildiği bilinmektedir.

ÖSYM ve AYRIMCILIK: ÖSYM’nin 2005 – 2010 yıllarında uyguladığı merkezî üniversiteye giriş sınavlarına bakıldığında en başarısız on il sürekli olarak anadili Kürtçe olanların çoğunlukta olduğu iller olurken, en başarılı on il sıralamasına Kürt illeri girememiştir. Bu, Kürtler’in yoğunlukla yaşadığı illerin onyıllardır süren geri bırakılmışlığına koşut bir olgudur. Örneğin 2010 yılında Ön Seçme Yerleştirme Sınavına girip (lisans, önlisans ya da açık öğretim alanında) herhangi bir programa yerleştirilen öğrenci oranı %40′ın altında kalan 12 il alfabetik sıra ile şunlardır: Adıyaman (%38), Ağrı (%39), Batman (%37), Diyarbakır (%38), Hakkari (%28), Iğdır (%39), Malatya (%39), Mardin (%34), Muş (%39), Şanlıurfa (%39), Şırnak (%34), Van (%37). Yine 2010 yılı sonuçlarına bakıldığında, lise türlerine göre en başarısız liselerin yoksul ve emekçi kesimin çocuklarının gittiği düz liseler olduğu (%43) görülmektedir.

Bu yazıda ÖSYM’nin sınavlarda bugüne değin sergilediği beceriksizliklere ve şifre skandallarına değinilmemiş, yalnızca söz konusu beceriksizlik ve rezaletlere yol açan yapısal sorunların olası nedenleri kısaca dile getirilmiştir. Özellikle yoksul ve ezilen sınıfların gençlerine kabuslar yaşatagelen ÖSYM, varoluşu itibarı ile, Türkiye Cumhuriyeti’ni oluşturan yapının çökmekte olduğunun göstergelerinden biridir.

Gelinliğimi Satıyorum

2011-04-27T16:00:00.001+03:00

Gitti Gidiyor linki için tıklayınız

Doğadaki Matematik...

2011-04-16T10:28:00.003+03:00

Eğer azıcık fibonacci sayıları ve altın orana dair bir şeyler biliyorsanız bu video çok hoşunuza gidecek.

Yumurta...

2011-04-14T16:25:00.001+03:00

(Alıntıdır.)

öldüğünde eve gitmek üzere yoldaydın.

araba kazası oldu. ölümcül bir kaza olmasının dışında sıradışı birşey yoktu. geride karını ve iki çocuğunu bıraktın. acısız bir ölümdü. ilk yardım ekipleri seni kurtarmak için ellerinden geleni yaptılar ama fayda vermedi. vücudun tamamen paramparça olmuştu. inan bana ölmen daha iyiydi.

ve işte benimle karşılaştığın zaman o zaman.

“ne… ne oldu?” diye sordun. “nerdeyim?”

“öldün,” dedim, hiç sözü uzatmadan.

“bir kamyon vardı… kontrolden çıkmıştı…”

“evet” dedim.

“ben… ben öldüm mü?”

“evet. ama kendini kötü hissetme. herkes ölür,” dedim.

etrafa baktın. hiçlik vardı. sadece sen ve ben. “burası neresi?” diye sordun. “ölümden sonraki hayat mı?”

“daha fazla veya daha az” dedim.

“sen tanrı mısın?” diye sordun.

“evet” dedim. “ben tanrıyım.”

“çocuklarım… karım,” dedin.

“ne olmuş onlara?”

“iyi olacaklar mı?”

“işte görmek istediğim bu,” dedim. “daha az önce öldün ve tek endişen ailen. bu güzel bir şey.”

büyülenmiş gibi bana baktın. sana göre ben hiç tanrıya benzemiyordum. sıradan bir adam gibiydim. veya bir kadın. muğlak bir otorite gibi, belki. yüce bir yaratıcıdan çok bir edebiyat öğretmeni gibi.

“merak etme,” dedim. “iyi olacaklar. çocukların seni hep iyi hatrlayacaklar. büyüyüp seni hor görmeye vakitleri olmadı. karın belki ağlayacak, ama içten içe rahatlayacak. açık konuşmak gerekirse, evliliğin zaten yıkılmak üzereydi. bir teselli olacaksa eğer, ölümünden sonar rahatladığı için çok pişmanlık duyacak.”

“oh,” dedin. “peki şimdi ne olacak? cennete mi cehenneme mi gideceğim?”

“hiçbirine,” dedim. “reenkarnasyon geçireceksin.”

“ah,” dedin. “demek hindular haklıymış,”

“bütün dinler kendi içlerinde doğrudur,” dedim. “yürü benimle.”

boşluğa doğru büyük adımlarla yürüdük. “nereye gidiyoruz?”

“belirli bir yere değil,” dedim. “yürürken konuşmak güzel.”

“e o zaman bütün bunların amacı ne?” diye sordun. “yeniden doğduğumda, boş bir yazboz tahtası olacağım, değil mi? bir bebek. önceki hayatımda yaptıklarımın ve öğrendiklerimin hiçbir ehemmiyeti olmayacak.”

“öyle değil!” dedim. “önceki yaşamlarında edindiğin tüm bilgiler ve deneyimler seninle birlikte. sadece şu an onları hatırlamıyorsun.”

durdum ve seni omuzlarından tuttum. “ruhun hayal edebileceğinden çok daha muhteşem, güzel ve devasa. insan aklı varlığının sadece küçük bir parçasını ihtiva eder. bu su dolu bir bardağa parmağını sokup sıcak mı soğuk mu olduğunu öğrenmek gibi bir şey. küçük bir parçanı koca bir tanka koyuyorsun ve çıkardığın zaman o tanktaki bütün özütü almış oluyorsun.”

“son 48 yıl boyunca bir insan oldun, ama o engin bilinçaltını henüz tam anlamıyla genişletebilmiş değilsin. burada biraz fazla vakit geçirecek olursak herşeyi hatırlamaya başlayacaksın. fakat bu iki yaşam arasında bunu yapmanın hiçbir anlamı yok. “

“öyleyse kaç defa reenkarne oldum ben? “

“oh çok fazla. çok çok fazla. birçok farklı hayata doğdun.” dedim. “bu defa, milattan sonra 540 yılında yaşamış çinli köylü bir kız olacaksın.”

“ne? ne dedin?” diye kekeledin. “beni geçmiş zamana mı gönderiyorsun?”

“teknik olarak evet. zaman, bildiğin üzre, sadece sizin evreninizde var. benim geldiğim yerde durumlar farklı.”

“nereden geliyorsun?” diye sordun.

“oh tabii ki,” dedim “bir yerlerden geliyorum. başka bir yerden. benim gibi başkaları da var. biliyorum oranın nasıl olduğunu bilmek isteyeceksin, fakat açıkcası anlatsam bile anlayamazsın.”

“oh,” dedin, biraz sakinleşerek. “ama bir dakka. eğer her defasında değişik zamanlara doğacaksam, zamanın bir noktasında kendimle karşılaşabilirim.”

“tabii ki. sürekli olur o. ve her ikisi de sadece kendi yaşamlarının farkında olurlar.”

“e o zaman bütün bunların anlamı ne?”

“ciddi misin?” diye sordum. “ciddi misin? bana yaşamın anlamını mı soruyorsun? birazcık klişe bir soru değil mi?”

“ama makul bir soru,” diye yanıtladın.

gözlerinin içine baktım. “hayatın anlamı, bütün bu evreni yaratmamın nedeni, olgunlaşman.”

“insanlığı mı kastediyorsun? olgunlaşmamızı mı istiyorsun?”

“hayır, sadece sen. bu evreni sadece senin için yarattım. her yeni hayatta büyür, gelişir ve olgunlaşırsın. her defasında idrakin daha da artar.”

“sadece ben mi? peki ya diğerleri?”

“diğerleri yok,” dedim. “bu evrende, sadece sen ve ben varız.”

boş gözlerle baktın bana. “ama yeryüzündeki bütün insanlar…”

“hepsi sensin. senin farklı reenkarnasyonların.”

“bir dakka. ben herkes miyim!?”

“işte şimdi anlamaya başladın,” dedim, sırtına hafif vurarak.

“yeryüzünde yaşamış her insan ben miyim?”

“veya yaşayacak her insan, evet.”

“ben abraham lincoln’üm.”

“ve onun katili john wilkes booth’sun” diye ekledim.

“ben hitler’im” dedin, korkuyla.

“ve onun öldürdüğü milyonlarsın.”

“mesih miyim?”

“ve ona inanan insanlarsın.”

sessizliğe gömüldün.

“ne zaman birine zulüm ve haksızlık etsen,” dedim, “kendine zulüm ve haksızlık ediyordun. yaptığın her iyiliği, kendin için yapıyordun. herhangi bir insanın yaşadığı her mutluluk ve üzüntüyü sen yaşadın veya yaşayacaksın.”

uzun sure düşündün.

“neden?” diye sordun bana. “neden bütün bunlar?”

“çünkü bir gün, benim gibi olacaksın. çünkü sen busun. sen bendensin. benim çocuğumsun.”

“nasıl olur,” dedin, kuşkulu bir şekilde. “benim tanrı olduğumu mu söylüyorsun?”

“hayır. henüz değil. henüz ceninsin. hala büyüyorsun. her insanın hayatını yaşadıktan sonra, doğmak için hazır hale gelmiş olacaksın.”

“o zaman bütün bu kainat,” dedin, “bu sadece…”

“bir yumurta.” diye cevapladım. “şimdi senin için yeni bir hayata doğma zamanı.”

ve seni bir sonraki yaşamına gönderdim.

Bölüm 8 - Çağlayan'ın Ölümü : İkna.

2011-04-13T22:38:00.000+03:00

İkisi de o kadar çabuk geri döndü ki, kraliçe görevin başarısız olduğunu düşündü. Ama Zifir gülümseyerek selam verdi kraliçeye ve "Benim ilgilendiğim bölgedekiler geri dönüyor." diye bildirdi son durumu.

İşi şöyle halletmişti:

Zifir göç eden kervanların önünde aniden belirdiğinde, kervanın en başında ilerleyen at arabasının sürücüsü arkadan gelen at arabalarına hitaben "Durun!" diye bağırıp kendi atının gemine hızla asıldı, öyle ki zavallı at keskin ve acı dolu bir kişnemeyle yankılattı ortalığı. Kervanlar uysalca ilerlemeyi kestiğinde Zifir "Kervanın lideri sen misin?" diye sordu adama. Adam "Evet, leydim" diye yanıtladı Zifir'i. Zifir "Geri dönmenizi rica etsem?" diye gülümsedi. Kervanbaşı şaşkınlık içinde "Peki, leydim" diye kekeledi ve atının yönünü Leviathan'a doğru çevirdi. Onu takip eden diğer kervanlar da onunla birlikte Leviathan'a doğru sürmeye başladılar at arabalarını.

"Çabuk ikna oldular, lütfen dememe bile gerek kalmadı," diye ekledi Zifir omuzlarını silkerek. "Güneş batmadan önce terk ettikleri evlerine yeniden yerleşmiş olurlar."

Kraliçe memnun bir şekilde tebrik etti Zifir'i. Sonra Tılsım'a döndü ve ondan raporunu sunmasını istedi. Tılsım "Benim ilgilendiğim bölgedekiler de geri dönmeye karar verdi." dedi ciddi bir şekilde.

İşi şöyle halletmişti:

Tılsım diğer yöne göç eden kervanların önünde aniden belirdiğinde, onu gören kervanbaşı kervana durması için eliyle işaret verdi. Kervanlar durduğunda kervanbaşına "Nereye gittiğinizi sanıyorsunuz?" diye sordu Tılsım sakince. Kervanbaşı atından inerek "Çağlayan'ın olmadığı bir ülkede yaşamak istemiyoruz, leydim." diye yanıt verdi cadıya.

Aniden bir şimşek çaktı. Ardından kervanbaşının bedeni yere yığıldı. Pat diye yere düştü kervanbaşının kafası ve at arabalarından birinin tekerleğine çarpıp duruncaya dek yuvarlandı. Ölümü o kadar ani olmuştu ki, kervancının yüzünde sanki cümlesine devam edecekmiş gibi sakin bir ifade asılıydı ve ölü bir balık gibi yarı açık kalmıştı ağzı.

Olaya tanık olan kervan halkının bir kısmı dehşet içinde kervan liderinin ölüsüne bakakalırken, bir kısmı korku dolu çığlıklarla tepki verebildi. Tılsım katanasına bulaşmış kanı, ölen adamın pelerinine silerek temizlerken "Kervanbaşıyla aynı fikirde olan var mı?" diye sordu. Sorusunu daha bitirememişti ki, tüm kervanlar Leviathan'a doğru dörtnala sürmeye başladılar atlarını.

"Bir eksikle," diye ekledi Tılsım omuzlarını silkerek. "O tek kişiyi ikna edemedim, ikna olmayacak kadar kafasızdı."

Bölüm 7 - Çağlayan'ın Ölümü : Böcek.

2011-04-07T17:26:00.002+03:00

"Yeter!" diye gürledi kraliçe, huzuruna çağırılan Tılsım'a. "Zifir ile aranda olan meseleyi bir an önce çöz artık, Tılsım! O kadar misafirin yanında kız kardeşini tehdit ederek beni nasıl utandırırsın?"

"Laflarına dikkat et, kraliçe" diye tısladı Tılsım, gözbebekleri kan kırmızısına dönmüştü. "O benim kız kardeşim değil."

"Leviathan aşkına, onu su tanrıları seçti Tılsım!" Kraliçe çileden çıkmıştı. "Kabullen artık. Onların kararlarını sorgulaman itaatsizliktir ve bu kabul edilemez."

"Ne karar ama!" diye haykırdı cadı. "Sürekli önüme çıkacak, ayağıma dolanacak şu beyaz böcekle uğraşırken ülke ile nasıl uğraşabilirim?"

"Senin ülkeyle uğraştığın zamanları da biliyoruz," dedi muhafız lideri gözlerini devirerek. Elini çenesinin altına dayamış ve oturduğu koltukta iyice yayılmıştı, bu sıkıcı tartışmanın bir an önce bitmesi için yalvarır gibiydi. Gözünün önüne düşen birkaç tel saça doğru üfleyerek "Ülkeyi yıkmıştın hani?" diye bitirdi sözlerini.

Tılsım'ın kaşları çatıldı öfkeyle, yanıt vermek üzereydi ki kraliçe göz ucuyla muhafız liderine bakarak "Ülke adına yaptığın çalışmalar için müteşekkiriz, Tılsım." dedi arabulucu bir ses tonuyla. Kavganın ilerlemesinin kimsenin işine yaramayacağını biliyordu. "Ülkeyi yıkman ve yeniden kurulmasına yardım etmen de dahil, böylece yepyeni ve güçlü bir başlangıç yaptık."

Sonra Tılsım'a geri dönerek "Ancak o beyaz böcek dediğin kişi seninle aynı kandan yaratılan kardeşin, sen kabul etmesen de öyle." dedi yavaşça. "Onunla ortak çalışmayı öğrenmen, o çok gözettiğin ülke çıkarlarını korumakta çok daha etkili olacaktır."

O sırada Zifir girdi içeri ve "Haberler kötü," dedi iç çekerek. "Köylülerin bir kısmı göçmeye karar vermiş. Çağlayan'ın yokluğunda bu ülkeyi güvenilir bulmadıklarını söylüyorlarmış."

Kraliçe kollarını kavuşturup başını eğdi, kısa bir süre düşündükten sonra "Onları geri dönmeye ikna edin," dedi yavaşça.

Zifir "Memnuniyetle!" deyip geride ışıltılar saçarak ortadan kayboldu. Tılsım da kraliçeye bakıp başıyla selam verdikten sonra siyah bir sis yayarak yok oldu kral ile kraliçenin önünden.

Çocuk Yetiştirenler Uzak Durmalı: Ceza...

2011-03-31T16:00:00.007+03:00

Çocuğunuz doğdu, büyüdü ve sizin bir taneniz oldu. Her bilinçli anne baba gibi siz de çocuğunuzun mükemmel olmasını istiyorsunuz ve bu konuda araştırmalar yapıyorsunuz ki bu bloga geldiniz. Sorumuz şu: "Çocuğumu kötü alışkanlıklardan nasıl koruyabilirim, nasıl iyi yetiştirebilirim ve onun bazı tavırlarını nasıl değiştirebilirim?" Elimden geldiğince anlatayım size bildiklerimi:

Çocuğunuz eve gelince okul çantasını ve montunu çıkarıp kapının önüne atıverdi. Oysa siz, çocuğunuz eve geldiğinde montunu askılığa asmasını ve çantasını odasına götürmesini istiyorsunuz. Bunun için onu her gün azarlıyor, vicdansızlıkla suçluyor ve hatta "Ben bu evin hizmetçisi miyim?" gibi duygu sömürüleriyle onu üzmeye çalışıyorsunuz. Belki de "Çok teşekkür ederim işimi arttırdığın için!" gibi alaycı bir dille ona laf sokuyorsunuz belki anlar diye. Kötü haber: Çocuğunuz asla bu tavrından vazgeçmeyecek, en azından siz böyle yapmaya devam ettikçe.
Çünkü azar sonrası bu davranışı gösteren çocukta şu düşünce belirir: "Annem bağırdı, ben onun istediği davranışı yaptım, ben yenildim."
Çocuğunu azarlamasına rağmen bu olumlu davranışı görmeyen annede ise şu düşünce belirir: "Bağırdım, istediğim davranışı yapmadı, ben yenildim."
Oysa iki tarafın da yenilmediği, aksine her iki tarafın da kazandığı ve mutlu olduğu bir yöntem mevcut.Edimsel Koşullanma der ki "Tokat atma, şiddet, alay geçme, hakaret etme, azarlama, küsme, çocuk davranışını düzeltene dek ona bazı şeyleri yasaklama, çocuğu cezalandırma gibi yöntemler çocuğun o davranışı sadece kısa sürelik düzeltmesine, ailesine öfke duymasına ve daha sonra bastırılan kötü davranışı tekrar yapmasına sebep olur."
Peki, çocuğumuza nasıl montunu askılığa asmayı öğreteceğiz?

Kademeli yaklaşma denen yöntem şu şekilde çalışır: Çocuğumuz, hoşumuza gitmeyen bir davranış sergilediğinde tepkisiz kalırız. Günün birinde istediğimiz davranışa yakın bir harekette bulunduğunda ise onu mutlu edecek bir şey yaparız. Bu ufak ama onun hoşuna gidecek bir ödül olmalı.

Mont ve okul çantası örneğinden devam edelim. Çocuğunuz o gün yine montunu ve çantasını yere attı. Önce rica ederiz, "Canım, montunu asarsan ben de senin için hazırladığım tatlıyla uğraşmaya devam edebilirim." İlk başlarda reddedebilir, odasına kaçabilir. Kesinlikle azarlama ya da "Peki, öyleyse tatlı yok" gibi triplere girmeyeceğiz. Sonraki gün montunu yere atmasına rağmen çantasını odasına götürürse, "Çantanı odana götürüp bana yardımcı olduğun için teşekkür ederim" deyip ufak ödülümüzü vereceğiz ona. Bu bir gülümseme, saçını okşama ya da ne bileyim, bir çikolata olabilir. Çocuk bir sonraki gün çantasını yine odasına götürecek, hatta montunu da askılığa asacaktır.

İlk başlarda bu küçük ödülleri değiştirerek uygulayın. Bir gün onu yanağından öptüyseniz, diğer gün bir sevgi sözcüğü söyleyebilirsiniz. Zamanla bu ödülleri değişik zaman aralıklarıyla uygulayın. Sürekli takdir göreceğini bilmek, çocuğun yaptığı olumlu davranışı daha az göstermesine sebep olabiliyor. Mesela 3 kez askıya astığında ses etmeyin ama 4. kez ona ufak bir ödülle takdir edin. Sonra 5 kez astığında ses etmeyin ama 6. kez yine bir sözle takdir edin. Çocuğunuz, onun hoşuna giden bu sevgi cümlelerini ya da minik ödülleri ne zaman alacağını bilemediği için bu olumlu davranışı göstermeye devam edecektir.
Bu olumlu davranış illa eşyalarını yere atmamak, düzenli olmakla sınırlanmamalı. Ders çalışma olabilir, sınavlarından yüksek puan alma olabilir, yemekten önce ellerini yıkama da olabilir.

Dikkat edilmesi gereken nokta, ödüllerin abartılı olmamasıdır. Çocuğu istediği bir davranışı yaptı diye ona 100 TL'lik bir oyuncak alan annenin başı belada demektir. Zira çocuk bir daha o davranışı yaptığında, aynı değerde ödüllendirilmek isteyecektir ve öpücük ya da 90 TL'lik oyuncak ona yeterli gelmeyecektir.

Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta, çocuğun beklenilen davranışı gösterdikten hemen sonra ödüllendirilmesidir. "Geçen hafta odanı topladığın için seni bugün sinemaya götüreceğim." demeniz işe yaramaz. Davranış hemen pekiştirilirse yani ödüllendirilirse, çocuk hangi davranışı sebebiyle ödüllendirildiğini anlar ve o davranışı yapmaya devam eder. "Odanı topladığın için bugün dışarıda 1 saat daha fazla oynayabilirsin." diyebilirsiniz mesela. Ama bir sonraki gün pekiştireç niyetine "Bugün de iki saat oynayabilirsin." demeyin sakın, bu oranla devam ederse çocuk 24 saatini dışarıda geçirebilir.

Bu yöntem, kısaca "çocukla çocuk olmama yöntemi"dir. Deneyin, işe yaramazsa faturayı bu yöntemi bulan Burrhus Frederic Skinner'a kesebilirsiniz. Ben elçiyim sadece, elçiye zeval olmaz. :)

Türkçe Dersi...

2011-03-28T15:42:00.007+03:00

Birkaç hafta önce yeni Türkçe hocamızla tanıştık ve fark ettik ki biz Türkçeyi öğrenememişiz bunca yıldır. Türkçe bilgisiyle gurur duyan ben bile bir sürü yazım hatası yapıyormuşum. Burada kimi suçlamam gerektiğini bilmiyorum; en az 15 sene eğitim gördük her birimiz ve hiçbirimize öğretememişler Türkçeyi doğru düzgün.

Geçen dersimizin kısa bir özeti:

Başvurmak, vazgeçmek, varsaymak, öngörmek, aşermek, elvermek birleşik yazılıyorken fark etmek, terk etmek, sağ olmak, söz etmek, var olmak, yok etmek, yok olmak ayrı yazılır.

Şey daima ayrı yazılır. Her şey, hiçbir şey, her bir şey("her bir" de ayrı yazılıyor), birçok şey, pek çok şey.

Biraz, birkaç, herhalde (belki anlamındaki), birçok, birtakım (bazı anlamındaki), hiçbir, herhangi bir'deki herhangi birleşik yazılıyor.

Ama her an, her bir, her gün, her şey, her yıl, hemen her, her halukarda, hep birden, hep beraber, hiç yoktan, hiç kimse, pek çok, pek az, bir ara, bir an, bir gün, bir şey, bir türlü, bir kısım ayrı yazılıyor.

Sağ ol, hoşça kal, rast gele (uğurlama anlamındaki) ayrı yazılıyor. Rastgele (gelişigüzel anlamındaki) ise birleşik. Günaydın da birleşik. Biriyle baş başa yani "bire bir" görüşüyorsanız ayrı yazılıyor ancak baş ağrısına "birebir" (etkili) bir ilaçtan bahsediyorsanız birebir kelimeniz birleşik. Birini tutuklayıp gözaltına aldıysanız birleşik ama göz altındaki torbalardan bahsediyorsanız göz altı ayrı yazılıyor.

Tıraş, kulüp, direkt, stajyer, egzoz, skeç, enstitü, elektrik, entelektüel, illüzyon, kolektif, orijinal, inisiyatif, müsvedde, müteahhit, gardırop, komodin, şarj, kontör, restoran, şofben, ahize, pardösü, laboratuvar, jimnastik, antrenman, antrparantez, dinozor, karnabahar, maydonoz, rötuş, meyve, herkes, menajer, aidat, maruz, mağrur, mağdur, faaliyet, vejetaryen, sezaryen, kuvöz, hafriyat, şefkat vb. de genellikle yanlış yazılan kelimelerden...

Yanlış yerine yalnış yazanı ve yalnız yerine yanlız yazanı da çok görüyorum, bunun kuralı da ilk hecede saklı. Yanılmaktan yanlış ve yalından yanlız kelimeleri türer.

Bazı bağlaçlardaki ki eki birleşik. Sanki, oysaki, mademki, belki, halbuki, çünkü, meğerki. Ama kalan tüm ki'li bağlaçlar ayrı yazılıyor: tabii ki, ola ki, ne var ki, ne yazık ki, farz et ki, öyle ki, diyelim ki, tut ki, yeter ki...

Bazı kelimelerde ses düşmesi oluyor: ağız -> ağzı, burun -> burnu, göğüs -> göğsü gibi. Ama sadece dar ünlü bir ek geldiğinde gerçekleşiyor bu. Burun -> Buruna oluyor, burna yazımı yanlış. Aynı şekilde omuz -> omuza, ağız -> ağıza. Bir de istisnamız var, hatır -> hatırı diye kullanılıyor.

Ünlü daralmasını da yanlış kullanıyoruz. Demek -> diyen, diyecek ya da yemek -> yiyen, yiyecek oluyor. Ama bekliyen, özliyeceğim, dinliyerek, anlamıyan, görmüyeceksin gibi yazımlar hatalı. Doğrusu şöyle: bekleyen, özleyeceğim, dinleyerek, anlamayan, görmeyeceksin.

Sessiz yumuşamasını da biliyoruz. Renk -> rengi (k yumuşadı, yerine g kullanıldı)
Peki hukuk, sanat, saat, ahlak, sepet, cumhuriyet gibi kelimelerin sonundaki ünsüzler yumuşamaya uğrayacak mı? Hayır. Hukuğa, sanada diye yazmayın sakın.

Türemiş kelimeler ekle ayrılmıyor. "Türkçemizi" kelimesi doğru. Yani kesme ile Türkçe'mizi diye yazamıyorsunuz. Ama Türk'ün Türk'ten başka dostu yok derken bu özel ismi kesme ile ayırmanız gerek.

Ne...ne bağlacı kullanılıyorsa yüklem daima olumlu olmalı. "Ne Ahmet ne de Mehmet ders çalışmıyor" diye kullanmanız hatalı.

Deyimler ayrı yazılıyor. Göz ardı etmek, göz atmak, göz önünde bulundurmak, eli açık olmak vb. Bu arada "veya" birleşik yazılırken "ya da" ayrı yazılıyor. Bir de "ard arda" yanlış, doğrusu "art arda". Yüz yıl kelimesi de "yüz yıl yaşadı" cümlesinde ayrı ama "19. yüzyıl" derken birleşik yazılıyor.

Soru eki olan mi daima ayrı yazılıyor. "Beni anlamıyormusun?" değil, "Beni anlamıyor musun?" olacak doğrusu. Değil kelimesini deyil yazanlar da mevcut, o da hatalı tabii ki.

Dahi anlamındaki de ekine girmiyorum bile. Bağlaç olan de daima ayrı yazılıyor.

Sayılar daima ayrı yazılır. On üç, kırk iki gibi. Ama banka işlemlerinde birleşik yazıyorsunuz kırkikimilyonüçyüzonikibin" şeklinde.

Her duygusal cümle sonrası üç nokta kullanmak çok büyük bir hata. "Onu sevmiştim... Çok sevmiştim... Ama... Ama o beni sevmedi..." deyince etkileyici ya da duygusal etki vermiş olmuyorsunuz yazılarınıza. Üç nokta eksik cümlelerde kullanılıyor. "Seni bir elime geçirirsem..."

Bu arada benim en büyük utanç kaynağım da tırnak işareti ile konuşma çizgisini bir arada kullanmam. "Bu ikisi kuma gibidir, asla yan yana gelmezler." demişti hocamız, bense sürekli bir arada kullanıyorum.

Şöyle olmalıymış doğrusu:

Ayşe: "Sizi de mi çağırdılar?" diye sordu. (Tırnak içindeki cümle büyük harfle başlar, sonuna da noktalama işareti konur.)
Ayşe: -Sizi de mi çağırdılar, diye sordu. (Burada tırnak işareti kullanılmadığı için başkasının cümlesini kendi cümlemizden virgül ile ayırıyoruz.)

Bunları yanlış bilmemizin sebebi, etrafımızın yazım hatalarıyla dolu olması. Gazetelerde, televizyonda, etraftaki tabelalarda, kitaplarda, okullarda yani bize bunu doğrusunu öğretmesi gereken her yerde yazım hatası var. Gözümüz yanlış olana alıştığı için doğrusunu bir türlü öğrenemiyoruz.

NES LEVIATHAN Düzenlendi!

2011-03-18T13:36:00.002+02:00

http://nes-leviathan.blogspot.com/

Tüm Leviathan hikayeleri düzenlenmiş ve kronolojik sıraya konmuştur.

Bölüm 6 - Çağlayan'ın Ölümü : Karanlık.

2011-03-18T06:27:00.007+02:00

Birkaç gece sonra, sarayın yemek salonunda büyük bir ziyafet verildi. Komşu ülkelerin liderleri çağırıldı, Zifir ile tanıştırılmak üzere. Alçak gönüllü bir geceydi, kutlamalar ve şenlikler yerine sadece görkemli bir yemek yeterli görülmüştü bu tanışma faslı için.

Eğlenceli bir yemekti, konuşmanın büyük kısmını Zifir yapıyor ve kendisini dinleyenleri kahkahaya boğuyordu. Tılsım ise sessiz bir şekilde oturuyor ve konuşulanları dinliyordu yüzünde hiç bozmadığı ciddi bir ifadeyle. Zifir'in sesi yemek salonunun duvarlarında yankılandıkça, peşi sıra kahkahalar yükseliyor ve ekleniyordu bu yankılara.

-"...ve sonra lordlardan biri pencereden dışarıyı işaret edip "Kraliçem, artık ülke geleceğine umutla bakamıyorum, kötülük dolu bu kara bulutlarla kararan gökyüzü yüreklerimize korku düşürmekte!" diye gürleyince, muhafız lideri ve pek sayın kralımız Tal-Amera adama doğru eğildi ve "Lordum, kış mevsimindeyiz; o yaklaşanlar da kötülükle dolu değil, yağmur bulutları onlar." diye yanıt vermez mi!

Masada bir kahkaha gürültüsü patladı o anda, diğer ülke liderleri Zifir'in anlattığı olaya katıla katıla gülerken Zifir hala neşeyle devam ediyordu anlatmaya:

-"Leviathan şahidim olsun, lordun suratının aldığı o mor rengi hiçbir mor renkli orman yemişinde görmedim. Kraliçe bile kendini zor tuttu gülmemek için, sanırım lordu utandırmak istemedi ancak lord o mosmor suratıyla izin isteyip aramızdan ayrıldıktan sonra kahkahalarımızı bastıramadık daha fazla!"

Muhafız lideri gülerek ellerini kaldırdı ve "Karizmatik ve ukala politikacıların ağdalı laflarından nefret ederim, elimde değil." dedi çaresizmişcesine omuz silkerek. Diğer ülke liderleri gülmekten ağrıyan yanaklarından süzülen göz yaşlarını masadaki mendillerle silmeye çalışıyordu hala.

Gece bu neşeyle devam ederken, uygun bir sessizlik anı yakalayan kraliçe şampanya kadehine hafifçe çatalıyla vurdu ve "Bu keyifli gecenin yıldızına ve aramıza katılan yeni liderimize, Azize Zifir'e kadeh kaldırmak istiyorum." dedi gülümseyerek. Masadaki herkes kadehini kaldırdı. Kraliçe "Azize Zifir'e!" dedi Zifir'e bakarak. "Umarım ülkeye zerafet ve güç katarsın yağmurunla." Masadaki herkes "Azize Zifir'e!" diye tekrar edip şampanyayı kafasına dikti, Tılsım hariç.

Azize Zifir de bunun üzerine ayağa kalktı ve "İzninizle kısa bir konuşma yapmak istiyorum," dedi gülümseyerek. Herkes dikkat kesildi. Zifir gözleri dalmış gibi uzaklara bakarak konuşuyordu:

-"Varoluşumun sebebi, Çağlayan'ın vaktinin dolması ve tanrıların beni Çağla'nın görevini yerine getirmem için seçmesi olsa da, ben Çağlayan'a borçlu hissediyorum kendimi. Onun o zarif ruhu ve hüzünlü iyimserliği pek çok kez ülkeye zarar getirmiş olsa da, bence o bizi acılarımızın büyüteceğine inananlardandı ve ülkenin bu kadar metanetli olmasında onun da, en az kız kardeşi Tılsım kadar payı var."

Bu sözü duyunca başını kaldırdı Tılsım ve Zifir'e baktı hayretle.

-"Bu yüzden ben kadehimi şu an bizi mutlulukla izlediğine emin olduğum Çağlayan'a kaldırmak istiyorum," dedi Zifir sözlerini bitirirken. "Çağlayan'a, yitip giden tüm hayallere ve bizi büyüten tüm acılara."

Masadakiler "Çağlayan'a!" diye tekrarladığı anda yemek salonunun penceresinden içeri dolunayın gümüşi ışığı doldu. Tılsım yavaşça kalktı ve "Masayı terk etmeden önce bir düşüncemi dile getireceğim," dedi yavaşça. Masadaki tüm gözler kendisine döndüğünde, Zifir'e baktı Tılsım ve "Tanrıları yargılamak ya da seçimlerini eleştirmek haddime değil, ancak ülkenin başına gelen en büyük felaketlerden biri olduğuna inanıyorum, pek sevgili üvey kardeşim" dedi tıslarcasına. "Bu önyargımı kırmak istiyorsan, gerçekten ülkenin iyiliği için çalıştığını göstermen ve kendini kanıtlaman gerekecek bana, o zamana dek attığın her adımda gölgen gibi izleyeceğim seni, ta ki bir açığını yakaladığım vakte kadar."

Sonra elindeki kadehte kalan içkiyi tek seferde içti ve "Herkese iyi eğlenceler ve iyi geceler dilerim" deyip ayrıldı salondan. O gittikten sonra, gece eğlencesine kaldığı yerden devam etmesine rağmen bir burukluk kaldı Zifir'in kalbinde.

Bölüm 5 - Çağlayan'ın Ölümü : Zifir.

2011-03-17T03:21:00.000+02:00

Yeni doğan lider odasındaki yatakta uzanmış dinlenirken, bir yandan da tarçınlı salebini yudumlamaktaydı. Birden saray koridorlarında yankılanan topuklu ayakkabı sesleriyle irkildi, toparlandı, yatağın yanındaki ufak sehpanın üzerindeki aynasını alıp dişleri arasında tarçın tanesi kalıp kalmadığını kontrol etti ve hazır olduğunu hissettiğinde kapıya odaklandı bakışları. Kapı tıklanmadan açıldı sonuna kadar ve içeriye, siyahın çeşmesinden dökülmüş tüm siyah tonlarını saçında taşıyan, elbisesi de en az saçları kadar siyah olan ve bunu ceset kadar soluk beyaz teniyle zıtlayan bir kadın girdi. Ancak saçının kuzgun karası rengi bile kadının kan kırmızı gözlerindeki karanlıkla baş edemezdi.

-"Sana bu ülkenin kurallarını açıklamaya geldim," dedi kadın. "Bu konuda sadece bir kez uyaracağım seni."

-"Zifir," dedi beyaz saçlı kız. "Tanışmadık henüz, Zifir, benim adım. 'Zifiri karanlık'taki Zifir. Aslında Azize Zifir, tam olarak. Bol Z harfli, evet. Sen de Tılsım olmalısın, beni buraya getiren hizmetlilerden duydum şanını."

Tılsım elini ileri uzattı Zifir'in dediklerini umursamadan, bu emirle tüm odayı büyülü alevler sardı aniden. Yangın tüm odayı kuşattı ve sanki gerçekmişcesine kararttı yakıp kavurduğu her noktayı.

-"Tek kural: Bu ülkede hayatta kalmak istiyorsan dediklerime uyacaksın," dedi Tılsım. "Ayak altımda dolanır ve herhangi bir sebepten ötürü önümde engel teşkil edersen," Omzunun üzerinden odaya kısa bir bakış attı Tılsım, ardından Zifir'in gümüş gözlerine dikti gözlerini ve tamamladı sözünü. "...en kısa ömürlü lider olarak ülke tarihine geçersin."

Zifir öne eğildi ve Tılsım'ın kankırmızı gözlerine bakarak "Bu konuda bir sorun yaşamayacağımıza emin olabilirsin." dedi sempatik bir gülümsemeyle.

Beklediği yanıtı almış olan Tılsım büyülü yangını söndürmeye gerek duymadan terk etti Zifir'in odasını. Onun uzaklaşmasını bekledi Zifir ve "Önüne çıkmadan da işlerimi halledebilirim ben." dedi kıkırdayarak. Ardından hafifçe üfledi büyülü yangına doğru.

Tüm oda buz ve karla kaplandı bir anda.

Deprem ve Depremle Yaşamayı Öğrenmek...

2011-03-13T09:38:00.005+02:00

Son bin yılın en büyük 5. depremi denilen doğa olayına tanıklık ettik 2 gün önce. Japonya tsunami sebebiyle binlerce kayıp vermiş olmasa, bu sınavdan başarıyla çıkmış olacaktı. Çünkü duyduğum kadarıyla 9.0 büyüklüğünde bir depremden kaynaklanan ölüm yok ya da çok az. Bunu söylemek dile kolay. Öyle kolay ki...

Böyle zamanlarda isyan ediyorum işte ülkemde yaşamaya. Tamam, belki herkes sıkılmıştır "Valla bizde olsa ayvayı yemiştik, dümdüz olmuştuk, gebermiştik, ölmüştük" klişesinden, geyiğinden... Ama cidden düşünmek ve ders almak gerek. Bu olağanüstü depremin, muhteşem doğa gücünün kendisinden bahsetmiyorum, artçılarından herhangi biri vursaydı bu ülkenin herhangi bir şehrine, ne olurdu? Bu soruyu sormak ve düşünmek gerek. Böyle büyük felaketler olmadan aklımıza gelmiyor bu soruları sormak, ama başımıza gelmeden önce sormaya başlamak gerek artık.

Japonya'da deprem erken uyarı sistemi mevcut. Şu videodan izleyebilirsiniz. Geri sayım yapılırken, videoyu çeken kişi gayet sakin bir şekilde evinde depremi bekliyor. Evinin yıkılmayacağından emin. Buna benzer birçok video bulabilirsiniz Youtube'da: rafları tutmakla uğraşan süpermarket çalışanları, mecliste sakin bekleyiş, ofiste deprem anında mesaj gönderen çalışan... Öyle bir hazır oluş, öyle bir kendinden eminlik, öyle bir rahatlık. Diyorum ya, tsunami felaketi olmasaydı Japonya için son bin yılın beşinci büyük depremiyle başa çıkmak çok kolay olacaktı. (Bu "son bin yılın beşinci büyük depremi" lafını ne kadar tekrar etsem az, ne kadar tekrar etsem yetmez o gücü anlatmaya.)

Peki ya biz bu soğukkanlılığı kendi halkımıza kazandırmak için ne yapmalıyız? "Deprem anında neler yapmalı, nasıl davranmalıyız" eğitimini öğrencilere öğretmekle çözülmez bu. Ben bulunduğum ilköğretim okulunda deprem anında öğrencilerime "Haydi çocuklar, sıraların altına girin" diyebilecek miyim gönül rahatlığıyla? Güvenebilecek miyim okulun depreme dayanıklı(!) olduğunu söyleyen müteahhitine, inşaat mühendisine?

Depreme dayanıksız yapıları geçtim, o apayrı bir tartışma konusu. Olayın beni ilgilendiren kısmını ele alacağım ben: Eğitim kısmını. Mesela erken uyarı sistemi bizde olsa, büyük bir depremden 1 dakika önce haberimiz olsa kaos meydana gelmez miydi ülkede? "Binadan panik içinde dışarı çıkmaya çalışan insanlar birbirini ezdi, 45 ölü" gibi komik(!) haberler olmaz mıydı haber bültenlerinde?

Şu linke tıklarsanız, Ankara'da yapılan bir deprem tatbikatı sırasında 15 öğrencinin yaralandığını görürsünüz. Trajikomik cidden.

Şimdi yanıtsız sorular kısmı:

"Ben yaptım, olacak" diyen inşaatçıların cebine biraz daha para girsin diye, depremi soğukkanlı karşılayamayacağımız yapılarda oturmayı hak ediyor muyuz?

Deprem karşısında "takdir-i ilahi", "Ölmek kaderimizmiş" ya da "Bize bir şey olmaz" yorumu mu yapmalıyız sadece?

Hatta ve hatta, her deprem sonrası "Günahkarlar cezalandırıldı", "7.4 yetmedi mi?" diyen sözde dindarlara azıcık vicdan dilemekten başka bir şey gelmez mi elimizden?

İnsana ve insan hayatına değer verilen bir ülkede yaşamayı arzu etmek çok mu?

Bölüm 4 - Çağlayan'ın Ölümü : Taht Odası.

2011-03-09T16:09:00.005+02:00

Ayin başarılı geçmişti. Çağlayan'ın ruhu tanrılara sunulmuş, onun yerini almak üzere çağrılan beyaz saçlı lider ise dinlenmesi için odasına götürülmüştü. Tılsım ise kraliçeye rapor vermek üzere mavi mermerle döşeli taht salonuna geçmişti.

Tören bittiğinde aniden bastıran sağanak yağmur ve ona eşlik eden şiddetli rüzgar yüzünden saray pencereleri zangırdıyordu. Ancak taht odası bu gürültünün ulaşamadığı başka bir boyutta gibiydi. Kraliçe ve onun yanındaki tahtta oturan muhafız lideri, bu zor büyünün altından başarıyla kalkmış ancak gücünü tamamen tükettiği için zorlukla ayakta duran Tılsım'ın sunduğu raporu dinliyorlardı sessizce.

-"Duanız duyuldu ve tanrılar bize bir başka lider sundular, kraliçe." dedi Tılsım. Gayet zinde görünmesini, kalan son güç kırıntılarını yorgunluğunu saklamak için kullanmasına borçluydu. "Dileğim, yeni ülke liderinin Leviathan topraklarına lâyık biri olmasıdır."

-"Ülkeye uygunluğundan şüphem yok," dedi kraliçe. "Aklındaki şüpheleri gidermelisin, Tılsım. O, Çağlayan'a kıyasla çok daha güçlü bir lider olacak..."

Tılsım "Güçlü muhalefet, güçlü iktidar savaşlarına sebep olur." dedi kraliçenin sözünü keserek. "Ülkenin huzurlu olmasındansa, savaş alanına dönmesini tercih etmeniz; gözümde acınası seçimler yapan zavallı bir ülke yöneticisi durumuna düşürüyor sizi."

Kraliçe sakinliğini koruyarak "Söylediklerine dikkat et, Tılsım" diye uyardı cadıyı. "Bence beni yargılamak yerine, gidip yeni liderle tanışmalısın. İkinizin iyi anlaşacağını düşünüyorum."

-"İyi anlaşacağımıza eminim," diye tısladı Tılsım, bir eli ile katanasını kınından biraz çekip kılıcının çeliğini göstererek. Ardından arkasını dönüp taht odasını terk etti.

O çıktıktan sonra, muhafız lideri yüzünü buruşturup yamultarak "Eyi onloşocoğumuzo emünöm" diye taklidini yaptı Tılsım'ın. Sonra kraliçeye dönüp "Bu hatunun iyi bir masaja ihtiyacı var bence. Biraz rahatlamalı, etrafındaki her şeyi kontrol altında tutma arzusu yüzünden erken yaşlanacak bu gidişle." dedi gülümseyerek.

"Haklı olabilirsin," diye yanıtladı kraliçe başıyla onaylayarak. "Bu arada az önceki taklidi Tılsım'ın yüzüne de yaptığın günleri görmek isterim."

Muhafız lideri kraliçenin elini öperken "Daha uzun yıllar boyunca kral kalmak istiyorum izin verirsen," dedi gülerek.

Bölüm 3 - Çağlayan'ın Ölümü : Ayin.

2011-03-07T04:03:00.005+02:00

Şafak söktüğünde Çağlayan "Hazırım," dedi Tılsım'a. "Ayinin yapılacağı yere götür beni."

Tılsım "Sen nerede son nefesini vermek istersen, ayin orada yapılacak." dedi başını yavaşça eğerek. "Her şey hazır olduğunda ise, ülkedeki tüm halk ayin yerine çağrılacak. Hayatını onların mutluluğuna adadın, sana veda etmek isteyeceklerdir."

"Hayır," dedi Çağlayan sertçe. "Onları rahatsız etmek istemiyorum. Sessiz ve sakin bir tören olması yeterli."

Tılsım başıyla onayladı. Çağlayan hala onların rahatını ve mutluluğunu kendi mutluluğundan daha çok düşünüyordu. Bir anlığına, Çağlayan'ın gidişine memnun oldu.

Yine de sessiz ve sakin bir tören olmayacaktı. Ülkedeki en güçlü büyücüler, acuze yılan ustaları, kara büyü efendileri, karadullar, cadılar, şeytan efendileri ve çağırıcı yeteneği olan herkes çağırılmıştı tören alanına. Kudretli bir büyüydü bu, büyük kırılmalara yol açardı. Belki ülkenin haritası bile değişebilirdi oluşan depremlerle. Tılsım'ın odaklanmasına yardımcı olacak, hatasız bir şekilde büyüyü okuyabilmesi için sürekli Leviathan'a dua edecek ve bu değişim büyüsüne azıcık katkısı olabilecek herkes oradaydı.

Çağlayan'ın arzusu üzerine, ülkenin en gürültülü şelalelerinin olduğu yerde yapılacaktı ayin. Çağla'nın ruhu o şelalelere karışacak ve Leviathan halkının inandığı üzere, okyanusun sonundaki sonsuzluğa ulaşacaktı.

Her şey hazır olduğunda güneşin batması beklendi ve kızıl ay gökyüzünde göründüğü anda tüm büyücüler duaya başladı:

Videoda;
Beyaz renkte yazılanlar: Ayine katılan tüm büyücüler
Sarı renkte yazılanlar: Çağlayan
Kırmızı renkte yazılanlar: Tılsım
Turkuaz mavi renkte yazılanlar ise hikaye anlatıcının cümleleri.

Yazarın notu: Elinde az kaynak olan ama yine de hayalinde yarattığı sahneyi videolaştırmaya çalışan ve pek de video programları kullanamayan biriyim. Videoyu eleştirirken bunları göz önünde bulundurun lütfen :)

Bölüm 2 - Çağlayan'ın Ölümü : Ağıt.

2011-02-28T16:12:00.005+02:00

Kan ter içinde sıçradı Çağlayan. Kabuslarla dolu korkunç bir gece daha geçirmişti. Kalktı, odasının penceresinden dışarı baktı. Gecenin en derin vaktiydi ve dolunay bembeyaz bir kartopu gibi parlıyordu lacivert gökyüzünde. Ne bulutsuz ve bol yıldızlı gökyüzü ile kutsanmış gecenin güzelliği, ne de uykunun yeniden yatağa çağıran o tatlı sesi dikkatini çekemedi Çağlayan'ın. Hala gördüğü kabusun etkisindeydi; havadaki hafif serinliğe rağmen soğuktan değil, korkudan titriyordu Çağlayan. Biraz tereddüt ettikten sonra, gecenin geç bir saati olmasına rağmen, kız kardeşinin yanına gitmeye karar verdi.

Çağlayan gergin bir şekilde kız kardeşinin odasının önüne geldiğinde kapı aniden açıldı ve Tılsım kardeşini içeri buyur etti. Tılsım'ın bu saatte bile uyanık olması şaşırtmadı Çağlayan'ı, zaten Tılsım'ın yorgunluktan bitkin düştüğü vakitler haricinde uyuduğunu bilmezdi. İlk kez rahatsız edildiği için öfkelenmedi Tılsım, aksine kız kardeşini bekliyordu adeta. Çağlayan sessizce girdi, Tılsım'ın sıcak bir şeyler içme teklifini kibarca reddetti ve sanki dizleri tutmuyormuş gibi yığıldı kardeşinin oturması için gösterdiği koltuğa.

Nihayet konuşmaya karar verdiğinde "Ben... Benim artık gitme vaktim geldi" dedi yavaşça. Sanki bunu dile getirmezse kaderini değiştirebilecekmiş gibi, istemeye istemeye söze döküyordu kehaneti. Tılsım başıyla onayladı, zira elinden gelen sadece buydu: konuşmak işe yaramazdı, konuşmak gereksizdi, saatlerce konuşsa bile bağışlanmayacaktı kardeşinin canı.

"Yerimi kimin dolduracağını bilmiyorum," dedi Çağlayan sadece sessizliği kırmak için. "Umarım benden daha iyi sağlar dengeyi."

Tılsım'ın kaşları çatıldı. "Senin veda ayininde çağıracağım onu." diye yanıtladı. Sonra konuyu değiştirmek istercesine "Ayin yarın sabah olacak" diye ekledi.

Çağlayan o anda gördü kız kardeşinin gözlerindeki ikilemi. Tılsım'ın mantıklı tarafı acımasızca "Yapılacak bir şey yok, ülkenin kendi kaderi için seçtiği yol buysa hiçbir güç buna engel olamaz" diyorken, o mantığı çatlatarak güçsüzce filiz vermiş bir diğer tarafı (Çağlayan'a alışmış ve kendi itiraf edemese de sevmiş olan tarafı) ise buna engel olamadığı için kahroluyordu. Tılsım içindeki bu cılız sese kulak vermiyor gibi görünüyor ve hala hissiz bir ülke lideri gibi duruyordu karşısında. Ayrıca kız kardeşinin yeni gelenden pek hazzetmediğini hissetti Çağlayan. Konuyu değiştirmek için "Bu gece seninle vakit geçirebilir miyim?" diye sordu Tılsım'a. "Son bir gece, vedalaşmak için."

Tılsım'ın sürekli susturduğu, karanlıkta kalmış o zayıf tarafta ufak bir ışık hüzmesi ışıldadı. "Elbette," dedi Tılsım, kardeşiyle mücadele ederek geçirdiği 10 sene boyunca ilk kez kardeşine sevgiyle gülümseyerek. "Haydi kumsala gidelim, eski günlerdeki gibi."

---

İlk kez güneşin doğmamasını diledi Çağlayan. O gece ilk kez karanlığın sona ermemesini diledi. Bir yandan da yüreğini kemiren ufacık bir şüphe vardı Çağlayan'ın: Kendisinden bunca sene ölesiye nefret eden kız kardeşinin gözlerinde gördüğü gerçekten sevgi miydi; yoksa yeni gelen ülke lideri, Çağlayan'ın yokluğunu aratacak kadar korkunç biri miydi?

Ancak şafak sökerken Tılsım'ın hayatı boyunca ilk ve son kez ve sadece kız kardeşi için yaktığı ağıdı dinlerken ilk seçeneğin doğru olmasını diledi Çağlayan tüm kalbiyle.

Bölüm 1 - Çağlayan'ın Ölümü : Kabus.

2011-02-21T18:20:00.004+02:00

Vicdan (ya da 3 Farklı Düşünme Biçimi)

2011-02-18T12:32:00.009+02:00

Dün ÖYT dersinde hocamız çok ilginç bir şey anlattı, paylaşmam gerek.

Yeni eğitim sisteminin amaçlarından biri de, öğrencilerde 3 düşünme biçimini oluşturmakmış. Bunlardan ilki yaratıcı düşünme, ikincisi yansıtıcı düşünme ve sonuncusu eleştirel düşünme.

Yaratıcı düşünmenin amacı şu: Özgün ve yeni fikirler yaratmak. Mesela "bir ataç kullanarak ne yapabilirsiniz?" sorusuna sadece kağıt ve kitapların sayfasını tutturmak yanıtını veriyorsanız daha özgün düşünmeniz gerekiyor. Zira atacın ne sayısı, ne de boyutu konusunda bir limit vermiyor soru. Devasa bir ataç düşünebilirsiniz ve onun tellerini düzleştirerek aya tırmanabilirsiniz! Bu şekilde aykırı düşünmeyi başardığınızda siz de yaratıcı düşünüyorsunuz demektir. Aşağıdaki fotoğrafta da yansıtıcı düşünmenin en iyi örneklerinden MacGyver'i görmektesiniz.

Yansıtıcı düşünme ise "kendini bilmek", en basit tabiriyle. Kendi potansiyelini bilmek ve ona uygun hedefler seçmek. "Herkes öyle istiyor" deyip gelecekte işe yaramaz bir üniversite mezunu olarak işsiz kalmaktansa, yeteneklerini bilip o yönde kendini geliştirmek ve günün birinde kendi alanında en iyilerden biri olmayı başarmaktır, yansıtıcı düşünmeye sahip olmak. Kendini tanımak, hareketlerinin sorumluluğunu almak ve kendini eleştirebilmektir. Aynaya bakmak ve kendinizi kandırmamaktır.

Eleştirel düşünme ise en sevdiğim oldu bu düşünme biçimleri arasında. Eleştirel düşünme, esnek olmak demek. Hocamızın tabiriyle; biri sana "Tayyip'i seviyor musun?" diye sorduğunda "Hayır, nefret ederim ondan" ya da "Hastasıyım onun, çok seviyorum" demek yerine "Şu tavırlarını beğeniyorum, şu türdeki çalışmalarını takdir ediyorum ama şu tavırları beni rahatsız ediyor ve şu konudaki çalışmalarını onaylamıyorum" diye yanıt verebilmektir.

Fanatik olmamaktır, sabit fikirli olmamaktır, bir düşünceye ölümüne bağlanmamaktır. Birileriyle verimli bir tartışma yaptıktan sonra "Tartışmanın başındayken bu konu hakkında olumsuz düşünüyordum ama şu an bazı fikirlerim değişti ve kararsızım şu an" yanıtı verebilecek esnek düşünme şekline sahip olmaktır. En yüzeysel haliyle, yiğidi öldürmek ama hakkını da vermektir.

Hocamızın bu konudaki son cümlesi çok çarpıcıydı: "Eleştirel düşünme vicdan sahibi olmaktır."

Türkiye'ye en çok bu son düşünme biçiminden lazım işte.

Siyah Kanatlar (El İşi Şal) 49 TL!

2011-02-17T15:02:00.006+02:00

Şu an elimde yalnızca 1 adet var, bu muhteşem pırıltılı kanatlar ilk isteyenin olacak. Ancak talep olursa kayınvalideme örmesi için sipariş verebilirim.

Daha zor örüldüğü için bu özel şalın fiyatı 49 TL. Kargo ücreti size ait.

Belinize kadar dökülen bu güzelliği omuzlarınıza aldığınızda herkesin gözleri sizin üzerinizde olacak.

Not: Elimde bir adet gümüş ve 1 adet krem şal da bulunmakta. İşaretli yazıların üzerine tıklayarak onların fotoğraflarını da görebilirsiniz. Özellikle çok fazla gümüş siparişi alıyoruz.

Not 2: Az önce kayınvalidem ile görüştüm, elinde fazladan siyah şal mevcutmuş. Bir de fiyatı düzeltmemi istedi, şal fiyatı şu an 49 TL. Gümüş ve krem şallar ise 39 TL.

Defne Joy Foster...

2011-02-02T13:36:00.004+02:00

Sabah kalktığımda Defne Joy Foster'in öldüğünü öğrendim. Gerçekten üzüldüm, şok oldum hatta. Yaşlı biri öldüğünde insan bu kadar etkilenmiyor, "Bir hayatı varmış, yaşamış, vakti gelmiş" diye düşünüyorsun, tüm ölümler erken olsa da. Ama genç biri ölünce etkilenmemek imkansız.

Ancak artık ölünün ardından taziye sunmak bile kabahat. Yani hatunun ölümünden duyduğunuz üzüntüyü bile rahat rahat dile getiremiyorsunuz artık. Şöyle diyenler olabiliyor mesela:

"Ya bu hatuna gıcık kapan ve iki gün önce ona hakaret edenlerin hepsi şimdi sanki çok yakınlarını kaybetmişler gibi :((( smileyleri yapıyorlar. Samimiyetsiz, aşağılık insanlar. İki gün sonra unutacağız Defne Joy'u, duygusal mastürbasyon yapmayın şimdi ortama."

İtiraf edeyim, Defne Joy'u sürekli takip eden biri değilim. Çoğumuz gibi, onu sadece televizyonda birkaç programda gördüm, hayat dolu kişiliğini takdir ettim ve o kadar. Ancak bir insanın ölümü, özellikle genç birinin ölümü çok fena acıtıyor. Çünkü hepimizin sürekli unutmaya çalıştığı, göz ardı ettiği, hiç başımıza gelmeyecekmiş gibi davrandığı bir gerçeği anımsatıyor bize: Ölüm.

"Bak, o daha gencecikti, öldü. Sen de gençsin, ölebilirsin her an, hiç ölmeyecekmişsin sanma sakın."

Bunu hatırlatıyor önce, genç birinin ölümü. Sonra, insanız haliyle, hislerimiz var; çoluğuna çocuğuna, eşine, sevdiklerine acıyoruz. Onların hislerini paylaşıyoruz, empati yapıyor, üzülüyoruz. En yüzeysel tabiriyle, en bencil hislerimizle, "Ya benim eşim ölseydi de çocuğumla kalsaydım bir başıma" diye düşünüp ürperdiğimiz için yapıyoruz bu empatiyi.

Ölen birinin ardından sessizleşen, kendince sevenlerine baş sağlığı dileyen ve gerçekten bu hüznü hisseden insanlar da, bir gencin ölümünün ardından kahrolmuş görünüp bunu şova dönüştürenler de; yukarıda bahsettiğim "Oğlum, boşuna üzlüyo taklidi yapmayın, iki güne kalmaz unutacaksınız onun öldüğünü, hayat devam ediyor, samimi gibi davranıp kandırmayın kendinizi" eleştirisinden nasibini alıyor.

Ancak ölüm ciddi bir şey. Bugün en nefret ettiğim insan ölse, ben yine onun arkasından üzülürüm. İnsanım çünkü. Ve sırf samimi görünmüyorum diye de taziye sunmamazlık etmem. Ölen birinin ardından üzülmenin, hatta daha da yüzeyselleşeyim, ardında öksüz bir çocuk bırakmış bir annenin genç yaşta ölümüne üzülmenin gayet doğal ve insanca olduğunu görebiliyorum ben.

Genç bir insanın ölümünün ardından üzülmediği halde üzülmüş şovu yapanlar da yapsın, "algol almış, ondan ölmüş" diye prim yapmaya çalışanlar da devam etsin. Benim hiçbirini eleştirmeye hakkım yok. "Siz samimiyetsizsiniz! İki güne unutacaksınız!" deme hakkım da yok. İster unuturlar, ister unutmazlar. Ben kendimden, kendi düşüncelerimden sorumluyum. Evet, iki güne unutacağım Defne Joy'un ölümünü, çünkü hayat devam edecek bizim için. Ama bu, ölen birinin ardından üzüntülerimi dile getirmeme engel değil. Hiç tanımıyor olsam bile ölmüş birinin ardından taziyelerimi sunmak ve ölümüne üzülmek, beni alçaltmaz, samimiyetsiz göstermez. İnsan olduğumu gösterir.

Ölümün olduğu yerde, daha ciddi ne olabilir ki?

Krem Rengi El İşi Şal Satışı...

2011-01-31T15:46:00.004+02:00

Bu peri kanadı kadar ışıltılı şaldan elimde son bir tane kaldı yalnızca.

Almak isteyen Facebook'tan ya da buradan ulaşsın. Sevgililer günü öncesi elimde kalan son şallar bunlar.

Not: Şal fiyatı 39 TL.

Leviathan 5 Yaşında Yarışması Çizimi

2011-01-29T11:13:00.002+02:00

"Leviathan 5 Yaşında" yarışmasının kazananı sevgili Zamnest için çizdim. Bu hafta içinde çizim kargoda olacak nasipse. Tekrar tebrikler.

Güzellik Önerileri ve Cilt Bakımı Sırları

2011-01-20T18:41:00.004+02:00

Twitter'da yayınladığım güzellik önerileri ve cilt bakımı tavsiyeleri:

Güzellik sırları veriyorum kızlar, toplaşın.

20: Saçlarınız dökülüyorsa yılan sütü/yağı alın aktardan. Kıl köklerini çok güçlendirir, mutlaka ELDİVEN yardımıyla uygulayın saçınıza.

19: 14 TL'ye aldığım Kayısı Çekirdeği Kremi'nden gördüğüm faydayı hiçbir pahalı kremden görmedim.

18: Sıradan vazelin kremi var ya, o çok güzel bir göz çevresi ve dudak kremi. Öyle yağlı ki, kurumuş dokuları süper yileştiriyor.

17: Kullanılmış çay poşetlerini atmayın. Gözlerdeki şişkinliği indirir. Göz kapağı üzerinde 2 dakika bekletin yeter.

16: Yüzünüzü yıkarken parmak uçlarınızla yüzünüze oval hareketlerle hafifçe masaj yapın.

15: Gözbebeği hizasında, gözaltlarındaki kemikler üzerinde bir nokta var. Oraya her gün 5 saniye temiz parmakla bastırın. Stres azaltır.

14: Yüz kremlerinizi buzdolabında saklayın. Soğuk krem cildinizi toparlayacak, şok etkisi ile gerecek, kırışıklıklarınıza iyi gelecektir.

13: Cilt bakımı için ihtiyacınız olan her şey mutfakta var. Patates, salatalık, elma soyarken kabuklarını yüzünüze yapıştırın. Saf vitamin.

12: Asla elinizi yüzünüze sürmeyin, ASLA tırnaklarınızı sürmeyin, sivilcelerinizi ASLA sıkmayın. Yeni sivilce oluşumuna neden olursunuz.

11: İlla bir cilt yıkama jeline para dökecekseniz, mutlaka peeling etkisi yapan, jeli pütür pütür olanlardan alıp onlarla yıkayın cildinizi.

10: Büyükşehirlerde oturun. Ankara, İzmir ve İstanbul'da cilt bakımı hizmetlerinde %75'e varan indirimler bulabilirsiniz.

9: Ara sıra saf (Safın altını çiziyorum) zeytinyağını bir pamuğa döküp cildinizi silin. Haftada 1 ballı aspirin maskesi uygulayın.

8: Krem kasedeyse asla parmakla almayın, kulak temizleme pamuğu kullanın. O kreme her elinizi değdirdiğinizde elinizin kiri kreme geçer.

7: Duştan sonra cildiniz yumuşamışken mutlaka kremlenin. Dediğim gibi, ucuz nivea kremleri bile olur.

6: Duştayken yüzünüzü 5TL'ye satılan kükürtlü sabunla ovun. Sivilceleriniz azalır. Ama ciddi sivilce probleminiz varsa mutlaka doktora görünün.

5: Duş başlığınızı en basınçlı seviyeye ayarlayıp yüzünüze tutun duştayken, bu gözenekleri açar. Üstelik sıcak buhar da yüzü yumuşatacaktır.

4: Cildi nemli tutun ama yağlı değil. Toniklerle (göz bölgesi hariç!) cildinizin kirini ve yağını sık sık atın. Üzerine nemlendirici sürün.

3: O dandik nivea krem var ya. İçinde cidden E vitamini var, E vitamini de hücre yenileyicidir. Kremlenin sık sık, cildi nemli tutun.

2: Makyaj yapmak güzelleştirir. Çünkü her akşam onu temizlemek zorunda kalırsınız, bu da cildinizi yıkamanıza, kremlemenize bahane olur.

1: Makyaj temizleyicilere servet ödemeyin. Sephora'dan aldığım sözde muhteşem makyaj temizleyicim, dandik nivea kremle aynı işi yapıyor.

0: Son olarak, mutlaka ve mutlaka güneş kremi kullanın. İnanılmaz etkisi var. Kışın bile kullanın. Lekeleriniz ve kırışıklıklarınız azalır.

Beni ve yazılarımı Twitter'da takip etmek için tıklayın.

Sağlıklı Yiyecekler

2011-01-18T14:03:00.006+02:00

Cilt bakımında ve sağlıkta öze dönüldü, biliyorsunuz. Cildinize bin liralık krem süreceğinize, sağlıklı beslenmeniz güzel bir cilt için yeterli. Neler bizim için sağlıklı, neleri çok yemeliyiz, bu konuda öğrendiğim bazı bilgileri paylaşayım. Sağdan soldan öğrendiğim için -mış eki ile paylaşıyorum, bilgilerin doğruluğundan emin değilim.

Scarborough Fair şarkısını bilenler bilir, şarkının nakaratında söylenen "Maydanoz, Adaçayı, Biberiye ve Kekik" hamile kalınmaya çalışılıyorsa asla yenmemesi gereken bitkiler. Bunlar doğum kontrolü sağlayan bitkilermiş.

Beyaz lahana suyu selülite iyi geliyormuş.

Beyaz lahana + maydanoz + limon suyu da zayıflamak için birebirmiş.

Ceviz, kahve, çikolata, kola gibi besinleri asla tüketmemeliymişiz.

Dereotu iştah kesermiş, yemek öncesi bir tutamı yeterliymiş az yememiz için.

Isırganı kaynatıp saça sürmek saçı uzatıp güçlendiren bir bakımmış.

Bir başka saç bakımı da zeytinyağı + yumurta + bal karışımını saça sürmek.

Her sabah 1 bardak domates suyu sağlıklı kalmamız için çok önemliymiş.

Enginar kolesterol kontrolünü sağlıyormuş.

Taze sıkılmış havucu gece yatmadan önce içmek hafızayı güçlendirirmiş.

Sivilceden korunmak için sarımsak, portakal, yumurta sarısı, greyfurt, çikolata, domates, ceviz ve üzümü az tüketmeliymişiz.

Ben şu aralar kereviz suyu uyguluyorum kendime. Cildimin cidden yumuşacık olduğunu fark ettim 4. günün sonunda.

Sizin bildiğiniz tarifler ve tavsiyeler var mı?

Larda Yüzen Al Sancak

2011-01-18T13:20:00.003+02:00

"Dünyanın zaten sokaklarda bayrağa en çok rastlanan ülkelerinden biriyken, bir de en büyük şehrinin dört bir yanına şehrin her yerinden görülebilen, iyi dalgalanması için paraşüt kumaşından imal edilen dev bayraklar asan bir ülke düşünebiliyor musunuz? Sanki bu ülkenin halkı sık sık bellek kaybı geçirip 'Biz nereliydik yahu? Hangi ülkenin vatandaşlarıydık biz?' diyerek paniğe kapılıyor veya 'Bizim bayrak kırmızıydı galiba, ama üzerinde ne resmi vardı?' diye meraka kapılıyormuş gibi.

Veya bir başka ülke düşünelim; bu ülkenin vatandaşları ayıların bile çıkmaya cesaret edemeyeceği yükseklikte dağlara çıkıp uzay gemilerinden bile görünecek boyutlarda harflerle 'Ne mutlu buralıyım diyene' yazıyor olsun. Sonra da harfler hava koşulları nedeniyle pislenip soluklaştıkça dağlara tekrar tekrar tırmanıp taşlara taze kireç sürüyor olsun.

Milli marşı "korkma" sözüyle başlayan bir ülke biliyor musunuz? Vatandaşları 'Ne var korkacak? Bizi korkutmaması gereken şey nedir? Korkacak bir şey var besbelli, ama ne?' diye düşünmeyen, korku içinde saçını başını yolmayan, ama çok büyük ve ölümcül iki tehlikeyle karşı karşıya olduğu hem milli marşı hem tüm milli kurumları tarafından her gün vurgulanan bir ülke."

Larda yüzen al sancak kitabından alıntı.

Gümüş Şal...

2011-01-12T15:49:00.001+02:00

Son gümüş şal da satıldı! Ancak siparişler devam ediyor.

Gümüş ya da başka bir renk tercih ediyorsanız ve beklemeyi de göze alıyorsanız (kayınvalidem haftada sadece 1 şal örebiliyor) sipariş verebilir ve istediğiniz renkte şalınıza kavuşabilirsiniz.

Ancak şal + eldiven istiyorsanız ve ikisinin de renklerinin uyumlu olması şartınız varsa, ne yazık ki her örgü ipinin renkleri uyumlu olamadığı için renk konusunda daha sınırlıyız. (Mesela kayınvalidem krem, beyaz, siyah gibi renklerde hem şal hem eldiven örebiliyor ama kırmızı, mavi gibi renklerde şalda farklı, eldivende farklı marka örgü ipi kullanıyor ve farklı markalarda renk tonları tutmayabiliyor.)

Şalı 39 TL'den satıyorum. Kargo ücreti karşı tarafa aittir. İyi niyetin suistimalini önlemek için önce karşı taraf ücreti gönderecek, ben ücreti alınca kargoya vereceğim şalı. Satın almak isteyen bu yazının altına yorum yazsın lütfen.

Kokoş Eldiven Satışı...

2011-01-10T20:52:00.004+02:00

Bu resimde gördüğünüz eldiven benim! Satmam ^_^ Ama kayınvalidem sipariş verenler için herhangi bir renkte örebileceğini söylüyor. Fiyatı: 25 TL.

Şal satıldı ama yenileri için hala sipariş verebilirsiniz. İstediğiniz rengi söyleyin yeter.

Uzay Lahanası!

2011-01-10T16:59:00.005+02:00

Deniz mercanı mıdır, okyanus yosunu mudur, uzay yaratığı mıdır, nedir? Bunu pazarda gördüğümüzde pek sevdik, görünüşüne çok güldük ve nasıl yapıldığını bilmeden aldık geldik eve.

Benu bunu şu an haşlıyorum, sonra da üzerine limon sıkıp tuzlamayı düşünüyorum. Akşama da bu tuhaf abidik gubidik otu yiyeceğiz. Zehirlenirsek ya da içimizde tuhaf alien yumurtaları kıpırtıları olursa hiç şaşırmam, zira bu pötürcük yeşillik hiç dost canlısı görünmüyor.

Ne Kadar Fesatsınız?

2011-01-09T11:22:00.005+02:00

Hayır, arkadaki kız yarı çıplak değil.

Hayır, soldaki resimde sadece omuz masajı yapılıyor.

...ve hayır, kız partiye çıplak katılmadı.

2011'e Mektup...

2010-12-31T10:15:00.006+02:00

Sevgili 2011 yılı,

Neyse ki, eski yılı ölmek üzere olan yaşlı dede, yeni yılı da bebek olarak simgeleme şekli azalarak bitti. Büyük ihtimalle sen de bebek olarak karikatürize edilmeyeceğin bir yıl olacaksın. Bu açıdan ne kadar şanslı olduğunu bilemezsin. Sırf seni bu şekilde sembolize etmeyeceğimiz için bile biz insanoğluna borçlusun, zira senden önceki yıllar bunun acısını çıkarmıştı bizden.

2009 yılı giderken Michael Jackson'u, dolayısıyla çocukluğumuzu yanında götürmüştü. Onun yaptığını yapma; sevdiklerimizi ya da küçüklüğümüzü anımsatan nostaljileri alma yanına bu yıl. Unutulmamak istediğini biliyorum ama gitmeden ve yerini 2012'ye bırakmadan önce bizi sarsacak olaylarla hatırda kalmaya çalışma lütfen. Aksine öyle güzel bir yıl ol ki; seni gülümseyerek analım, lanet ederek değil.

2010'dan kötü ama 2012'den daha iyi olma lütfen. Umut getir bize bu yıl, giderek kötüleşen Dünya şartlarında iyimser bakış açısının hala ölmediğini göster bize. Daha çok insanlık göster bu yıl, insanlık derken "Bunu hayvan bile yapmaz" dedirten haberlerden bahsetmiyorum, bunu da not düşeyim. Biraz daha anlayış, biraz daha hoşgörü, biraz daha sevgi ve biraz daha saygı olsun demimizde.

Savaşlar olmasın, çocuklar ölmesin, çevre daha da kirlenmesin demeyeceğim; çünkü muhakkak birileri ceplerine daha çok para doldurmak için bunları göz ardı ve feda edecek. Ama en azından bir uyanış yılı ol bizim için; daha çok sesimiz çıksın, daha çok isyan edelim haksızlıklara, daha çok kenetlenelim.

Uyanış yılı demiştim ya. Belki daha çok ilham getirirsin bize; daha çok yazar, daha çok okur, daha çok dinler, daha çok izler, daha çok çizeriz. Yaratıcılık yılı olursun belki de; üstün eserleri fark ederiz ya da üstün eserlerin yaratıldığı yıl olursun, kim bilir?

Tamam, zengin olmayalım. Ama paraya da muhtaç etme bizi. Açlıkla imtihan etme. İşsiz bırakma, işi olanların işinden keyif almasını sağla, işinden keyif almayanların kendilerini mutlu edecek bir iş bulmasını sağla. Sağlıklıysak sağlıklı kalmamıza, sağlıksızsak şifa bulmamıza yardım et. Herkesin yeni yıl dileklerini dinle; "bu sene spora başlıyorum", "bu sene sigarayı bırakıyorum", "bu sene zayıflayacağım" diyenlere azim ve sabır ver. Aslında, sen herkese azim ve sabır ver, herkesin ihtiyacı var buna.

Ufak şeylerden mutlu olmamızı sağla ama mutlu olmak için ufak şeylere muhtaç etme bizi. Ara sıra güzel haberler getir, gülmeyi unutan yüzlere gülücükler yerleştir, olumlu değişimler yaşamamıza yardım et. İlişkilerimiz iyi gidiyorsa bozma, kötü gidiyorsa düzelt ya da gönlümüze göre olanı fazla yaralanmadan bulmamızı sağla.

Ama en çok da huzur ver bu sene. Herkese. Korkulardan uzak ve güvende hissetmemizi sağla, geleceğimiz ve şimdimiz açısından...

Çok şey istedim belki ama, tek istediğim 2011 dendiğinde seni hep "güzel seneydi" diye anmak. Bunu çok görme bize, olur mu?

Bu gece büyük bir çoğunluğumuz şunu yapacak: tüm aile bir araya geleceğiz ve aile büyüklerinin soyduğu mandalinaları mideye indirirken televizyondaki sıkıcı yılbaşı programlarını izleyerek senin gelişini kutlayacağız. Seni sabırsızlıkla bekliyoruz sevgili 2011. Mandalina soyulan yılbaşı akşamımız kadar huzurlu, samimi ve sevgi dolu ol, ama sıkıcı olma. Bize "Bir an önce geçsin şu yıl da 2012 gelsin artık!" dedirtme, olur mu?

Durum Raporu...

2010-12-29T05:13:00.002+02:00

"Kız Arkadaşınız Bakire Değilse?" yazısı şu ana dek en fazla tıklanan yazım oldu.

Bunun için teşekkür mü etsem, durumun ciddiyeti karşısında ah vah mı etsem, bilemedim.

Kız Arkadaşınız Bakire Değilse Ne Yapmalı?

2010-12-25T00:01:00.003+02:00

Bugün bloguma hangi anahtar kelimelerle ulaşıldığına baktım. "Bekaret" yazımdan dolayı olsa gerek, sürekli "sevdiğim kız bakire çıkmadı", "bakire kız nasıl anlaşılır"," tecavüze uğrayan kız bakire sayılır mı", "gerdek gecesi bekaret kanı taklidi" ve "bakire olmadığını erkek arkadaşına söyleme" gibi anahtar kelimelerle bloguma ulaşılmış. Ben de bu çağrıya kulak veriyor ve "sevgiliniz bakire değilse ne yapmalısınız" sorusunun yanıtını veriyorum şimdi:

Olaya erkeklerin gözünden bakacağım öncelikle. Bu daha çok onların kafasını kurcalayan bir sorun, ne de olsa.

Öncelikle, bu bloga danışan sevgili arkadaşım, hoşgeldin. Bakire olmayan sevgili sorununu çözebiliriz umarım. Bu arada, "tüm sevgililerim bana versin ama karım bakire olsun" felsefesi benimsemiş ikiyüzlülerden olmadığını varsayıyorum; eğer öyle düşünenlerdensen blogumdan uzaklaş lütfen, senin aradığın yanıtlar burada yok.

İlk olarak kendine şunu sor: "Ben bu kızı gerçekten seviyor muyum?" Bu soru, inan ki pek çok sorunu ortadan kaldıran bir yanıta sahip. Çünkü gerçekten seviyorsan, önce hatunun bacak arasına değil, kulak arasına odaklanmamız gerektiğini işaret edecek bize. Odaklanalım bakalım: bu hatunun iki kulak arası, yani beyni, yani karakteri, zekası, kişiliği, ruhu sevilmeyi hak ediyor mu? Bu hatun ile evlenmeyi düşünüyor musun, onu çocuklarının annesi olarak hayal edebiliyor musun? Bu hatunla uzun vadeli bir ilişki düşündüğünü varsayıyorum; kısa vadeli planın varsa zaten hatunun bakire olmamasını çok önemsemezsin.

Evet, hayallerinin kadınının bakire olmaması canını sıkmış olabilir. Ama onunla evlendikten sonra onunla yatmak iki dakika, onunla yaşamak bir ömür sürecek ve hayatınızı beraber sürdürmek için onun iki bacağının arasındaki zara değil, onun karakterine ihtiyacın olacak. Ailenle tanıştıracaksın onu, sana kendi elcağızlarıyla yemekler yapacak, parasız kaldığında ya da derdin olduğunda "önemli değil, biraz sıkarız dişimizi, atlatırız bu günleri" diyecek. Bu karakterde bir kadınsa senden önce başka birini sevip onunla yatmış olmasını çok da önemsememen gerektiğini tavsiye ederim. Bir kadında araman gereken şey bekaret değil, sadakat ve sevgi olmalı öncelikle. Sana bunları sunabiliyorsa ne ala.
Kız arkadaşının bakire olmayışını onun seni geçmişte aldattığı şeklinde yorumlamamalısın. Hatta unutma, evlendiğin kızın bakire olması, illa ki evlendikten sonra seni aldatmayacağı ya da seni çok seveceği anlamına gelmeyebilir. Ayrıca kız arkadaşın illa ki senden önce biri ile yatmış olmayabilir: tecavüze uğramış olabilir ya da sana tecavüze uğradığını söylemiş olabilir. Her iki durumda da, o ya çok yaralı bir kızcağız ya da seni kaybetmemek için yalan söylüyor ki bu sana değer verdiğini gösterir. Ayrıca tıbbi durumlar da mevcut, esnek zara sahip olduğu için bakire değil sanılıp öldürülen masumlar da var bu ülkede. Bu olaya çok takıntılı olduğunu hissettirirsen, kız arkadaşına "bekaretini diktirmek"ten başka seçenek bırakmayabilirsin. Bu da bir yalanın üzerine hayatınızı kuracağınız anlamına gelir, değer mi?
Anlıyorum, sevdiğin kadının tamamen sana ait olmasını istiyorsun. Hiçbir şekilde onun geçmişinde başka bir adam olmasını kabul etmiyor, sevgilini kıskanıyorsun. Bunlar gayet normal ve güzel duygular. Ama düşün, iyice düşün. Bu konuya takılmayacağını, sevgilini her hatasıyla kabul edebileceğini düşünüyorsan, her insan gibi onun da hata yapabileceğini kabul ediyorsan ilişkiye devam etmende bir sorun olmaz.

Ama yok, "Ben kafama takarım bunu, kaldıramam böyle bir durumu" diyorsan ve bu takıntını gelecekte evliliğine zarar verecek derecede yaşayacağını şimdiden biliyorsan ayrıl o kızdan. İkinizin de geleceğini mahvetmeden önce bitir ilişkini. Buna hakkın var, eğer sen de bakirsen. Ama sen bakir değilsen ve bakire kadın hak ettiğini düşünüyorsan, bak bu çok günah, onu söyleyeyim. İkiyüzlü olmuş oluyorsun zira, hele o masum kızcağızın bedduasını alırsan, ilişki hayatının iki yakası bir ömür boyu bir araya gelmez.

Sıra geldi kız tarafına.

Sevgili hemcinsim, hoşgeldin bloguma. Demek bakire değilsin ve bunu erkek arkadaşına nasıl açıklayacağını düşünüyorsun kara kara. Haddim olmayarak, yanıt vereyim sorularına:

Sana erkek arkadaşını seviyor musun diye sormayacağım sevgili hemcinsim, çünkü onu seviyorsun ki google'dan medet umuyorsun ilişkini kurtarması için. Bu durumda şunu sor kendine, gerçekten de evlenmeyi düşünüyor musun erkek arkadaşın ile? Evlilik planları kurmaya başladıysan, onu kaybetmek istemiyorsundur böyle ufak bir olay için. O zaman ya dürüstlük yolunu seçeceksin ya da karşındaki dürüstlüğü hak etmiyorsa kandırmaca yolunu...

Öncelikle erkek arkadaşının bu olaya nasıl baktığını anlaman lazım. Bir iki ağız arama, bir iki masum soru ile erkek arkadaşının bu olaya nasıl baktığını anlayabilirsin. Soracağın soruları buraya yazamam, bu satırları okuyan erkekler de var çünkü. Ama sen az çok biliyorsundur konuyu çaktırmadan nasıl açacağını.

Soruları sordun ve anladın ki erkek arkadaşın için çok da önemli bir olay değil bekaret. Konuyu açabilirsin öyleyse. Dürüstçe "Bakire değilim" diyebilirsin. İki yol var sonunda: Ya gerçekten de sözünün arkasında durur ve önemli olmadığını yineler erkek arkadaşın ya da sözünün eri değildir, bir bahane ya da kavga sonrasında seni terk eder. Tebrikler her iki şekilde de, ya evleneceğin adamı buldun ya da böyle bir adamla evlenip geleceğini karartmaktan kurtuldun.

Başa dönelim, üstü kapalı bekaret konusu açtın ve anladın ki sevgilin bu konuda takıntılı. Bu durumda erkek arkadaşına sor nedenini. "Kıskanırım" diyorsa farklı, "Kadınlar sevüşömez! Yassah!" gibi başka bir yanıt veriyorsa farklı, "Ben de bakirim, ondan" diyorsa farklı, kısaca bir sürü farklı yanıta farklı tavır alman gerekir. Yanıta göre analiz et erkeğini. Kendine saygın olsun, o senden üstün değil. Sen de ondan üstün değilsin. Her cins, her tür, her canlı aynı yaradanın eseri; öyleyse eşit haktayız yaşamakta. Sana ikinci sınıf bir canlı muamelesi yapıyorsa onunla evlenip heba etme geleceğini, seni bakire değilsin diye aşağılamasına izin verme.
Öte yandan, bakirse ve bakire bir kadınla evlenmek gibi bir prensibi varsa, yine dürüst ol. Söyle durumunu ve onu sevdiğini. Kabul edemezse yapılacak bir şey yok, seni prensipleri kadar sevmiyor demektir bu ve bu da gayet normal bir durum. Onun kararı, saygı duymalısın.

Bakir değilse ama karısında bekaret arayan biriyse erkek arkadaşın ve bu ikiyüzlüden ayrılmak yerine ilişkinin sürmesini istiyorsan, sadece üç kuruşluk operasyona bakar onu kandırman. Ufak bir zar diktirme operasyonu ile bak, sen de onun kadar ikiyüzlü oldun anında. (Bu arada, bu operasyonu can güvenliği sebebiyle geçirenlere lafım yok kesinlikle, bakire olmadığı için ölüm tehdidi altında yaşayanlar için dua etmekten başka yapabileceğim bir şey de yok.)

Son olarak şunu not düşeyim, buradaki yazı sıradan bir kız tarafından yazıldı yani uzman bir doktor ya da bu alanla ilgili bir psikolog tarafından değil. Buradaki yazıya katılmayabilirsiniz, zira bunlar sadece kişisel görüşümdür. Okuyanlara yardımcı olması amacıyla yazıldı sadece. Umarım ilişkileriniz düzelir, sıkıntılarınızı giderirsiniz ve hak ettiğiniz kalitede bir sevgili ile yolunuza devam edersiniz. Kısaca Allah gönlünüze göre versin efendim.

Siyah Bekaret...

2010-12-24T18:30:00.005+02:00

Yazarın notu: Fark ettiniz mi, Yılbaşı için 3 renk seçtim ben ve bu üçlemenin son yazısı. Beyazın huzuru "Kar Taneleri"nde saklıydı, Kırmızı'nın kanı "Sandman'in Kırmızı Başlıklı Kızı"nda. Şimdi de Siyah'ta sıra; geceyi, karanlığı ve korkuyu yansıtmalıyım bu yazıda. Bu üç eski yazımla yeni yıla tezat bir merhaba diliyorum kendimce.

Yıldızsız bir sonbahar gecesinin son saatleriydi. Kumral saçlı kadın elindeki cep telefonuna bakıyordu donuk gri gözleriyle. İfadesiz yüzü değil, titreyen elleri belli ediyordu hislerini. Tuşlara bastı aceleyle ve telefonu kulağına götürüp yanıt bekledi. Karşı taraf yanıt verinceye dek geçen süre uzadıkça uzadı; adeta saatler akıp gitti. Sonunda duyduğu "Alo?" sesi ile omuzlarından sanki koca bir yük kalkmıştı. Yavaş, sanki zorlukla konuşur gibi dökülmeye başladı kelimeler ağzından:

-Merhaba canım. Yüzümden dökülen bin parça şu anda. Dur, konuşma kahrolasıca! Sadece dinle. Sıkıntılıyım çok, beni dinlemene ihtiyacım var (sansür). Sabah özenle yaptığım lanet olasıca makyajım aktı ağlamaktan. Kabul ediyorum, yüzümde uzun süre makyaj taşıyan biri sayılmam. Hele sıcak ve boğucu gecelerde makyajımla beraber yüzüm de akıp gidiyor sanki. Ama bu gece o (sansür) gecelerden değil! İnan bana, lanet gece çok sıcak, o kadar sıcak ki eriyeceğim neredeyse ama makyajımı bozan boğucu sıcaklık olmadı bu gece (sansür).

Ben bu (sansür) gece çok korktum biliyor musun, (sansür) çocukluğumdan beri bu kadar korktuğumu anımsamıyorum. Hatta (sansür) babam beni iş bulamadığım için dövdüğünde bile korkmamıştım bu denli. Sözümü kesip durmasana be (sansür), canına mı susadın (sansür)? Dinle, ihtiyacım var birinin beni dinlemesine. Bu gece daha fazla hem de... Sana çok korktum diyorum, aslında (sansür) ve korkak biri değilimdir. Patronuma bile meydan okuyan tek kişiyim burada, buna rağmen bu gece küçük bir kız çocuğundan bile aciz hissediyorum kendimi.

Yorgunum. Berbat bir gece geçirdim. Ayakkabımın tek topuğu da kırıldı üstüne. şu an sekerek yürüyorum, seni aramadan önce köşe başındaki (sansür) tinerci çocuk güldü bana. Aslında gülmesine kızmadım gerçekten, o zavallı gün boyunca tek bir kez gülümseyebilmek için arkadaşını boğazlar. (sansür) talihime rağmen ona bakınca kendimi şanslı hissediyorum. Neyse...

Başım ağrıyor. Resmen (sansür) beni. Çatlayacak resmen, ağrıyı bitirmek için kafamı karpuz gibi çatlayıp ikiye yarılıncaya dek duvarlara vurabilirim şimdi. Hayatım yitip gitti, sıra sağlığımda mı yoksa? Gerçi her zaman hasta ve sarhoş hissederim kendimi. Ama beyazı fazla kaçırdığım zamanlarda bile bu denli feci ağrımamıştı başım, belli ki lanet olası ağrının sebebi bu değil. Müşteri fazla olsaydı yoğun tempoya bağlardım sebebini. Ama müşteri de yok, burası çulsuzlar diyarı! Neredeyse cebimdeki son üç kuruş için onlar bana muamele edecek. Üstüne (sansür) sarışın geldiğinden beri pastadaki payım azaldı iyice. Et gibi satılmaktan bıktım ama sarışın piyasadaki tüm müşterileri topladığı için para kazanamıyorum artık ve (sansür) erkeklerin altına yatabildiğim günler kendimi şanslı hisseder oldum. Tuhaf ama sarışın aç kalmama sebep olsa da severim onu.

Tamam tamam, kapatacağım birazdan. Dinle. Ne anlatıyordum ben? Ah, hatırladım, çok korktum diyordum. Şu an iyiyim. Hala titriyorum ve ağlıyorum ama iyiyim. Sadece ellerimi yıkayacak bir lavabo bulmayı isterdim. Aslında ellerimi yıkamadan evvel kusmayı planlıyorum. Burası kötü kokmaya başladı. Midem bulanıyor. Ah hayır. Kapatmak zorundayım canım. Telefonun kahrolası (sansür) şarjı bitmek üzere. Dinle, aslında sırf sarışını aramak için açtım bu telefonu. Ama evde değildi. O (sansür) hiç evde olmaz zaten. Ona sana bu gece anlattıklarımı anlatmak istiyordum; ayrıca bu gece aç kaldığımı, ondan nefret ettiğimi ve bir akşam yemeği parası için az önce iki adamın bağırsaklarını deştiğimi anlatacaktım. Ama lanet (sansür) evinde değil! Adamlardan birinin üzerinde bu cep telefonunu buldum. Konuşmam gerekiyordu biriyle ve ben de rastgele tuşlara bastım. Konuşacak birine ihtiyacım vardı. İhtiyacım vardı!

Tanımıyorum seni ama beni dinlediğin için sağol.

Telefonun şarjı bittiğinde kumral saçlı kadının kolu canlılığını kaybetmişcesine indi hızla, cep telefonu zayıf elinden kayıp yere düştü. Ne düşen telefona eğilip baktı, ne de ardında yatan iki cesede.

Sandman'in Kırmızı Başlıklı Kızı...

2010-12-21T19:39:00.004+02:00

Kırmızı başlıklı kız, aslında cinsel öğeler taşıyan bir hikayedir ve çocuklar için yeniden uyarlanmıştır. Bilinmeyen esas hikaye şu şekildedir:

Kırmızı Başlıklı Kız, annesinin hazırladığı sepeti alarak büyükannesinin evine doğru yola koyulur. Kurt, büyükannenin evine ondan evvel varır ve büyükanneyi öldürür. Büyükannenin etlerini dilimleyip bir tabağa koyar ve kanını da bir şişeye doldurur. Ardından Kırmızı Başlıklı Kız büyükannesinin evine varır; büyükannenin kıyafetlerini giymiş kurt, kıza mutfaktaki et ve şarap ile karnını doyurmasını söyler. Kız da tabaktaki eti yiyip, şişedeki kanı içtikten sonra kurtun yanına gelir. Ve o meşhur dialog şu şekilde gelişir:

-Karnımı doyurdum büyükanne.
-Üstündeki kıyafeti çıkar ve şömineye at kızım. Onlara ihtiyacın olmayacak.
-Ya eteğimi?
-Onu da at. İhtiyacın olmayacak.
-Ya çamaşırlarımı?
-Onları da... İhtiyacın olmayacak.

Kırmızı Başlıklı Kız çırılçıplak soyunduğunda kurt onu yatağa çağırır. Kız kurtun yanına uzanır.

... ve kurt onu da yer.

resimler: Mcfarlane Monsters 4: Twisted Fairy Tales: Red Riding Hood

Kar Taneleri...

2010-12-20T19:44:00.007+02:00

Aşağıdaki yazıyı video eşliğinde okumanız önerilir.

Edward Scissorhands'i izlediniz mi? Son günlerde onun film müzikleri ile duygulanıyorum. Özellikle sevdiği kıza sadece buzdan ibaret dev bir melek heykeli yaptığı sahnede arkada çalan müzikle... Bayan korosu mırıldanırken, onlara katılan müzik kutusundan çıkan tatlı melodiler ile keman sesleri öyle güzel bir ahenk oluşturuyor ki, insanın aklına sıcacık evinizde şöminenin yanına oturmuş pencereden dışarıya bakarken uçuşan kar tanelerini izleyerek hayal kurduğunuz buz gibi bir kış gecesini getiriyor.

Kış yaklaşırken "Nightmare Before Christmas"ı da öneririm. Bu animasyon, hüzünlü kış geceleri için birebir. Kabus diyarındakilerin yılbaşını mahvetmek için kurdukları planda masum bir cadı ile Jack adındaki lanetli iskeletin arasında gelişen aşkı anlatıyor. Biraz Bettlejuice'ı andırıyor bana bu animasyon.

Kış filmleri güzel olur. Cadılar Bayramı'nın (Halloween) karanlık ruhu, yılbaşının karbeyazı kadar saf, gece kadar yalnız ve kan kırmızısı kadar ürkütücü ortamına karışır ve filmler genellikle Noel Baba'nın varlığına dair ufak bir şüphe bırakılarak sona erer. En komik yılbaşı filminde bile hüzünlü bir sahne görürsünüz (ör: Home Alone 2/Evde Tek Başına 2).

Vampirlerin en sevdiği mevsimdir kış. Çünkü soğuk, çoğu gotik filmin kalbinde yer alır. Güneş bu mevsimde çabuk kaçar, gökyüzü geceyle daha çabuk buluşur. Korkunun bu mevsimde bir bedene bürünmesi ve kış gecelerinde özgürce dolaşması normaldir, belki de bu yüzden bu mevsimde daha çok kabus görür insanlar.

Bu yüzdendir ki kış matem mevsimidir. Doğa ölüdür, hava soğuktur ve insanlar ölümden ve soğuktan korunmak için aynı masada ailece toplanıp birbirlerinin yaşam enerjisi ile ısınırlar. Ölümün siyahı, karın masum beyazı ve kan kırmızısı birbirine karışır uyum içinde.

Yüzünü atkısıyla sımsıkı kapatmış olmasına rağmen burnu soğuktan domates gibi kıpkırmızı olmuş bir çocuğun parmaksız eldivenleriyle avuçladığı bir avuç kardadır kış. Yaşlı bir büyükannenin kucağında oturan torununa anlattığı uyku öncesi masalda saklıdır. Meleklerin süzülen kar tanelerine karışan kanat tüylerine karışır, bulutsuz bir gecenin lacivert renginde ışıldar. Nar gibi kızaran hindide gülümser ya da zavallı kibritçi kızın elindeki son kibritin ucunda...

...ya da bu yazıda göz kırpar bize kış mevsimi, kim bilir.

(Aradan yıllar geçti ama yazıdaki cümleler hala titretiyor yüreğimi. Her yıl aynı yazıyla karşılarım ben bu mevsimi, bu sefer yazı biraz düzenlendi.

Az önce Leviathan'ın soğuk gecesinde ısınmak için çöpleri yakmış fakir bir şehir sakinini gördüm, alevi güçlendirmek için bu yazıyı da yakmak istedi. Ama yazı tutuşunca çöpleri yakan ateş birden sönüverdi.)

Müzik: Danny Elfman - Ice Dance

Earthlings...

2010-12-12T14:29:00.003+02:00

Earthlings: (İsim) Dünya'da yaşayan kimse.

Film linki: http://www.earthlings.com/
Altyazı linki: http://dl.veg-tv.info/tr/Earthlings.srt
Download linki: http://dl.veg-tv.info/Earthlings.avi

Bu filmi izleyen herkes, en az 3 kişiye bu filmi önermek sorumluluğu taşır.

İngilizce'niz yeterli değilse bile izleyin, zira görüntüler yeterince kendisini anlatıyor.

Bu filmi izledikten sonra, eskisi gibi olamayacaksınız.

Bebeklere Ve Hamileliğe Dair...

2010-12-10T12:31:00.007+02:00

Aranızda hamile kalmaya çalışanlar, hamile olanlar, bebek isteyenler, anne babalar ya da anne baba adayları vardır. Bugün onlar için, bir öğretmen olarak gelişim psikolojisi dersinde öğrendiğim bir iki ilginç bilgiyi paylaşacağım.

Bebekler anne karnında duyar, hisseder, ÖĞRENİR.

Bir araştırma yapılmış ve araştırma grubundaki hamilelerin bir kısmına "Hamileliğinizin son 3 ayında yüksek sesle şu masal kitabını okuyun" denmiş. Çocuklar doğduktan sonra, emilirken değişik sesler çıkaran emzikler koymuşlar bebeklerin önüne. Bebekler, annelerinin masal okurken çıkardığı ses tonuna yakın sesler çıkaran emziği seçmişler.

Yine bir başka araştırmada şunlar olmuş: Hamilelerin bir kısmına hamilelikleri boyunca bir hayvan ile etkileşime geçmeleri söylenmiş: Köpek sevsinler, kedi beslesinler, ellerinde muhabbet kuşu tutsunlar, bir atın burnunu okşasınlar falan. Kontrol grubu ise hayvanlardan uzak durmuş. Sonuç şaşırtıcıymış; annesi bir hayvan ile etkileşime geçmiş çocuklar o hayvanlara karşı daha sevecenken, annesi hayvanlardan uzak durmuş çocuklar hayvanları gördüklerinde korkak ve/ya çekingen tepkiler vermişler. Bunun sebebi, anne bir kediyi, köpeği vs okşuyorsa, anne karnındaki bebek o hayvanın çıkardığı sesleri ve titreşimleri duyup hissedebiliyormuş.

Başka bir araştırma, bebeklerin matematiksel zekası olduğunu ortaya koymuş. Bebeklere önce tam dolu biberon gösterilmiş, sonra o kaldırılıp yerine yarım dolu biberon konulmuş. Bebeklerin bu olaya ağlayarak tepki verdiği görülmüş. İki biberon aynı anda bebeğin önüne konduğunda ise bebekler tam dolu olanı seçmiş. Bunun anlamı şu: Tüm bebekler, tüm insanlar matematik zekasıyla doğarlar. Ama matematikten bir şekilde korkarlar ve bu yüzden bu derste başarısız olurlar. "Benim matematik zekam yok" diyemezsiniz bu yüzden, sadece matematikle yeterince ilgilenmediğiniz anlamına gelir bu.

Ayrıca bebeklerin tat alma duyusu çok kuvvetliymiş. Dışarıda 15 dakika beklemiş olan süt ile direkt kendisine verilen süt arasındaki tat farkını alabiliyorlarmış. Hocamızın anlattığı araştırmada, bebekler normal bir insanın fark edemediği ufacık tat değişikliğini hissedip 15 dakika dışarıda bırakılmış sütü içmeyi ağlayarak reddetmişler.

Hamilelere "bebeğinize hep klasik müzik dinletin" derler ya hani. Klasik müzikte çok fazla enstrüman kullanıldığı için, sesleri ayrıştırmaya ve algılamaya çalışan beyin fazladan çaba harcar. Bu da beynin gelişmesine yardımcı olur. Ben bir adım ileri gidip, sadece klasik müzik ile sınır çizilmemesini ve farklı enstrümanların kullanıldığı her müzik türünü dinletmeyi öneririm. Ayrıca müzik, büyülü bir şey. Bebeği huzurlu kılacaktır.

Ayıcık mı bebeği daha çok geliştirir sizce, lego/yapboz gibi parçalı zeka oyunları mı? Araştırmalara göre, ayıcık gibi oyuncaklar bebeğin yaratıcılığını geliştirirken, zeka oyunları ise bebeğin problem çözme becerisine yardımcı olmaktaymış.

Bebeğinizi asla "agıcık, bugucuk" diye anlamsız sevimli kelimelerle sevmeyin. Bir büyükle konuşur gibi, ona yanıtlar verin. Ona sürekli bir şeyler anlatın. Bu onun dil yeteneğinin daha hızlı gelişmesine yardımcı olacaktır.

Son olarak, annenin stresli bir hamilelik ve doğum yaşamaması gerek. Çocuğun anne karnında bu kadar güçlü hissedebildiğini düşünürsek, bir de eşiyle sürekli kavga eden, bunalımlı bir hamilelik geçiren, sürekli ağlayıp öfkelenen bir annenin karnındaki bebeğin yaşadıklarını hayal edin.

Bu bilgiler bilinçli aileler için tabii ki.

Not: Bir de ergenlikten bir bilgi vereyim. Ergenler aniden boy attıkları için beyin, vücudu kontrol güçlüğü çeker. Bu yüzden, bütün ergenler sakardır. Çocuklarınız ya da genç evlatlarınız mutfakta bardak kırdı diye kızmayın ya da onları azarlamayın sakın.

Korkuyorum...

2010-12-07T11:12:00.007+02:00

Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine göre, her insanın öncelikli ihtiyaçları bulunur. Alt basamaktan başlayarak tırmanırız yukarı, alt basamaklarda bir ihtiyacımız eksikse, tepeye varamaz ve dolayısıyla mutlu olamayız. Ülkeyi yönetenler ise bireyleri daha kolay yönetebilmek için en alttaki basamakları halkına sağlamaz veya eksik sağlar. Önemli ihtiyaçları doyurulmamış birey can havliyle yaşar, düşünemez, sorgulayamaz, eleştiremez.

Dışarı çıkmaya korkuyorum. Gece geç saatlerde hatta gündüz saatlerinde dışarıda olmaktan korkuyorum. Para sıkıntısı yaşayan biri tarafından soyulmaktan, cinsel ihtiyaçları doyurulmamış biri tarafından tacize ya da tecavüze uğramaktan, o gün kafası kıyak bir tinerci tarafından öldürülmekten korkuyorum. Heyhat, bir grup fanatik futbolsever tarafından, sırf onların sevmediği renklerde giyindim diye dövülmekten bile korkuyorum.

İnternet üzerinde, sokakta, işte, arkadaşlarıma politik ve dini görüşümü dile getirmekten korkuyorum. Dile getirdiğimde başıma geleceklerden korkuyorum. Fişlenmekten, atanamamaktan, Kpss'ye yine hile karışmasından, hak ettiğim yere gönderilememekten, hakkımın yine yenmesinden, emeğimin boşa gitmesinden korkuyorum. Sadece fikirlerimi dile getiriyorum diye sürülmekten, mesleğimden men edilmekten, aç kalmaktan, işsiz kalmaktan korkuyorum.

Dilediğim gibi ibadet etmekten korkuyorum. Oruç tutmamayı seçtiğim için, bir grup dinci tarafından sıkıştırılmaktan korkuyorum. Günün birinde çalıştığım işyerindeki yetkililerin hayata bakış açısı (politik görüş, inanç, tuttuğu takım) ölçüsünde giyinmedim diye, kurallara uygun giyindiğim halde kovulmaktan korkuyorum. Yalakalık yapmadan, dürüstçe yaşamanın imkansız olduğu ihtimalinden korkuyorum.

Bu dünyaya çocuk getirmeye korkuyorum. O kadar karikatürize bir cümle ki bu. Klişe belki, komikleşti hatta. Ama evet, korkuyorum. Kızım olursa onu nasıl koruyacağımı bilmiyorum, toplum baskısı ile ezilmesin istiyorum. Oğlum olursa onu her yere güvenle salamayacağım için benden ergen ruhuyla nefret etmesinden korkuyorum. Onlara, toplumun büyük bir kısmına dahil olmadan yaşamayı öğretememekten korkuyorum. "Çoğunluk söylüyorsa, doğrudur" diye düşünmelerinden korkuyorum. Çoğunluğun yanlış söylediğini anlayıp değişmeye çalıştıklarında ve karakterlerinden taviz vermeyecek hale geldiklerinde; kendilerinden olmayanları düşman sayanların attığı bir serseri kurşun ile can vermelerinden korkuyorum.

Hatalardan korkuyorum. Doktora gitmekten korkuyorum. Bilgisiz ve tecrübesiz bir doktorun sırf daha fazla para kazanmak uğruna yaptığı hatalı bir tedavi sonucu sakat kalmaktan korkuyorum. Oturduğum evi hilekar bir müteahhitin inşa ettiğinden, araba kullandığım otoyolu her şeyi yanlış hesaplamış bir mühendisin yaptığından ve aniden çöken beton altında ölüp gittiğimde arkamdan "Kader, kısmet, alınyazısı, Allah" denmesinden korkuyorum.

Şikayet edememekten korkuyorum. Kurbanların suçlu ilan edildiği, suçluların salıverildiği bu ülkede; beni gözetlemek için başıma dikilmiş gardiyanları kimin gözetleyeceğini bilememekten korkuyorum. Bir polisin tekmesiyle, beni durdurmak için kafama sıktığı kurşunla, işkence odasında sessizce ölüvermekten korkuyorum. Daha sonra bu adaletin sağlayıcılarını kime şikayet edeceğimi bilememekten korkuyorum. Onların korunmasından, benim susturulmamdan korkuyorum.

Faili meçhul olmaktan, cesedimin bulunamamasından, bir mezarımın bile olmamasından korkuyorum.

Bu listenin daha da uzamasından korkuyorum.

Gördüğünüz üzere, bende güvenlik ihtiyaçları basamağı eksik.

5. Yıl Yarışması...

2010-11-30T19:55:00.003+02:00

Yarışmanın sona ermesine 1 hafta kaldı. Dediğim gibi, blogumu takip eden ve şu yazıya yorum bırakan herkes yarışmacı olabilir.

Sorular var, onları yanıtlayayım:

1- "İstediğimiz ejderi seçebiliyor muyuz?"

Deviant galerimdeki çizimlerin bire bir aynı kopyasını çizemem. Bu size saygısızlık olur, sanki fotokopi çekip de göndermişim gibi. Yeni ve farklı bir ejderha çizimi düşünüyorum ama kazanan kişi "İşte bi ejder olsun ama bi adamı yiyor olsun" gibi öneriler verebilir.

2- "Şike olmasın?"

Her yorum yazan bir katılım numarasına sahip. Kazananı Random.org sitesiyle belirleyeceğim. Hatta çekiliş anını kaydettiğim bir video çekebilirim şüpheleri gidermek için.

3- "O değil de deviantarta yeni şeyler geliyo mu?"

Kazanan çizimi göndermeden evvel galerime ekleyebilirim. Ama kazanan kişi "Resim elime geçti" diyene dek eklemeyeceğim galerime çizimimi. Onun haricinde, eskisi gibi çizim yapmıyorum artık. Yeni çizim eklenmesi zor ihtimal yani.

4- "Ya ben ejderha sevmiyorsam?"

Aslında temamız "Su Ejderi" olduğu için, resimde kıyıda köşede en azından devasa bir ejder yüzgeci çizmem lazım. Öte yandan çizime ekleyebileceğim şu karakterler var: İnsan çizimlerim iyi değildir, ancak deneyebilirim. Pegasus, Unicorn, normal at çizimlerim başarılıdır. Kelebek, dinozor ve Phoenix de çizebilirim. Ancak ne olur, portre gibi bir şey beklemeyin.

5- "Kazanırsam, çizim ne zaman elime ulaşır?"

Çizim ilham işi. Aceleyle de yapılmamalı, çünkü elinize ulaşan çizimin içinize sinmesini istiyorum. Bu yüzden biraz vakit alabilir. Ancak en geç Mart diyeyim, Kpss ve diğer sorumluluklar yüzünden erteleme payını da ekledim işin içine. Kargo masrafı bendendir. ^_^

6- "Ama kazanma şansımızı arttıramaz mıyız?"

Çoğu blog yarışmasında, yarışmayı Facebook'tan/Twitter'dan/Forumlardan vs duyurmak da +1 katılım hakkı sağlıyor. Dilerseniz, yapmayı isteyen olursa, bunu da ekleyebilirim yarışmaya. Ama yarışmacı olmak için bu bir şart değil tabi.

Yarışmaya başvurmak için tıklayın.

Elif Şafak - Kurgunun Politikası...

2010-11-30T11:37:00.004+02:00

Bu videoyu Facebook'ta paylaşmıştım ama Arleon'un da önerisiyle buradan da paylaşıyorum. Arleon'un sitesinde tüm video metnini Türkçe haliyle bulabilirsiniz.

Videonun altyazısı subtitles kısmından Türkçe ayarlanabilir.

"Merhaba, ben geçmişteki sen."

2010-11-29T01:37:00.005+02:00

futureme.org diye bir site var; bu siteden kendinize ya da bir başkasına, en az 1 ay sonrasına olmak üzere mail atabiliyorsunuz.

Bir sabah mailinize bir bakıyorsunuz ki, 1 sene önceki sizden durup dururken bir mail gelmiş. Okuyorsunuz, "Naber," diyor ilk satırda. "Hayallerini gerçekleştirebildin mi? Nasılsın, mutlu musun?" Şöyle bir durup silkeliyor sizi.

Siz de bugün bir mail yollayın gelecekteki kendinize. Durup dururken geçmişiniz yakanıza yapışsın, hesap sorsun.

Garip Alışkanlıklar Mimi...

2010-11-25T14:16:00.006+02:00

SirAenas beni mimlemiş ve ben de garip alışkanlıklarımı yazıyorum.

Msn kullanmıyorum. Çoğu insana tuhaf gelebilir bu. Sebebi şurada.

Yemek hazırlamak ve yemek yemeyi vakit kaybı görürüm. Öyle üşengecimdir ki karnım gurul gurul acıksa, kalkıp en fazla buzdolabında gördüğüm ilk ıvırı kemiririm. Salatalık, domates, havuç vs...

Kapı kapalı uyuma alışkanlığım var. Bulunduğum odanın kapısı açıldığında refleks olarak uyanıveriyordum bir zamanlar. Şimdiki evimde ise kapı açık yatma alışkanlığı edindim sanırım, şimdilik bu alışkanlığım tekrarlamıyor.

Palyaçolardan NEFRET ederim. Eskiden onları gördüğümde köşe bucak kaçar ya da ağlama krizine girerdim. Şimdi onlardan birini gördüğümde başımı öbür yana çevirmek yetiyor. Facebook'ta profil resmi olarak palyaço resmi kullananları ise engelliyorum.

İnternet şifrelerim hep nesnelerden oluşur. Şifre arıyorsam ilk gördüğüm ıvırı şifre yaparım. Sandalye diye bile şifrem oldu mesela. Şimdiki blog şifrem ise Almanca. Üstelik Almanca bilmiyorum.

Her şeyi çiğ yiyebilirim. Az pişmiş et severim ve yumurtayı sulu severim, çok pişmişini yiyemem. Sarma mı sarılıyor, pişmemiş içi katır kutur kaşıklarım, sarma yapraklarını bir bir yutarım mesela. Bamya ayıklanıyor, taze fasulye hazırlanıyor, muhakkak ağzıma atarım üç beş tane ya da daha fazla. Pişmemiş patates, patlıcan, kabak kemirmişliğim var. Çiğ et, tavuk, balık parçaları yemişliğim var. Son iğrençliğim ise karides parçasını çiğ çiğ yemek oldu ve iğrençti, tavsiye etmiyorum.

Çok pis hatun süzerim. Saçından ayağına, makyajından takısına... Beğenirsem takdir eder, maşallahımı eksik etmem. Çok güzel hatun gördüğümde sakarlaşırım ona bakmaktan, elimin ayağımın dolaştığı çok olmuştur.

"Dişinde yeşil bir şey" olan insanları muhakkak uyarırım. Gerek çaktırmadan ("sen bir tuvalete gitsene?"), gerek kulağına fısıldayarak. Ben de dışarıda/içeride yemek yedikten sonra muhakkak ya küçük aynama bakarım göz ucuyla ya da tuvalete giderim.

Düzenli aralıklarla kabus görürüm, 3 ya da 4 gece sürer ve biter. Sonraki günler gördüğüm düşler daha siliktir.

Ayna-i Marzi'yi, Zimbilik'i, Este'yi ve ÇikolatalıKedi'yi mimliyorum ben de. Rose ve Aras mimlenmiş olduğundan bir daha yazmıyorum onları. Maelstorm'lar ve muhafızlar da mimlenebilir, eğer burayı okuyorlarsa ve yazmayı isterlerse ^_^

Okul, Eğitim Sistemi ve Öğretmenler Günü...

2010-11-24T14:37:00.005+02:00

Okul, sadece sıradan öğrenciler yetiştirir.

Okul, toplumda sivrilik yaratabilecek farklı bireylerin başının ezildiği yerdir. Eğitim yuvası değil, toplum kurallarının ezberletildiği yerdir. Toplumun büyük çoğunluğu neye inanıyorsa, ne yapıyorsa, nasıl yaşıyorsa ve nasıl düşünüyorsa; o enjekte edilir genç beyinlere.

Bilgi, bilim, görgü, ahlak, felsefe, inanç özgürlüğü, fikir ayrılıkları, fikir ayrılıklarına saygı duyulması, Atatürk ilkeleri, tarih, matematik sadece ezberletilir gençlere. Anlamak, soru sormak, fark etmek, bakmak değil görmek, kendini ifade edebilmek, adabıyla tartışmak, düşünmek öğretilmez. Susmak, etrafındakilere karşı ilgisiz olmak, araştırmamak, yalaka olmak, gündemle ilgilenmemek ve okumamak öğretilir.

Din kültürü dersinde İslam'dan başka inanç öğretilmez, ateizmin adı bile anılmaz. Çocuğa seçim şansı verilmez. Daima kadın ile erkek ilişkileri resmedilir ve eşcinselliğe buz gibi bakar eğitim sistemi. Kitaplarda hiç boşanmış aile yoktur, ölmüş ana baba yoktur, dayak yiyen annelere yer verilmez, daima iyi şeyler öğretilir ve hayatın gerçeklerinden ya da karanlık yüzünden hiç bahsedilmez. Anneler mutfakta, baba televizyon başında resmedilir; buna uygun şiir ve hikayeler yazılır. (Neyse ki, birkaç yıl önceye dek seksizmin had safhada olduğu ilkokul kitapları artık bu gizli mesaja daha dikkat eder oldu. İlgilenenler için link.)

Kısacası çocuklarımızı "korumaya" çalışır ve onların o saf, masum dünyasının mümkün olduğunca kendi arzuladığı gibi kalması için çırpınır durur eğitim sistemi. Teoride öğrendiklerinin pratikte hiçbir işe yaramadığını fark ettikleri anda da sudan çıkmış balığa dönerler çocuklar.

Hız önemlidir. Rekabet önemlidir. Diğerlerinden daha yavaş soru çözmeni istemez, diğerlerinden daha az şey ezberlemiş olmanı kabul etmez, istemediğin bir bölümde sıkışıp kalmış olmanı umursamaz. Eğitim sistemimiz, geometriye sadece geometri olarak bakar; açılar ve üçgenlerden ibarettir geometri sonuçta. Ancak geometrinin "bir olaya farklı bakış açısından bakma yeteneği" kazandırdığını bilmez, bilse de bu niyetle öğretmez.

"Matematik yapan zekidir; fizik, kimya bilen zekidir; sayısal öğrencisi zekidir" yanılgısı ile bakar öğrencilere; Beethoven'in olağanüstü müzik dehası, Picasso'nun görsel zekası ya da Marilyn Monroe'nun beden dilini kullanışıyla ilgilenmez. "Yapma demiyorum, yap ama hobi olarak yap" der. Yetenekleri öldürür, tüm mezunları gelecek kaygısı içine sokar, para kazanma hırsı içinde sevmediğimiz bir meslek yapmaya zorlar ve korkak, bezgin, mutsuz ve umutsuz bir şekilde hayatın canavar kolları arasına atar bizi.

Böylece bu fabrikadan çıkan bireyler, bireyselliğini kaybedip toplumun bir parçası haline gelecek ve toplum kurallarını yaşatacaklardır. Kendi gibi olmayandan korkan ve onu sindirmek için canavarlaşan insanlara dönüşeceklerdir. Kasımpaşalı değil diye (Taksimde dayak yemek linki) , oruç tutmuyor diye, sokakta sevgilisinin elinden tuttu da toplum ahlakına saygısızlık etti diye, Polat Alemdar racon kesmiyor kafa kesiyor diye, başörtülü diye, başörtüsüz diye, Ermeni diye, Kürt diye, Türk diye, Ateist diye, Alevi diye, Müslüman diye, Hristiyan diye... (bu liste daha uzar gider) karşısındakine -kardeşine- sataşıp saldırabilecek hakkı kendisinde gören insanlara dönüşeceklerdir.

Öğretmenler, yeni nesil bizim eserimiz olmuştur.

Öğretmenler günü kutlu olsun.

Bir Cennet Fikri...

2010-11-20T03:04:00.003+02:00

Hep aynı şeyi dile getiriyorum ama, yine söyleyeceğim. Şöyle zamanı durdurabilsem 1 yıl kadar, her şey hatta kuşlar bile donsa kalsa heykel gibi, o bir yıla tüm eserleri sığdırsam ve zamanı yeniden başlattığımda kaldığımız yerden devam etse Dünya... O bir yıl içinde binlerce film izlesem, kitap okusam, müzik dinlesem, kısaca yaratılmış ve zaman harcanmaya değer tüm eserlere hak ettikleri vakti sunabilsem.

Babam ve Oğlum filminde tam bana doğru doğrultulup ateşlenmiş bir replik vardı ölüm üzerine: "Hayat devam edecek, birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın, yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin, sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin..."

Cennette bunlara devam edecek miyiz Allahım, ne olur edelim. Sınırsız yaratıcılığı devam etsin herkesin; insanoğluna verdiğin A'yı, B'yi, C, D, E, F, G, H taa Z'ye dek verdiğin tüm harfleri bir araya getirip dantel gibi oyalayıp işleyip senaryolar, kitaplar, şarkı sözleri yazsın insanlar. Hatta utanmadan, çekinmeden ve arsızca; notaları, renk paletindeki tüm renkleri, kokuları, duyguları ve daha sunduğun ne kadar algı ya da esinti varsa hepsini kullanıp, birbirine ekleyip, birbirinden çıkartıp milyarlarca anlatmaya ve dinlenmeye değer hikayeler ve fikirler diksinler. Cennette Mozart da devam etsin eser vermeye, Christopher Nolan da, Dali de, Tolkien de, Pink Floyd da... Acıkmış bir canavar gibi yutalım hepsini de doymayalım.

Bu mükemmel bir cennet fikri olarak göründü şimdi gözüme.

Leviathan 5 yaşında...

2010-11-17T22:20:00.000+02:00

Blogum 5 yıldır burada. İyi ki doğmuş.

5.yıl şerefine, bu mesaja yorum yazanlardan birine bir ejderha çizimi hediye edeceğim. Yarışmaya katılmak için blogumu takip ediyor olmanız ve bu yazıya yorum göndermeniz yeterli.

Çizim örnekleri için tıklayın.

Kurban Bayramı...

2010-11-16T00:01:00.000+02:00

Kurban Bayramınız kutlu olsun.

Eid al-Adha

Kendini Önemsemek...

2010-11-09T12:38:00.000+02:00

“Eğer öğrenmek istiyorsan, kendini önemsemekten vazgeçmelisin. Kendini çok fazla önemsiyorsun. Kendi kafanda kendin çok önemli hale gelmişsin. Bunun değişmesi gerekir. O kadar önemli biri haline gelmişsin ki, kendinde her şeye kızma hakkını görüyorsun. O kadar önemlisin ki, eğer dünya senin istediğin gibi olmazsa, sen bırakıp gidebiliyorsun. Belki bunları yaparken, kendini karakter sahibi bir insan olarak görüyorsundur; karakter sahibi olduğun için böyle davrandığını sanıyorsundur. Böyle düşünmenin hiç anlamı yok; çünkü sen zayıfsın ve kendini beğenmişin birisin.”

“Hayatına bak, başlamış olduğun hiçbir işi bitirmedin. Neden? Çünkü bu kahrolası kibrin herhangi bir şey üzerinde uzun süre emek vermene engel oldu. Emek vererek, gayretle bir şeyi kazanamayacak kadar kendini önemli görüyorsun.”

“Bu dünyada en önemli şeyin sen olduğunu düşündüğün sürece, çevrende seni kuşatmış olan dünyanın farkına vararak onları anlaman mümkün değil.”

“Kendini önemsemek insanı ağırlaştırır, hantal ve kibirli yapar. Bilge kişi olmak için insanın hafif ve akıcı olması gerekir.”

“Her melankoli nöbetinin altında kendini önemseme yatar.”

“Ölümün bu kadar her an yakında ve bilinmez olduğu bir dünyada, insan nasıl olur da kendini bu kadar önemseyebilir?”

“İnsanın kendi davranışlarını kötü, çirkin, yıkıcı diye tanımlayarak pişmanlık duyması, o insanın gereksiz yere kendisini önemsemesinden kaynaklanır.”

“İnsan bir şeyi yapmaya karar verdiğinde sonuna kadar gitmeli; ama yaptığı şeyden sorumluluk almalı.”

“Bana bak. Bende hiç kuşku ya da pişmanlık yok. Yaptığım her şey benim kararım ve benim sorumluluğum. Yaptığım en basiit şey, seni kırda geziye çıkarmak, benim ölümümle sonuçlanabilir. Ölüm sürekli benim peşimde, pusuda. Ama sen, sen sanki ölümsüzsün, sadece ölümsüz insanın kararları iptal edilebilir, pişmanlık duyulabilir veya kuşku duyulabilir. Ölümün avcılık yaptığı bir dünyada, kuşku ve pişmanlık için zaman yok. Ancak kararlar için zaman var.”

Don Juan Matus

Lust...

2010-11-02T17:42:00.005+02:00

31 Ekim Cadılar Bayramı kıyafetim, Lust idi.

Melek...

2010-11-02T15:36:00.001+02:00

_ Damarlarınızda akan kanı hissedebiliyor musunuz?
_ Sadece bir yerimiz kanadığında veya tahlil için kan aldırdığımızda ama bu durumda da kan dışarı çıkmış oluyor.
_ Peki bu nasıl bir duygu?
_ Bazen bir kaşıntı gibi hissederiz, bazen de sonradan sızlar.
_ Ama içinizdeki et ve kemiği de hissediyorsunuzdur herhalde?
Küçük kız başını iki yana salladı.
_ Sanırım derinin altındaki şeyleri hissetmeyecek şekilde yaratılmışız. Derimiz, başkalarını hissetmemizi sağlıyor ama çok şükür ki kendimizi hissetmiyoruz.
_ Ama en azından bir şeyler hissediyorsunuzdur?
Küçük kız biraz düşündükten sonra cevap verdi:
_ Sağlıklı olduğumuz sürece asla. Sadece bir şey acı verdiği zaman...
_ Bir şey acı verdiğinde mi?
_ Bir şey batınca... veya vurunca... yanınca.
Melek çaresizce kollarını açtı:
_ "Batınca, vurunca, yanınca..."
Küçük kız:
_ Sen hiç kendi kolunu sıkmayı denemedin mi?
_ Hayır, hiç.
_ Denemelisin yoksa gerçekten uyanık olup olmadığını anlayamazsın.
Melek kolunu sıkmayı denedi ama küçük kız, onun kolunu doğru dürüst tutamadığını gördü. Melek olumsuzca ona baktı.
_ Melekler kendi kollarını sıkamazlar, diye açıkladı. Biz bir şey hissetmeyiz.
Küçük kız hayal kırıklığına uğramıştı:
_ O halde sen gerçekten var olduğunu bilemezsin.

Bir saniye -belki de daha kısa bir süre- Melek'in kaybolduğunu zannetti. Belki de küçük kız sadece gözlerini kırpmıştı.

(Okuduğum kitaptan alıntı... Metin biraz düzenlenmiştir)

İyilik, Her Yerde...

2010-10-26T00:14:00.000+03:00

Bugün "iyilik yap, çöpe at" günü. Aslında her gün "İyilik yap, çöpe at" günü olmalı ama olsun, 1 gün de iyi bir başlangıç.

Yapılacak şey basit. 26 Kasım Cuma günü yolda gördüğümüz en az 1 çöpü, çöp kutusuna atacağız. Sigara içiyorlarsanız sigara izmaritlerinizi yere fırlatmak yerine çöpe atmayı seçebilirsiniz (aslında diyorum ya, her gün "iyilik yap, çöpe at" günü olmalı bu konuda).

Bir de "Faili Meçhul Kıyak" var; Pay It Forward ve Amelie filmlerinden etkilenmiş bir akım. Durup dururken, kimseden karşılık beklemeden bir iyilik yapmak.

Doğaya ya da insanlara bir günlüğüne iyilik yapın, en azından bir gün.

Lideri İzle

2010-10-21T17:30:00.000+03:00

Sonbahar geldi, hüznüyle beraber.
Çeviriyi şarkıyla birlikte okumanız önerilir.

Follow the Leader : link

Lideri izle güzelim.
Bu herkes için en güzeli.
Kaybolmak istiyorsan
Beni izlemen yeterli.

Lideri takip et.

Bu devasa güneş sisteminde
Yalnızız ve diğerleriyle birlikte,
Faturalar, diğer ıvır zıvırlar işte
Elinde olan, bazen mutlu bir aile.

Cesaretini izle Aslı.
Ya da bak geçmişine
Tutulmaya az mı kaldı
Önemsiz, sadece gülümse.

Lideri takip et.

Bakarsın sessizleşir yüreğin
Belki de artık uyuşur aklın
En azından hala var
Birileriyle paylaşacakların.

Üçüncü Dilek

2010-10-18T05:14:00.001+03:00

Karanlık çökeli saatler oluyordu. Kimsenin girmeye cesaret edemediği boş, belki de unutulmuş bir arka sokakta buldu kendini. Perişan kıyafeti, haftalardır kesilmediği belli olan sakalları ve vücudunu saran maske halini almış is, ter ve kan birleşimiyle, tam bir sokak serserisi gibi göründüğünü biliyor, ama aslında öyle olmadığını zihninin en derin çukurlarında hissediyordu. Kim olduğunu anımsayamıyordu. Kirli yüzünün altından çaresizlikle sağa sola bakan gözleri, bir cevap arar gibiydi.

Birden, arkasından birisi seslendi:
-"Üçüncü dileğini dilemeyecek misin?"

Şaşırmıştı. Çıkmaz sokakta nereden de belirmişti bu kadın? Onun cam gibi parlayan gözlerine baktı:

-"Ne demek istiyorsunuz? Sizi tanımıyorum. Kim olduğumu bile hatırlamıyorum, daha önce herhangi bir şey dilediğimi de."

Yaşlı cadı, yarısı olmayan simsiyah dişlerini göstererek sırıttı:

-"Çünkü çocuğum, ikinci dileğin, birincisini dilememiş olmak ve her şeyin ilk haline dönmesiydi. O yüzden ne beni, ne de olanları hatırlamıyorsun."

Hatırlamaya çalıştı ama nafile. Her şey bulanıktı. Bu onu iyice öfkelendirmişti. Acınacak bir sesle haykırdı:

-"Ama artık dayanamıyorum! Kim olduğumu bilmeden yaşamak delirtecek beni! Bana aslında kim olduğumu göster cadı. Gerçeği bilmek istiyorum."

Gözlerinde acıma, ümitsizlik ve öfke ile karışık bir ifade belirdi cadının. Kadim bir dilden birkaç kelime söyledi, büyüsünü okudu. İşini bitirdikten sonra arkasını dönüp geldiği karanlığın içinde kaybolurken,

-"Tuhaf," dedi cadı. "İlk dileğin de buydu."

Planescape Torment - Çeviri: Sinan Akkol.